Παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ συνέντευξιν τοῦ Σεβ. Φθιώτιδος εἰς τὴν ἱστοσελίδα «lamiakos-typos.gr» τῆς 19ης Δεκεμβρίου 2021:
«Δ: Ὑπάρχει πίστη ἐξ ἀποστάσεως χωρὶς παρουσία τῶν ἀνθρώπων στὶς ἐκκλησίες;
Σ: Ἀσφαλῶς ἡ πίστη εἶναι ἕνα σαρκωμένο βίωμα, τὸ ὁποῖο ἐκδηλώνεται καὶ σὲ χῶρο καὶ σὲ χρόνο καὶ ἐν κοινωνίᾳ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ὅταν ὁ Χριστὸς μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι «οὗ γὰρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσω αὐτῶν», εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ Κύριος ἀναφέρεται καὶ στὶς τρεῖς αὐτὲς παραμέτρους, δηλαδὴ καὶ στὸν τόπο καὶ στὸν χρόνο καὶ στὸν τρόπο. Ἡ μόνη περίπτωση ποὺ κάποια ἀπὸ αὐτὲς τὶς παραμέτρους μπορεῖ προσωρινὰ νὰ μείνει ἀνενεργὸς εἶναι μόνο ἡ «κατάσταση ἀνάγκης», ὅπως λέμε στὸ κανονικό μας δίκαιο, ἡ λεγόμενη «ἀνωτέρα βία». Σὲ αὐτὴν τὴν περίπτωση λοιπόν, καὶ ὄχι ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἑκούσια καὶ μὲ ἐπιλογή του ἀποφασίζει νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, σὲ αὐτὴν καὶ μόνο τὴν περίπτωση δὲν τίθεται σὲ κίνδυνο ἡ δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ζεῖ τὴν πίστη του, ἔστω καὶ ἐξ ἀποστάσεως. Ἐπαναλαμβάνω: ὅταν αὐτὸ δὲν γίνεται μὲ δική του ἐπιλογή, ἀλλὰ ἐπιβάλλεται κατ’ ἀνάγκην καὶ προσωρινά… θυμίζω στοὺς ἀναγνῶστες τῆς ἐφημερίδας ὅτι ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς λατρείας τὸν καιρὸ τῆς πανδημίας δὲν εἶχε ἀποφασιστεῖ οὔτε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία οὔτε ἀπὸ τοὺς πιστούς, ἀλλὰ ἐπιβλήθηκε καταναγκαστικῶς ὡς ὑποχρεωτικὸ μέτρο ἐκτάκτου ἀνάγκης ἀπὸ τὴν Πολιτεία. Καὶ ἐπίσης τὸ μέτρο αὐτὸ δὲν ἐπιβλήθηκε μόνο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὁριζόντια σὲ ὅλες τὶς θρησκευτικὲς κοινότητες καὶ γενικότερα σὲ κάθε σχεδὸν δραστηριότητα…
Δ: Ὁ ἐμβολιασμὸς τοῦ πληθυσμοῦ σὲ καιρὸ πανδημίας εἶναι ὑπόθεση δημοσίου συμφέροντος ἤ δικαίωμα προσωπικῆς ἐπιλογῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου;
Σ:… δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι ὅλοι οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἔχουν ταχθεῖ ὑπὲρ τῶν ἐμβολιασμῶν. Γιὰ ἕνα χριστιανό, ποὺ εἶναι πιστὸ καὶ πραγματικὸ καὶ συνειδητὸ μέλος τῆς Ἐκκλησίας, αὐτὸ ἀπὸ μόνο του ἔχει ἰδιαίτερη βαρύτητα. Ὀφείλω δὲ νὰ σημειώσω ἐνδεικτικὰ ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν κληρικῶν παντὸς βαθμοῦ, ποὺ ἔχουμε ἐμβολιαστεῖ, γνωρίζω προσωπικὰ ἀσκητὲς ἀπὸ τὴν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἄλλους μοναχοὺς καὶ μοναχές, ποὺ ἐμβολιάστηκαν χωρὶς κάποιο πνευματικὸ ἐνδοιασμό».
Ὁ Σεβασμιώτατος φαίνεται νὰ ἀποδέχεται ὡς ἐπικρατεστέρα τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἀπόφασιν τοῦ κράτους σχετικὰ μὲ τὴν παῦσιν τῆς θ. λατρείας! Εἶναι ἀκόλουθος τῆς θεωρίας τοῦ καισαροπαπισμοῦ ἢ πιστεύει ὅτι ἡ θέσις τῆς ΔΙΣ κατὰ τὸ «σκληρὸ λοκντάουν» δι’ ἐπιτέλεσιν ἔστω ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος τῆς θ. Λειτουργίας ἦτο ἐσφαλμένη; Ὁ κάθε χριστιανὸς ποιμαίνεται ἀπὸ τὸν Ἐπίσκοπόν του ἢ ὑπάγεται εἰς τὸν ἑκασταχοῦ Προκαθήμενον; Οἱ Προκαθήμενοι ἔχουν ἀποστολικὴν διαδοχὴν ἀνωτέραν τῶν ἄλλων Ἐπισκόπων; Μήπως ἡ ἀναφορά του εἰς (ἀνωνύμους) ἀσκητὰς προκειμένου νὰ πείση ἀποδεικνύει ὅτι οἱ Ἐπίσκοποι ἔχουν ἀπoλέσει τὴν ἀξιοπιστίαν τους εἰς τοὺς πιστούς; Οἱ ἀσκηταὶ αὐτοὶ τί τοῦ λέγουν διὰ τὰς κυτταρικὰς σειρὰς ἀπὸ ἐκτρώσεις ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν εἰς τὰ ἐμβόλια;