Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Εἶναι γνωστὴ ἡ κορανικὴ ἀντιπαράθεση τοῦ Ἰσλὰμ ἀπέναντι στὸν Τίμιο Σταυρό. Τὴν κορανικὴ πολεμικὴ ἐνάντια στὸν Τίμιο Σταυρό, ποσῶς δὲν τὴ διαφοροποιοῦν οἱ κακόδοξες ὡραιολογίες ἐκ μέρους Ὀρθοδόξων Ἱεραρχῶν γιὰ τὸ κοράνι, τὸ ὁποῖο ἀρνεῖται μὲ κοροϊδευτικὸ τρόπο τὴ Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ καὶ συνεπακόλουθα τὴν Ἀνάστασή Του.
Μία ἄλλου εἴδους πολεμικὴ ἀπαξίωσης μὲ ἰδεολογικὸ ὑπόβαθρο, γίνεται καὶ ἀπὸ μαρξιστὲς – λενινιστές. Ἀντιπαραθέτουν τὸ σφυροδρέπανο, τὸ σύμβολο τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀπέναντι στὸν Τίμιο Σταυρό, προσθέτοντας στὴν πολεμική τους αὐτὴ καὶ πλῆθος ἀπαξιωτικῶν γιὰ τοὺς Χριστιανούς.
Καὶ στὴν πολεμική τους αὐτὴ δὲν φείδονται νὰ ὁμιλοῦν γιὰ δημοκρατία καὶ ἐλευθερία. Ποιοί; Οἱ ἐπιθυμοῦντες ἀκόμα ἐκεῖνα τὰ ἀπάνθρωπα ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα; Γιὰ ποιὰ δημοκρατία μποροῦν νὰ ὁμιλοῦν αὐτοὶ ποὺ στὶς ἀντίθεες καὶ ἀπάνθρωπες κομμουνιστικὲς δικτατορίες “κροτοῦσαν χεῖρας”; Οἱ δηλώσεις τοῦ τύπου ὅτι “θὰ διορθώσουν τὰ λάθη τοῦ Δέκιου καὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ”, ποὺ εἶχαν διακηρυχθεῖ τὰ χρόνια τῆς ἀντίθεης ἐκείνης σκλαβιᾶς, καταδεικνύουν τὸ ἄλλο πρόσωπο τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς ποὺ τόσο βάναυσα ἐφαρμόστηκε.
Οἱ ἀνθρωπότητα ἔχει πάρει πικρὴ γεύση, καὶ ἀπὸ τὸν μαῦρο φασισμό, καὶ ἀπὸ τὸν κόκκινο. Γιὰ ποιὰ ἐλευθερία μποροῦν νὰ ὁμιλοῦν αὐτοὶ ποὺ ἐπικροτοῦσαν τὰ ἀντίθεα κομμουνιστικὰ καθεστῶτα, ποὺ οὔτε τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύει ὁ καθένας ὅ,τι ἤθελε δὲν τὸ ἐδέχοντο; Ἐνθυμοῦμαι κοντὰ στὸ 1980, ὅταν ὁ Ρῶσος ἱερέας π. Dimitri Doudko εἶχε συλληφθεῖ ἀπὸ τὸ Σοβιετικὸ καθεστώς, δήλωσε πὼς “ὅ,τι κι ἂν πῶ ἀπὸ δῶ καὶ πέρα μὴ τὸ πιστέψετε, γιατί θὰ εἶναι λόγω ἐπήρειας φαρμάκων”, ὅπως καὶ τελικὰ εἶχε γίνει. Εἶναι γνωστὸ ὅτι πολλοὺς πιστοὺς Χριστιανοὺς ἔστειλαν σὲ ψυχιατρεῖα. Αὐτοὶ ὁμιλοῦν γιά δημοκρατία καὶ ἐλευθερία;
Ἀντιπαραθέτουν τὸ σφυροδρέπανο, τὸ σύμβολο τῆς κομμουνιστικῆς ἰδεολογίας, ἀπέναντι στὸν Τίμιο καὶ Ζωοποιὸ Σταυρό, προδίδοντας τὴν ἀντίθεη πτυχή της. Ἀπαξιώνουν τὴν πίστη στὸ Χριστό, προβάλλοντας ὅτι οἱ Χριστιανοὶ μένουν ἀπαθεῖς στὴν κοινωνικὴ ἀδικία. Διάβασαν ποτὲ τοὺς λόγους τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ πρωτίστως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπε “εὐκοπώτερον γὰρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν” (Λουκ. ιη΄ 25); Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ πραγματικὴ κοινοκτημοσύνη ἐφαρμόστηκε στὰ πρωτοχριστιανικὰ χρόνια καὶ ἐφαρμόζεται ἕως τὶς μέρες μας στὰ Ὀρθόδοξα κοινόβια;
Ἔχει ἀποδειχθεῖ τί εἴδους κοινωνικὴ δικαιοσύνη ἦταν ὁ ἀπολυταρχικὸς κρατικισμὸς ποὺ ἐφάρμοσαν. Ἡ κομματικὴ ἐλὶτ ἀποτελοῦσε τὴν κατ’ ἐξοχὴ εὐνοούμενη μερίδα, δημιουργώντας μία ἄλλου εἴδους βάναυση κοινωνικὴ διαστρωμάτωση. Ἀποδείχθηκε τελικὰ ὅτι ὁ «πατερούλης” Τσαουσέσκου, ὅπως παραπλανητικὰ τὸν ἀποκαλοῦσαν, μέχρι καὶ χρυσὰ πόμολα διέθετε στὴν ἐξοχικὴ κατοικία του. Αὐτὴ εἶναι ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη πού ἐφάρμοζε;
Ἡ ἀπαξίωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Πίστης, ἐκ μέρους τῶν μαρξιστῶν – λενινιστῶν, ἀντιπαραβάλλοντας τὸ σφυροδρέπανο ἀπέναντι στὸν Τίμιο Σταυρό, ἀποκωδικοποιεῖ τὴν ἄλλη πτυχὴ τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς. Ἐνθυμοῦμαι τὴ λύπη μου, ὅταν ἄκουσα γνωστὸ μαρξιστὴ – λενινιστὴ πολιτικὸ νὰ ἐπιτιμᾶ τὴ σύζυγό του, ἡ ὁποία μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρθηκε στὴν “Κυριακὴ τοῦ Πάσχα”, λέγοντάς της μὲ αὐστηρὸ ὕφος “Κυριακὴ νὰ λές”. Νὰ τοῦ πεῖς ὅτι καὶ τὸ Κυριακὴ ποὺ λὲς εἶναι ἡμέρα Κυρίου; Νὰ ἀναφερθεῖ κανεὶς καὶ στὸ λυπηρό, ὅτι στὴν ἐκλογὴ παρόμοιων πολιτικῶν συμβάλλουν καὶ κάποιοι Ἱερωμένοι;
Μαρξιστὲς – λενινιστὲς διακηρύσσουν τὴν ἀντίθεσή τους στὸν Τίμιο Σταυρό. Τὸ ἐπίσης λυπηρὸ εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ εἶναι βαπτισμένοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀρνοῦνται τὸν Τίμιο Σταυρό. Ἀρνούμενοι τὸν Τίμιο καὶ Ζωοποιὸ Σταυρό, ἀρνοῦνται πεισματικὰ τὴ σωτηρία τους, τήν ὁποία δυστυχῶς χλευάζουν.