Η ΤΡΙΤΗ Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα ὀνομάζεται Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων καὶ εἶναι ἀφιερωμένη στὰ ἡρωικὰ καὶ εὐσεβῆ ἱερὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔμειναν πιστὰ καὶ ἀφοσιωμένα στὸν παθόντα νεκρὸ Κύριο καὶ ἀνέλαβαν τὴν κήδευσή Του. Ὅταν ὅλοι Τὸν ἐγκατέλειψαν καὶ κύρια οἱ μαθητές Του καὶ κρύφτηκαν, «διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων», ἐκεῖνοι Τοῦ παραστάθηκαν καὶ Τὸν κήδευσαν μὲ τὶς μεγαλύτερες δυνατὲς τιμές, ὅπως ταίριαζε στὸν ὑψηλὸ νεκρό. Ἰδιαίτερα τιμῶνται αὐτὴ τὴν ἡμέρα οἱ γυναῖκες μυροφόρες, οἱ ὁποῖες θεώρησαν ὅτι δὲν Τὸν περιποιήθηκαν δεόντως κατὰ τὴν βεβιασμένη, λόγῳ τοῦ ἐπικείμενου Πάσχα, καὶ γι’ αὐτὸ ἔσπευσαν στὸ μνημεῖο «τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων», «ὄρθρου βαθέος», γιὰ νὰ μυρώσουν ἔτι περισσότερο τὸ ἀκήρατο σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Γι’ αὐτό τους τὸ τόλμημα ἐπιβραβεύτηκαν, λαμβάνοντας τὴν ὕψιστη εὐλογία νὰ δοῦν πρῶτες τὸ κενὸ τὸ μνημεῖο καὶ τὸν Κύριο ἀναστάντα. Αὐτὲς οἱ ταπεινὲς καὶ καταφρονεμένες, ἀπὸ τὴν ἀνδροκρατούμενη κοινωνία, ἀξιώθηκαν νὰ γίνουν οἱ πρῶτες μάρτυρες τῆς ἀναστάσεως. Στὰ τιμημένα πρόσωπα αὐτῶν τῶν ἁγίων καὶ ἀφοσιωμένων στὸν Κύριο γυναικῶν τιμᾶται ἡ γυναικεία φύση, τὴν ὁποία ἡ προμήτορα Εὔα, μὲ τὴν παρακοή της, τὴν εἶχε ἀπαξιώσει καὶ οἱ ἄνδρες τὴν εἶχαν θέσει στὸ ἀπόλυτο περιθώριο. Ἦρθε ὁ Χριστὸς καὶ γκρέμισε κάθε στεγανό, ποὺ διαχώριζε τὰ ἀνθρώπινα πρόσωπα καὶ μαζὶ ᾖρε τὴν ἀπαξίωση τῆς γυναίκας, ἀνάγοντάς την σὲ πραγματικὸ θεῖο δημιούργημα. Ἡ γυναίκα ἀπέκτησε τὴ χαμένη τιμή της ἀπὸ τὸ Χριστὸ καὶ καταξιώνεται πραγματικὰ στὴν Ἐκκλησία μας καὶ ὄχι στοὺς ψευδοφεμινισμοὺς τοῦ κόσμου!