ΟΤΑΝ οἱ ποιμένες μας σιωποῦν μπροστὰ στὴ λαίλαπα τῆς ἀκολασίας καὶ ἰδιαίτερα τοῦ ἀσυγκράτητου σοδομισμοῦ, εὐσεβεῖς κληρικοί, μοναχοὶ καὶ πιστοὶ ὀρθώνουν λόγο διαμαρτυρίας, ἁπλοϊκοὶ καὶ ἄσημοι κελλιῶτες ἁγιορεῖτες μοναχοὶ διαμαρτυρήθηκαν μὲ ἀνακοίνωσή τους γιὰ τὶς ἀναίσχυντες «παρελάσεις τοῦ διαβόλου», δηλαδὴ τῶν σοδομιστῶν. Τόνισαν τὰ ἑξῆς: «Ἀξιοσημείωτος καὶ ἀξεπέραστος βέβαια καὶ ὁ ἐμετικὸς πολιτικός, πολιτειακὸς καὶ ὄχι μόνο…… καιροσκοπισμὸς καὶ τὸ ἐπακόλουθο ψηφοθηρικὸ πλιατσικολόγημα καὶ ψυχοφθόρα ποδηγέτηση τοῦ ἀποίμαντου λαοῦ. Ἀκόμα πιὸ ἀξεπέραστος -στὰ ὅρια τοῦ ἀξιοθρήνητου πλέον-, ἡ σιωπὴ τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ταγῶν… μιὰ σιωπὴ ἐκκωφαντικὴ μέσα στὸν ὀρυμαγδὸ τῶν πανεθνικῶν ἠθικῶν ἐκπτώσεων. Ἠθικὸς ξεπεσμός; Πνευματικὸς σκοτασμός; Ἢ ἀλλιῶς … ἐναγκαλισμὸς τοῦ Μορφέως –κοινῶς τῆς ψυχοκτόνου ρᾳθυμίας- τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν ἐπαναπαυόμενοι ἀδρανῶς στὰ χρυσοποίκιλτα ἄμφια καὶ ἐξευρωπαϊσμένα σαλόνια τους; Ποῦ εἶναι οἱ πνευματικοὶ ταγοὶ τοῦ ἔνδοξου ἔθνους τῶν Ρωμηῶν τοῦτες τὶς ἔσχατες ὧρες ποὺ βάλθηκαν ἀπροκάλυπτα νὰ ἀσελγοῦν εἰς βάρος τοῦ τελευταίου κυττάρου τοῦ γένους μας, τῆς οἰκογένειας, μαγαρίζοντας τὸ μέλλον τοῦ γένους μας, τὴ νεολαία;…» (Πηγή: Ὀρθόδοξος Τύπος)! Τὸ ἐρώτημα εἶναι καὶ δικό μας, ὅπως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ πιστοῦ λαοῦ! Στερούμαστε συνειδητῶν ποιμένων!
Ἁγιορειτικὴ διαμαρτυρία διὰ τὰς «Παρδαλὰς παρελάσεις»
