Oι κατηγορίες περί βλασφημίας πλήττουν δυσανάλογα θρησκευτικές μειονότητες, ιδίως Χριστιανούς, και συχνά «κουμπώνουν» πάνω σε ιδιωτικές διενέξεις
Ένα αιχμηρό κείμενο-παρέμβαση για το πώς οι εξτρεμιστικοί μηχανισμοί αξιοποιούν νόμους και γλώσσα ώστε να θωρακίζουν τη βία και να αποφεύγουν τον δημόσιο έλεγχο, δημοσίευσε το Pakistan Christian Post (13 Ιανουαρίου 2026). Υπογράφει ο Sardar Mushtaq Gill, ιδρυτής της LEAD Ministries, περιγράφοντας δύο παράλληλα φαινόμενα: στο Πακιστάν, την καταχρηστική επίκληση των νόμων περί βλασφημίας, στη Δύση, την πολιτικοποίηση του όρου «Islamophobia» ως μηχανισμό αποσιώπησης της κριτικής προς τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό.
«Βλασφημία» για… ένα καθημερινό επεισόδιο
Ο Gill φέρνει ως πρόσφατο παράδειγμα περιστατικό στις 10 Ιανουαρίου 2026 στην επαρχία Παντζάμπ: κατά τη διάρκεια εκλογών σε δικηγορικό σύλλογο, μια τυπική αντιπαράθεση –με την καταγγελία ότι μέλη ενός ψηφοδελτίου έσκισαν αποκόμματα ψηφοφόρων– κλιμακώθηκε σε ποινική υπόθεση “βλασφημίας”, έπειτα από πίεση για προσθήκη σχετικών διατάξεων στο FIR (First Information Report). Όπως σημειώνεται, η πακιστανική νομοθεσία προϋποθέτει πρόθεση και κακόβουλη ενέργεια, ωστόσο στο συγκεκριμένο επεισόδιο δεν τεκμηριώνεται τέτοιο στοιχείο — παρ’ όλα αυτά το νομικό “βάρος” χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός εκφοβισμού.
Δυσανάλογο κόστος για μειονότητες – στο στόχαστρο οι Χριστιανοί
Το άρθρο υποστηρίζει ότι οι κατηγορίες περί βλασφημίας πλήττουν δυσανάλογα θρησκευτικές μειονότητες, ιδίως Χριστιανούς, και συχνά «κουμπώνουν» πάνω σε ιδιωτικές διενέξεις (εργασιακές τριβές, προσωπικές αντιπαλότητες, ζήλια, προκατάληψη). Η κατάληξη, σύμφωνα με την περιγραφή, είναι ένα μείγμα παρατεταμένης κράτησης, κοινωνικού αποκλεισμού και κινδύνου εξωδικαστικής βίας. Ο Gill μιλά ανοιχτά και για ένα ευρύτερο περιβάλλον «Christophobia», δηλαδή εχθρότητας και διακρίσεων που καθιστά τους Χριστιανούς ιδιαίτερα ευάλωτους όπου οι εξτρεμιστικές ιδεολογίες διαμορφώνουν κοινωνικούς κανόνες.
Η άλλη όψη: «Islamophobia» ως ρητορική ασπίδα στη Δύση
Στο δεύτερο σκέλος, ο συντάκτης υποστηρίζει ότι σε χώρες χωρίς νόμους περί βλασφημίας, εξτρεμιστικοί κύκλοι επιχειρούν να πετύχουν αντίστοιχο αποτέλεσμα μέσω της κατάχρησης του όρου “Islamophobia”: κάθε κριτική προς δίκτυα ριζοσπαστικοποίησης ή τζιχαντιστικές δομές βαφτίζεται «αντι-μουσουλμανική», συγχέοντας σκόπιμα τη θρησκεία με την εξτρεμιστική πολιτική ιδεολογία. Ο Gill επιμένει ότι η καταγγελία της βίας δεν είναι «αντι-Ισλάμ» — αντίθετα, η ταύτιση Ισλάμ και εξτρεμισμού «ενισχύει τους ριζοσπάστες» και βαθαίνει την κοινωνική πόλωση.
Το διακύβευμα: λογοδοσία, δικλείδες, δημόσια καθαρότητα εννοιών
Κοινός παρονομαστής, κατά το άρθρο, είναι η μετατροπή των θεσμών και της γλώσσας σε μηχανισμούς φίμωσης: είτε με ποινικές διώξεις «βλασφημίας» στο Πακιστάν, είτε με ρητορικές ασπίδες στη Δύση. Η LEAD Ministries δηλώνει ότι συνεχίζει την τεκμηρίωση και την υπεράσπιση θυμάτων, ζητώντας ενισχυμένες εγγυήσεις δίκαιης δίκης, διεθνή επιτήρηση και πολιτικές που διαχωρίζουν καθαρά τη νόμιμη προστασία θρησκευτικών κοινοτήτων από την εργαλειοποίηση που εξυπηρετεί εξτρεμιστικές ατζέντες.