Η προκλητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ανοχή του προεδρείου της αλβανικής βουλής
Παναγιώτης Σαββίδης
Η 27η Ιουνίου τιμάται στην Αλβανία ως ημέρα μνήμης των θυμάτων της υποτιθέμενής «γενοκτονίας» των Τσάμηδων από τις ελληνικές Αρχές – Η προκλητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ανοχή του προεδρείου της αλβανικής βουλής
Απίστευτη πρόκληση κατά της Ελλάδας, μέσα στο αλβανικό κοινοβούλιο. Το απόγευμα της Δευτέρας, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της «γενοκτονίας» της Τσαμουριάς από τους Έλληνες. Την εκδήλωση πραγματοποίησε το ακραίο και ανθελληνικό κόμμα PDIU, που διατείνεται ότι εκπροσωπεί Αλβανούς πολίτες τσάμικης καταγωγής, το οποίο συστηματικά προωθεί την ατζέντα της Άγκυρας στην χώρα. Συνδιοργανωτές ήταν το ίδρυμα «Çamëria “Hasan Tahsini”» και ο αλυτρωτικός σύλλογος «Çamëria».
Η προκλητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ανοχή του προεδρείου της βουλής και της κυβέρνησης Ράμα, που ενίοτε «χαϊδεύει» τα αυτιά των εθνικιστών για ψηφοθηρικούς λόγους. Στην επίσημη ιστοσελίδα της αλβανικής βουλής αναφέρονται προκλητικά : «Σήμερα, 78η επέτειος της γενοκτονίας των Αλβανών της Τσαμουριάς από τους Έλληνες, η 27η Ιουνίου αναγνωρίστηκε το 1994 από το κοινοβούλιο ως ημέρα γενοκτονίας και μνήμης, πραγματοποιήθηκε παρουσία Τσάμηδων πατριωτών, ακτιβιστών κ.α. εκδήλωση στη βουλή όπου τονίστηκε η επίλυση του ζητήματος των Τσάμηδων». Μπροστά από ένα πανό που έγραφε «78 χρόνια γενοκτονία» μικρά παιδιά και νέοι απήγγειλαν αλυτρωτικά ποιήματα, για «σκλαβωμένες» πατρίδες καλλιεργώντας τον μισελληνισμό. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη αντίδραση από την Αθήνα, για τα όσα προκλητικά έλαβαν μέρος μέσα στην αλβανική βουλή.

Τα εγκλήματα των Τσάμηδων

Η ηγεσία των Τσάμηδων, έχοντας την υποστήριξη της στρατιωτικής μηχανής των Ιταλών αρχικά, και των Γερμανών στη συνέχεια, επιχείρησαν με μεθόδους εθνοκάθαρσης να αφανίσουν τον ελληνικό πληθυσμό της Θεσπρωτίας, στοχεύοντας αρχικά στα πρόσωπα που αποτελούσαν την ηγεσία του τόπου. Η αρχή έγινε το 1942με τη δολοφονία του νομάρχη Θεσπρωτίας Γεώργιου Βασιλάκου και συνεχίστηκε μεδολοφονίες προκρίτων στα χωριά του Φαναρίου και στην Παραμυθιά. Μέχρι την τελευταία στιγμή το KSILA του Μαζάρ Ντίνο και η συντριπτική πλειοψηφία των Τσάμηδων ήταν απόλυτα ταυτισμένοι με τους Γερμανούς, ακόμη και όταν ξεκίνησε να διαφαίνεται η νίκη των συμμάχων, πιστεύοντας ότι θα πετύχουν αν όχι την ένωση της Θεσπρωτίας με την Αλβανία, την αυτονόμηση της περιοχής εντός των ελληνικών συνόρων. Μετά την κατάρρευση της ναζιστικής Γερμανίας η συντριπτική πλειοψηφία των Τσάμηδων επέλεξε να ακολουθήσει μαζικά τα γερμανικά υποχωρούντα στρατεύματα προς τη γειτονική Αλβανία μέσω Σαγιάδας και Κονίσπολης, και να εκκενώσει την περιοχή φοβούμενη αντίποινα από τους Ελληνες.





