Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Εὐθ. Εὐσταθίου, π. πρόεδρος Ἐφετῶν
Ἡ εἴδηση προκάλεσε μεγάλη ἔκπληξη. Γιὰ κάποιους, ὅμως, ποὺ γνώριζαν, τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἦρθε σὰν ἀποτέλεσμα μακροχρόνιων ἐσωτερικῶν διεργασιῶν στὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία, ποὺ δὲν ἐξέπληξε. Στὶς 3 Ἀπριλίου 2022 σὲ ραδιοφωνικὴ ἐκπομπή, στὴν ὁποία μίλησα, ἀνέφερα, ὅτι ὁ Πάπας εἶχε ἀποφασίσει, ὥστε στὴν κυβέρνηση τοῦ Βατικανοῦ νὰ χρησιμοποιοῦνται τοῦ λοιποῦ καὶ γυναῖκες. Γιὰ νὰ γίνει, ὅμως, αὐτό, τροποποιήθηκε τὸ Σύνταγμα τοῦ Βατικανοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο, θὰ μποροῦσαν πλέον νὰ ἀνατεθοῦν ὑψηλὰ καθήκοντα σὲ λαϊκούς, ἀλλὰ καὶ σὲ γυναῖκες. Ἔτσι, στὸ προοίμιο τοῦ ἐν λόγῳ τροποποιημένου πλέον Συντάγματος ἀναφέρεται, ὅτι «Ὁ Πάπας, οἱ Ἐπίσκοποι καὶ ἄλλοι χειροτονημένοι λειτουργοὶ δὲν εἶναι οἱ μόνοι εὐαγγελιστὲς στὴν Ἐκκλησία». Εἶναι φανερό, πὼς εἶχε ἀνοίξει πλέον, ὁ δρόμος γιὰ τὴ χρησιμοποίηση τῶν γυναικῶν ὡς ἱερέων στὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία.
Ἡ Θ. Λειτουργία. Σύμφωνα μὲ τὴν καθολικὴ ἐφημερίδα «La Croix» [γαλλ. = Ὁ Σταυρὸς] καὶ σὲ πραγματοποίηση τῆς παραπάνω σχετικῆς συνταγματικῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ἴσχυε πλέον, ἔλαβε χώρα μία Λειτουργία στὴν ἐνορία τοῦ Sain Pierre de Montrouge [= Ἅγιος Πέτρος τοῦ Μοντρούζ]. Σ’ αὐτή, λοιπόν, τὴ Λειτουργία, ὅπως, ἄλλωστε, δημοσιεύθηκε, συμμετεῖχαν καὶ γυναῖκες. Δὲν ἦταν μία ἁπλὴ παρουσία λαϊκῶν, ἀλλὰ γιὰ πρώτη φορά ἐνεῖχε σύμπραξη στὴν καθ’ ὅλου λειτουργικὴ διαδικασία τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Μία ἀπὸ αὐτὲς ἀνέγνωσε τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο τῆς ἡμέρας καὶ μία ἄλλη γυναίκα ἔκανε τὸ κήρυγμα ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ ἱερωσύνη τῶν γυναικῶν ἦταν πλέον ἐμπράκτως δεδομένη.
Ἡ ἐπίμαχη γερμανικὴ συνδιάσκεψη. Ὅμως, πρίν, στὶς 4 Φεβρουάριου 2022, εἶχε λάβει χώρα στὴν πόλη τῆς Φραγκφούρτης τῆς Γερμανίας μία περίεργη συνδιάσκεψη μὲ τὴν ὀνομασία «Συνοδικὴ Ὁδός». Ἀντικείμενο αὐτῆς ὑπῆρξε ἕνα ἔγγραφο, τὸ ὁποῖο ἀπεστάλη καὶ καλοῦσε νὰ ἀποφασίσει ἡ ἐν λόγῳ συνδιάσκεψη γιὰ τὴ χειροτονία γυναικῶν ἱερέων. Ἀπὸ τοὺς συμμετέχοντες ψήφισαν ὑπὲρ τῆς γυναικείας ἱερωσύνης 174, ἐνῷ κατὰ αὐτῆς 30 καὶ ὑπῆρξαν 6 ἀποχές. Ἔτσι, λοιπόν, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία ἀποφάσισε θετικὰ καὶ ἄνοιξε πλέον ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἱερωσύνη τῶν γυναικῶν καὶ συμμετοχή τους στὴ θεία Λειτουργία. Ὑπῆρξε, βέβαια, καὶ ἡ ἀντίθετη ἄποψη, ἡ ὁποία καλοῦσε τοὺς κατὰ τόπους Ἐπισκόπους σὲ ὅλο τὸν κόσμο νὰ ἀντιταχθοῦν σ’ αὐτὴ τὴν περίεργη Συνδιάσκεψη τῆς «Συνοδικῆς Ὁδοῦ» καὶ στὰ ἀποτελέσματά της χωρίς, ὅμως, ἀποτέλεσμα. Αὐτὴ ἡ περίεργη συνδιάσκεψη ἦρθε νὰ μᾶς ὑπενθυμίσει τὴν ἐπιχείρηση ἀφαίρεσης τῶν Ἁγίων εἰκόνων, ποὺ ξεκίνησε καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὴ Γερμανία καὶ μᾶς εἶχε ἀπασχολήσει στὸ παρελθόν… Αὐτὸς ὁ περίεργος καὶ ἐπικίνδυνος νεωτερισμὸς τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος, σημειωτέον, ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση καὶ παραβιάζει τοὺς Κανόνες τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου, εἶναι φανερό, ὅτι διευρύνει ἀκόμα περισσότερο τὸ ὑπάρχον χάσμα μεταξὺ τῶν δύο «Ἐκκλησιῶν». Μὲ σεβασμὸ δέ, ἀνατρέχω στὸ ἔργο τοῦ Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου (1815 -1881) [Βλ. Πηγὲς τῆς Νεοελληνικῆς Ἐθνότητας, ἐκδ. «Ἀφῶν Γεωργιάδη», 2007, σελ. 92], ὅπου σημειώνει «ἡ Ὀρθοδοξία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας εἶναι τὸ εἰλικρινέστερο καὶ τὸ τελειότερο ἀποτύπωμα τῆς εὐαγγελικῆς καθαρότητας».
Πηγή: Ἐφημερὶς «Πελοπόννησος», 23.5.2022