Γύρω στο 626 μ.Χ. , επί Αυτοκράτορος Φλαβίου Ηρακλείου η Κωνσταντινούπολη, πολιορκήθηκε από 100.000 Αβάρους, οι οποίοι κατέλαβαν την Παναγία των Βλαχερνών. Ο Αυτοκράτορας της Βασιλεύουσας, στο μεταξύ, έλειπε με το στρατό σε εκστρατεία στην Περσία. Οι Άβαροι για να πραγματοποιήσουν το όραμα της κατάκτησης της Πόλης, συμμάχησαν με τους Πέρσες. Καθώς, λοιπόν, προετοιμαζόταν η συμμαχία για την τελειωτική επίθεση, ο Πατριάρχης Σέργιος περιφερόταν στα τείχη της Πόλης με την εικόνα της Παναγίας Βλαχερνίτισσας και αναπτέρωνε το ηθικό του λαού για να αντισταθούν στην εχθρική απειλή. Το βράδυ, προκλήθηκε μεγάλος ανεμοστρόβιλος ο οποίος κατέρριψε τον εχθρικό στόλο, που σε συνδυασμό με την αμυντική στρατηγική του βυζαντινού στρατού, προκάλεσε σοβαρές απώλειες στον πολιορκητικό κλοιό των Αράβων και των Περσών.
Η σωτηρία αυτή της Κωνσταντινούπολης, οφειλόταν στην αρωγή της Θεοτόκου, προς τιμήν Της οποίας ο βυζαντινός λαός συγκεντρώθηκε στον Ιερό Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών και έψαλε τον Ακάθιστο Ύμνο:
« Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.
Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε»
Έτσι, καθιερώθηκε από τους πιστούς να ψάλλεται τις τέσσερις Παρασκευές της Μ. Τεσσαρακοστής από ένα κομμάτι του Ακαθίστου Ύμνου και την πέμπτη Παρασκευή ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος, ο οποίος αποτελεί δοξολογία και εγκώμιο με δογματικό χαρακτήρα.
Νικολαΐδου Παναγιώτα, τελειόφοιτη τμήματος Θεολογίας Ε.Κ.Π.Α. makedoniawebtv.gr