Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,
Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν
Ὁ μέγας Πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος βλέπει νὰ ἐνεργῇ καὶ ὁ διάβολος εἰς τὰς αἱρέσεις: «Τοιαύτη εἶναι ἡ πανουργία τοῦ διαβόλου νὰ εἰσάγει τὰ ὀλέθρια διδάγματά του ἢ μὲ πρόσθεσιν ἢ μὲ ἀφαίρεσιν ἢ μὲ διαστροφὴν ἢ μὲ παραποίησιν τῶν κειμένων».
Τὰ δαιμονοπαπικὰ εἶναι πολλά. Ὁ πολυαιρετικὸς Παπισμὸς ἄγεται καὶ φέρεται ὑπὸ πολλῶν δαιμόνων, διὰ νὰ πολεμηθῆ ἡ Ὀρθοδοξία καὶ ὁ Ἑλληνισμός. Τὸ μεγαλύτερον κακὸν τῶν Παπῶν εἶναι δαιμονικόν. Αὐτὸ τὸ κάκιστον εἶναι ὅτι οἱ Πάπαι ἐξακολουθοῦν νὰ κρατοῦν εἰς τὰς ψυχοφθόρους θεολογικάς πλάνας καὶ κακοδοξίας 1 ½ δισεκατομμύριον (1.500.000.000) περίπου ἀνθρώπων. Ἐπὶ πλέον καὶ διὰ τὸ ἓν δισεκατομμύριον (1.000.000.000) τοῦ πολυκατακερματισμένου Προτεσταντισμοῦ (30.000 παραφυάδες του) εὐθύνεται ὁ Παπισμός, ἐκ τοῦ ὁποίου προῆλθεν ὁ Προτεσταντισμός.
Ἔναντι αὐτῶν τῶν τρομακτικῶν ἀριθμῶν, ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ μικράν μειονότητα (ὀλιγώτεροι τῶν τριακοσίων πενῆντα ἑκατομμυρίων οἱ Ὀρθόδοξοι). Ὅμως, τὴν Ὀρθοδοξίαν φοβοῦνται περισσότερον καὶ τὴν Ὀρθοδοξίαν πολεμοῦν συστηματικώτερον οἱ πανθρησκειακοὶ καὶ οἰκουμενισταί.
Ἐν συνεχείᾳ, προστίθενται ἀκόμη καὶ μερικὰ (ἀπὸ τὰ πολλὰ) δαιμονοπαπικά: Τὸ ἑωσφορικόν, σατανικόν, διαβολικὸν καὶ δαιμονικὸν ψευδοαλάθητον τοῦ Πάπα. Τὸ κατηραμένον καὶ ἀναθεματισμένον παπικὸν πρωτεῖον πανανθρωπίνης κοσμικῆς ἐξουσίας. Ἡ ἐξωφρενικὴ πεποίθησις τοῦ ἑκάστοτε Πάπα ὅτι οὗτος εἶναι ἡ γενικὴ κεφαλὴ τῆς στρατευομένης ἐπὶ τῆς γῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ὁ Χριστὸς περιορίζεται εἰς τὴν ἐν οὐρανοῖς θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν καὶ ἂς εἶπεν: «Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Μτθ. 28,20) καὶ ἂς εἶναι πανθομολογούμενον ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ μία καὶ μοναδικὴ κεφαλὴ ὁλοκλήρου τῆς Ἐκκλησίας, τῆς στρατευομένης καὶ τῆς θριαμβευούσης. Εἰς τὸν Παπισμὸν κυριαρχεῖ ἡ ἐπικατάρατος ἔπαρσις τῆς καθολικότητος, ἡ ὁποία ἐμποδίζει πᾶν ἴχνος μετανοίας. Ὁ Παπισμὸς θεωρεῖ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἑνότητα ὡς ὑποταγὴν τῶν πάντων εἰς τὸν θεοκατάρατον Πάπαν. Ὁ Παπισμὸς ἔχει ἀμνηστεύσει ὅλας τὰς αἱρέσεις καὶ δραστηριοποιεῖται διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς πανθρησκείας καὶ τὸν ἀφανισμὸν τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Παπισμὸς διδάσκει ὅτι «ἡ Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ». Ὁ μεγαλύτερος πρόδρομος τοῦ ἀντιχρίστου εἶναι ὁ Παπισμός, ὁ ὁποῖος θὰ καταργηθῆ μετὰ τοῦ ἀντιχρίστου.
Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι θεανθρώπινος ὀργανισμός, ἀφοῦ ὁ ἱδρυτὴς αὐτῆς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ πάσχει ὡς πρὸς τὸ ἀνθρώπινον στοιχεῖον. Ὡς πρὸς τὸ θεῖον: «Πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς» (Μτθ. 16, 19).
Ὡς ἐκ τούτου, τὸ κατ’ ἄνθρωπον τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ θεραπευθῇ κυρίως διὰ τῆς καθάρσεως ἀπὸ τὰ σεσηπότα μέλη αὐτῆς καί, προπαντός, διὰ τῆς ἀναδείξεως ἀξίων ποιμένων πρὸς θεοκατήχησιν τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.