Ὁ θεολογικὸς κόσμος ἀποχαιρετᾶ τὸν σεμνὸ Ἱεράρχη Ἀναστάσιο: «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν Ἀρχιερεύς».
Ὁ Προκαθήμενος τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας, μετέβη στὴν Αἰώνια Ζωή.
Ἔζησε μὲ ὑποδειγματικὴ ταπείνωση καὶ πραότητα, διακονώντας τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ τὴ μειλίχια προσωπικότητά του, ὡς φωτισμένος καὶ εὐσεβὴς κληρικὸς καὶ Ἱεράρχης.
Ἡ πορεία του ἦταν σταθερή, ἐντὸς τῆς ὀρθόδοξης ἀποστολικῆς καὶ ἀσκητικῆς παραδόσεως, διαδίδοντας τὸ Φῶς καὶ τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.
Μετὰ ἀπὸ τὴν ἱεραποστολική του προσφορὰ στὴν Ἀφρική, ὁ Θεὸς τὸν ἐπέλεξε γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, ὅταν ἐκείνη ἔβγαινε μέσα ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς πολιτικοϊδεολογικῆς δίωξης καὶ ἐκεῖνος, μὲ ὑπακοή, πίστη καὶ ἀφοσίωση τὴν διαποίμανε, τὴν κάλλυνε καὶ τὴν ἀνακαίνιζε πνευματικὰ καὶ ὑλικὰ γιὰ (33) ὁλόκληρα χρόνια, ἀφήνοντας πίσω του πολύπτυχο καὶ τεράστιο ἐκκλησιαστικό, ἐκπαιδευτικὸ καὶ κοινωνικὸ ἔργο.
Μέσα ἀπὸ τὶς φιλανθρωπικὲς καὶ ἀνθρωπιστικές του δράσεις ἔδινε πάντοτε ἔμφαση καὶ προτεραιότητα στὴν πνευματικὴ ὠφέλεια τῶν ἀνθρώπων, δείχνοντας ὅτι ὁ Χριστιανὸς καὶ δὴ ὁ κληρικὸς ζεῖ ταπεινὰ ἐν Χριστῷ, ὡς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, μακρὰν ἀπὸ κάθε ἐπίδειξη καὶ προβολή, πορευόμενος ἀπὸ τὰ ἐπίγεια καὶ προσωρινά, στὰ οὐράνια καὶ αἰώνια.
Στὶς καρδιὲς ὅλων μας, ὁ ταπεινὸς Ἱεράρχης ἀφήνει ἕνα φωτεινὸ ἀποτύπωμα τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον μετατρέπεται, ἐν Χριστῷ, ἡ Θεολογία σὲ ζωή, ἡ πίστη σὲ ἔργα ἀγάπης καὶ προσφορᾶς.
Αὐτὴν τὴ σφραγίδα τῆς διακονίας του ἄφησε, ὡς κληρονομιά, στὴν ἐν τῷ κόσμῳ πορεία του, ὁ πιστὸς κληρικός, ὁ Ὀρθόδοξος Θεολόγος, ὁ Ἱεραπόστολος τοῦ Χριστοῦ, ὁ Μακαριστὸς Ἀναστάσιος, σὲ ὅλους τοὺς συνανθρώπους του, ἀνεξαρτήτως θρησκείας ἢ ἐθνικότητας, ἀπὸ τὴν Ἀφρικὴ ἕως τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἀλβανία.
Εὐχόμαστε καὶ προσευχόμαστε, νὰ ἀναπαύσει ὁ Θεὸς τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους τὴν ψυχή του, ἐν χώρᾳ ζώντων, μετὰ πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων.
Τὸ ΔΣ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων