Τοῦ Δρ. Ἀλεξίου Παναγοπούλου, Ἀκαδημαϊκοῦ καὶ Καθηγ.,
(Phd Νομικῶν & Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, Phd Βιοηθικῆς,
Phd Θεολογίας, Post-Doc Δικαίου, Habil.,-
Διπλωματούχου Ὑφηγητοῦ, Καθηγητοῦ Νομικῆς
Δ.Δικαίου Fpsp, & Ἀκαδημαϊκοῦ MCA)
3ον- Τελευταῖον
Μὲ μία σύντομη σημαντικὴ ἐπιστολὴ ὁ π. Φιλόθεος Ζερβάκος ἀπ’ τὴ Πάρο, στὶς 23-12-1970, σημείωνε στὸ πνευματικό του τέκνο στὸν π. Ἀρσένιο: «Ἀγαπητέ μου Ἀρσένιε, ἔλαβα τὴν ἐπιστολή σας, εὐχαριστῶ γιὰ τὰς ἐπὶ ταῖς Ἁγίαις ἑορταῖς εὐχὰς ὑμῶν, ἀντεύχομαι ὁμοίως. Ἀσπάζομαι τὴ συνετὴ καὶ φρονίμη γνώμη σας. Ἀλλὰ τί εἴπω, καὶ τί λαλήσω «οὐδὲν ἄλλο εἰμὴ τὸ τοῦ Παροιμιαστοῦ. Ἐπειδὴ ἡ παροῦσα γενεὰ ἐστι σκολιὰ καὶ παραπικραίνουσα» πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἐξαποστέλλει ὁ Κύριος, καὶ τὰ τοῦ σοφοῦ Γρηγορίου: Τὰ τῶν φίλων ἄπιστα, τὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀποίμαντα. Ἔρρει τὰ καλὰ γυμνὰ τὰ κακὰ «ὁ πλοῦς ἐν νυκτὶ Χριστὸς καθεύδει» μία τῶν κακῶν ἡ λύσις ὁ θάνατος. Τὸν ὁποῖον ἐπιθυμῶ καὶ παρακαλῶ καὶ πιστεύω καὶ ἐλπίζω ὅτι ἤγγικε. Φεύγω λυπημένος γιὰ τὴν ὀλέθρια, ἐλεεινὴ καὶ ἀξιοθρήνητη κατάσταση ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας καὶ περισσότερο τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ κλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐλπίζω ὅμως ὅτι ὁ Πανάγαθος Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν ὁ Οὐράνιος δὲν θὰ ἐγκαταλείψει εἰς τέλος τὴν Ἐκκλησία, ἥν ὁ Ἴδιος ἐθεμελίωσε καὶ ὑπὲρ ἧς τὸ Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε. Φεύγω καὶ εὐχαριστημένος καὶ χαίρων, ἐλπίζων εἰς τὸ ἄπειρον ἔλεος τοῦ Κυρίου, οὐχὶ εἰς τὰ ἔργα μου, γιατί οὐκ ἐποίησα οὐδὲν ἀγαθὸν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι Ἐκεῖνος ποὺ μὲ ἔβγαλε ἀπ’ τὴ βρώμα καὶ δυσωδία τοῦ ματαίου κόσμου, διὰ νὰ Τὸν δουλεύω διὰ τῆς μοναχικῆς πολιτείας, θὰ ἀνοίξει τὶς πατρικὲς ἀγκάλες Του, τὰ φιλάνθρωπα σπλάγχνα Του, θὰ μὲ δεχθεῖ οὐχὶ ὅτι εἰμὶ ἄξιος, ἀλλ’ ὡς τὸν ἄσωτον υἱὸ μετανοοῦντα καὶ θὰ μὲ συναριθμήσει μὲ τὰ πρόβατα Αὐτοῦ. Ἀρχιμ. Φιλόθεος».
Ὁ π. Ἀρσένιος κοιμήθηκε ἡμέρα Σάββατο σὲ ἡλικία 90 ἐτῶν καὶ ἐνταφιάσθηκε τὴν Κυριακὴ τὸ ἀπόγευμα (30.3.2008), προεξάρχοντος τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἱεροθέου. Ὁ ἱερομόναχος π. Ἀρσένιος Κομπούγιας, ἱδρυτὴς τοῦ γνωστοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Ναυπάκτου “Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος”[2] ὑπῆρξε ἕνας ἀφανὴς καὶ ταπεινὸς κληρικός, ἕνας ἀληθινὸς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Ὑπῆρξε ἠθικότατος κληρικὸς καὶ δὲν καταδέχθηκε ποτέ του νὰ ζητήσει χρήματα, παρὰ τὶς προτάσεις γιὰ οἰκονομικὴ βοήθεια ἢ καὶ γιὰ ἀναπλάσεις χώρων τῆς μονῆς του ποὺ ἀπέπεμψε, ἀρκούμενος στὴ διάθεση τῆς προσωπικῆς του περιουσίας καὶ τῶν κτημάτων ποὺ εἶχε γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό. Μὲ πολὺ κόπο ἔφτιαξε τὸ ὁμώνυμο μικρὸ αὐτὸ ἡσυχαστήριο μὲ ἡγουμένη τὴ κατὰ σάρκα ἀδελφή του γερόντισσα Μακρίνα ποὺ κι αὐτὴ πρὸ λίγο ἐτῶν κοιμήθηκε πρὶν ἀπ’ αὐτόν, ὅπου 20 περίπου μοναχὲς ζοῦν ἕως σήμερα. Ὁ πατὴρ Ἀρσένιος ὡς μαθητὴς τοῦ π. Φιλοθέου Ζερβάκου καὶ μοναχὸς στὴν Ἱερὰ Μονὴ Λογγοβάρδας τῆς Πάρου ἔζησε μοναδικὲς οὐράνιες στιγμὲς σὰν νὰ βρίσκονταν στὸν οὐρανό, ὅπως μᾶς ἔλεγε, ὅταν ἱερουργοῦσε ὁ γέροντάς του ὁ π. Φιλόθεος. Κάποια ἄλλη φορὰ μᾶς μίλησε γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ π. Φιλοθέου στὴν Αἴγινα στὸν Ἅγιο Νεκτάριο, ὅπου πηγαίνοντας πρὸς τὴ μονὴ συνάντησε στὰ κτήματα ἕνα γέροντα μοναχὸ καὶ τὸν ρώτησε ἐὰν ὁ ἅγιος Πενταπόλεως ἦταν στὴ μονή. Ὁ γέροντας μοναχὸς ἦταν ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Νεκτάριος καὶ τοῦ εἶπε νὰ πάει πάνω στὴ μονὴ κι ὅτι αὐτὸς θὰ πήγαινε νὰ εἰδοποιήσει τὸν ἐπίσκοπο Νεκτάριο, τὸν ὁποῖο τότε δὲν ἀναγνώρισε ὁ ἱεροδιάκονος π. Φιλόθεος. Πάνω στὴ μονὴ διαπίστωσε ὅτι ὁ μοναχὸς ἐκεῖνος ἦταν ὁ ἅγιος ἐπίσκοπος Νεκτάριος καὶ τοῦ ἔβαλε μετάνοια νὰ τὸν συγχωρήσει ποὺ δὲν τὸν ἀναγνώρισε, ἐνῷ ὁ ἅγιος Νεκτάριος τοῦ δίδαξε ἔμπρακτα τὴν ταπείνωση.
Ἀπ’ τοὺς πρώτους κληρικοὺς τῆς ἐποχῆς του ποὺ συνέγραψε βιβλία γιὰ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν μὲ τὴν εὐλογία τοῦ π. Φιλοθέου, ἦταν τὸ πνευματικό του τέκνο ὁ π. Ἀρσένιος, μάλιστα καὶ γιὰ τὴ διαφαινόμενη παρουσία τοῦ ἀντι-χρίστου. Βιβλία του μάλιστα χωρὶς κέρδος ἀλλὰ σὲ τιμὴ κόστους ἐξέδωσε ἐπανειλημμένως ὁ “Ὀρθόδοξος Τύπος” καὶ γνώρισαν μεγάλη κυκλοφορία, ὅπως αὐτὸ μὲ τίτλο: “Τὰ Σημεῖα τῶν Καιρῶν”, ποὺ περιέχουν ἐπιστολὴ σχετικὴ τοῦ π. Φιλοθέου, μὲ τὴν ἐπιτυχῆ ἐξωτερικὴ εἰκόνα: “Τὰ μυρμήγκια ὅταν βγάζουν φτερὰ χάνονται”, ὑποδηλώνοντας ἔτσι τὰ ταξίδια τῶν ἀνθρώπων στὸ διάστημα. Ἂς ἔχουμε ὅλοι τὴν εὐχὴ ἐκ τῶν ἐν Λογγοβάρδᾳ ὁσίων. Θεωροῦμε ὅτι εἶναι ἐπιβαλλόμενη ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ π. Φιλοθέου Ζερβάκου, ποὺ ἤδη ἔχει ἀργήσει, γιατί τὸ πνευματικὸ ἔργο του καὶ ἡ συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας συνευδοκεῖ γι’ αὐτό, κι ἂς τὴν ἀκούσουμε!
Σημειώσεις:
[2]Πρβλ. Μήνυμα, Merkourios, Συστηματικὸς Ἀποστολέας, Ἔνταξη: Oct 10, 2006, Δημοσιεύσεις: 155.