Ἡ ἐθνικὴ ταυτότης συντίθεται ὑπὸ τοῦ αἰσθήματος τῆς ἱστορικῆς καὶ φυλετικῆς συνεχείας, τῆς πολιτισμικῆς κληρονομίας, τῆς ἑνότητος τοῦ πνεύματος, τῶν κοινῶν παραδόσεων καὶ ἀντιλήψεων καὶ τῶν κοινῶν βιωματικῶν ἐμπειριῶν ἑνὸς κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐπίσης, διαδραματίζει καθοριστικὸν παράγοντα διαμορφώσεως τοῦ συνεκτικοῦ μηχανισμοῦ τοῦ ἔθνους, καθὼς εἶναι κοινὰ ἀποδεκτὸν ὅτι μορφοποιεῖ τὰ λειτουργικὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἀφοῦ προσδίδει ἀξίαν εἰς τὰ ἄτομα, διαπλάθει τὴν συλλογικὴν συνείδησιν καὶ προάγει τὴν κοινωνικὴν ἀλληλεγγύην.
Οἱ ὑπουργοὶ τῆς κυβενήσεως, ἀλλὰ καὶ ὁ πρωθυπουργὸς Κ. Μητσοτάκης ὡς ὀπαδοὶ τῆς παγκόσμιας διακυβερνήσεως, ὅπως χαρακτηριστικὰ ἐδήλωσεν ὁ πρωθυπουργὸς ἀπὸ τὸν ΟΗΕ ὅτι εἶναι, κάνουν τὰ πάντα, διὰ νὰ ἀλλοιώσουν τὴν συνείδησιν καὶ τὴν ταυτότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς τὰ πλαίσια αὐτὰ καὶ ἡ προώθησις ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν Ἀναπτύξεως κ. Παναγιώτην Θεοδωρικάκον τῆς καταργήσεως τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου. Ἡ ἱστοσελὶς ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ τῆς 26ης Ὀκτωβρίου σημειώνει χαρακτηριστικά:
«Ἡ “Ἐστία” ἀποκαλύπτει: Ὁμαδικὸ ἠλεκτρονικὸ μήνυμα πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους νὰ μὴ τιμήσουν τὴν ἐπέτειο “μαζικῶς”, ἀλλὰ νὰ κλειστοῦν στὰ γραφεῖα τους καὶ νὰ “ἑορτάσουν” ἀνὰ “ὀργανικὴ μονάδα”.
ΝΑΙ ΜΕΝ ὁ ὑπουργὸς Παιδείας ἀπηύθυνε μήνυμα ἐπ’ εὐκαιρία τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου (ἂν καὶ ἐπιμελῶς ἀπέφυγε νὰ ἀναφερθεῖ στοὺς πρωταγωνιστὲς τοῦ ἔπους τοῦ ’40), ὅμως στὸν κρατικὸ μηχανισμό, στὰ ὑπουργεῖα, μεθοδεύεται ἡ κατάργησις τῶν ἑορτασμῶν. Τὸ πρῶτο βῆμα ἔγινε στὸ Ὑπουργεῖο Ἀναπτύξεως, ὅπου μὲ ἔγγραφο τῆς Ὑπηρεσιακῆς Γραμματέως ἐνημερώνονται οἱ διευθύνσεις, ὅτι ὁ ἑορτασμὸς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου “δὲν θὰ πραγματοποιηθεῖ μαζικὰ” ἀλλὰ σὲ ἐπίπεδο “ὀργανικῆς μονάδος”!
Δηλαδή, οἱ ὑπάλληλοι ἀνὰ διεύθυνση θὰ κλειστοῦν στὰ γραφεῖα τους καὶ ὑποτίθεται θὰ κάνουν κάτι ποὺ νὰ παραπέμπει σὲ ἑορτασμό. Προφανῶς κάποιοι θὰ ἐνοχληθοῦν ἂν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου συγκεντρωθοῦν σὲ κάποια αἴθουσα καὶ τιμήσουν ἀπὸ κοινοῦ τὴν ἐπέτειο. Γιατί ἆραγε; Ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ δὲν θέλουν νὰ ἀκουσθοῦν τὰ πατριωτικὰ μηνύματα ποὺ ἐπιβάλλει ἡ ἐπέτειος; Διότι πίσω ἀπὸ κλειστὲς πόρτες, ὅ,τι καὶ νὰ λεχθεῖ, ὅ,τι καὶ νὰ ἀκουσθεῖ, μικρὴ σημασία ἔχει. Πέρα δὲ ἀπὸ αὐτό, ποιὸς θὰ ἐλέγξει ἂν πράγματι ἑορτάσθηκε ἡ ἐπέτειος ἀνὰ διεύθυνση καὶ δὲν ἔσπευσαν οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀναχωρήσουν ἐκμεταλλευόμενοι τὶς “κλειστὲς πόρτες”;».