Στὶς 21 Μαΐου ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴ μνήμη τῶν ἁγίων ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης. «Τόσο ὁ Μέγας Κων/νος, ὅσο καὶ ἡ ἁγία μητέρα του Ἑλένη, τονίζει σύγχρονος θεολόγος, ἀνήκουν στὶς μεγάλες προσωπικότητες τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι ἡ συμβολή τους, γιὰ τὴν κατάπαυση τῶν τριακοσίων χρόνων διωγμῶν κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τὴν ἑδραίωση τῆς Ἐκκλησίας, ὑπῆρξε καθοριστική. Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ὑπῆρξε μεγάλος καὶ γιὰ τὴν παγκόσμια ἱστορία, διότι ἀνήκει στοὺς μέγιστους ἡγέτες ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἔχοντας βάλει τὴ δική του σφραγῖδα στὴ ροὴ τῶν ἱστορικῶν πραγμάτων. Ὅλοι οἱ πρωτοπόροι κοινωνικοὶ καὶ ἀνθρωπιστικοὶ θεσμοί, ὁ ὁποῖοι ἰσχύουν ὥς τὰ σήμερα, θεσπίστηκαν ἀπὸ αὐτὸν (κατάργηση δουλείας, ἀνεξιθρησκεία, ἐφαρμογὴ δικαίου γιὰ ὅλους, ἰσονομία, πρόνοια γιὰ ἀδυνάτους, ἀπαγόρευση βασανιστηρίων, κλπ) καὶ γιὰ τοῦτο δικαία τοῦ ἀπονεμήθηκε ὁ τίτλος τοῦ μεγάλου. Δυστυχῶς, πολλοὶ ἐμπαθεῖς καὶ ἀνιστόρητοι χριστιανομάχοι, (ἄθεοι, νεοειδωλολάτρες, κλπ), ἐπιχειροῦν νὰ σπιλώσουν τὴν προσωπικότητά του, χαρακτηρίζοντάς τον ὡς “θηριώδη δολοφόνο”, ἐπειδὴ ἀναγκάστηκε νὰ ἐφαρμόσει τὸ νόμο ἀπέναντι στὸν γιό του Κρίσπο καὶ τὴ σύζυγό του Φαύστα. Ξεχνοῦν ὅμως ὅτι τότε ὁ Κωνσταντῖνος ἦταν ἀκόμη εἰδωλολάτρης, καὶ ὅτι γιὰ τὸ θλιβερὸ αὐτὸ συμβὰν ἔκλαιγε καὶ θρηνοῦσε σὲ ὅλη του τὴν κατοπινὴ ζωή! Ξεχνοῦν ἐπίσης πὼς ὁ χαρακτηρισμὸς ἑνὸς ἀνθρώπου δὲν πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ μεμονωμένα συμβάντα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ συνολικὴ ἀξιολόγηση τῆς ζωῆς του καὶ τοῦ ἔργου του!». Ἅγιοι Ἰσαπόστολοι, πρεσβεύσατε ὑπὲρ ἡμῶν!
Μνήμη τῶν Ἁγίων Ἰσαποστόλων Κωνσταντίνου καὶ Ἑλένης
