Γράφει ὁ κ. Διομήδης Χ. Σταμάτης,
Ph.D. Καθηγητὴς Παν/μίου, Παγκόσμιος Σύμβουλος Ποιότητος
Ἀπὸ περιέργεια, ἔκανα μία ἀνασκόπηση σὲ διάφορα περιοδικά, ἐφημερίδες καὶ ἱστοσελίδες, γιὰ νὰ καταγράψω α) τὰ θέματα ποὺ εἶναι σὲ μεγάλη ἀνάγκη νὰ τὰ ἐμφανίσουμε καὶ νὰ μιλήσουμε εἰλικρινὰ ἀλλὰ καὶ β) νὰ δῶ ἂν αὐτὰ τὰ σοβαρὰ προβλήματα εἶναι ἐνδιαφέροντα γιὰ τὸ λαὸ καὶ γιὰ τοὺς ἀρχηγούς μας. Ἔμεινα κατάπληκτος μὲ αὐτὰ ποὺ εἶδα. Τὸ ὑλικὸ ποὺ βρῆκα εἶναι παρὰ πολὺ πλούσιο, (πολὺ μελάνη ἔχει χρησιμοποιηθεῖ γιὰ πολλὰ λόγια, ἀλλὰ ὄχι ἔργα), γιαυτὸ στάθηκα μόνο στὰ ἀποτελέσματα τοῦ Ὀρθόδοξου Τύπου (Ο.Τ. φύλλα 2285-2318 – 6 Δεκεμβρίου 2019 μέχρι Αὐγούστου 7, 2020). Δὲν ἀναφέρω οὔτε καλύπτω τὰ ἄρθρα ποὺ βρῆκα στὶς πηγὲς Παρακαταθήκη, Ρομφαία, Βῆμα, Καθημερινή, Orthodoxia.gr, Ἐθνικὸς Κήρυκας (ΗΠΑ), Καλάμι (ΗΠΑ) καὶ ἄλλα. Διάλεξα τὸν Ο.Τ., διότι μόνον ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος εἶχε κάτι νὰ πῆ σὲ κάθε φύλλο του στὰ τόσα σημαντικὰ προβλήματά μας. Ἡ συνέχεια τῶν σκανδάλων, ἡ ποικίλη ἐπιλογὴ θεμάτων, καὶ οἱ διάφοροι ἀρθρογράφοι ἦταν ἡ προτεραιότητά μου νὰ διαλέξω τὸν Ο.Τ. Τί βρῆκα; 163 ἄρθρα ἐπείγοντα γιὰ τὴν Ἐκκλησία νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ λυθοῦν. Ἀπὸ αὐτὰ 112 ἄρθρα ἦταν στὴν πρώτη σελίδα τοῦ Ο.Τ. Περιγράφω μερικὰ ἄρθρα ἀπὸ τὴν πρώτη σελίδα διαφόρων φύλλων:
- Ὁμοφυλία – ἀπαράδεχτη στὴ Ὀρθοδοξία • Μητροπολίτης ὑποστηρίζει ὁμοφυλοφιλικὰ δικαιώματα • Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι συνοδικὴ καὶ ΟΧΙ δικτατορικὴ Ἐκκλησία • Μητροπολίτης ἀναφέρεται ὡς ἀθεόφοβος • Πατριάρχης ἀναφέρεται ὡς ἀνάξιος • Πατριάρχης καὶ πολλοὶ Μητροπολίτες πρέπει νὰ παραιτηθοῦν • Εἴμαστε στὸ τρελλοκομεῖο • Ἀσπασμὸς τῶν εἰκόνων νὰ μὴ ἀπαγορεύεται [δὲν θέλουμε εἰκονομαχία στὴν Ὀρθοδοξία] • Δὲν πρέπει νὰ ὁδηγούμαστε στὴ Ἐκκλησία μὲ τὸ «πολιτικὸ ὀρθὸ» • Ἡ Ὀρθοδοξία καταρρέει • Μητροπολίτης ἀναφέρεται ὡς «ἀκοινώνητος» • Ὁ Πατριάρχης ἔριψε τὸ Φανάρι εἰς τὰ Τάρταρα (Τάρταρα εἶναι τὸ μέρος, ὅπου τοῦ 200 πεσμένοι ἄγγελοι – διάβολοι – ζοῦνε σὲ αἰώνια τιμωρία. Αὐτὸ τὸ μαθαίνουμε ἀπὸ «εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους» (Β΄ Πέτρου 2:4)). • Ἡ ἐκκλησία διευθύνεται ἀπὸ τὸ κράτος • Ἡ Ἐκκλησία ἐν διωγμῷ • Ἦλθε ὁ κόμπος στὸ χτένι • [Ἡ Ἐκκλησία] ἔχει παραδοθεῖ ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων • Ὁ «Νέρων» τῆς ἀρχιεπισκοπῆς κατακαίει τὴν ὁμογένεια τῆς Αὐστραλίας • Δὲν θέλουμε τὴν ἀλήθεια ἀλλὰ τὸ «πολιτικὸ ὀρθό» • Διδάσκουν ὁμοφυλία στὰ νηπιαγωγεῖα • Νὰ μὴ ἀσπαζώμασθε τὶς Ἱ. εἰκόνες • Γάμος τῶν ὁμοφύλων • Ἀπατηλοὶ Σωτῆρες • Νομοποίηση τοῦ Τεκτονισμοῦ καὶ τῆς ΑΧΕΠΑ • Ἀσυγχώρητα τὰ λάθη τῶν ἀρχιεπισκόπων.
Ἂν σκεφθεῖ κανεὶς τὴν βαρύτητα ποὺ φέρνουν αὐτὰ τὰ θέματα, πρέπει ὅλοι μας νὰ φωνάξουμε: Πρὸς Θεοῦ, σταματᾶτε τὴν λεηλασία τῆς πίστης μας καὶ τῆς ἐθνότητάς μας. Ὡς ἀρχηγοὶ πρέπει νὰ σταματᾶτε νὰ μιλᾶτε μὲ γλυκοὺς λόγους καὶ νὰ ἀναμιχθεῖτε στὴν μάχη ὑπὲρ πίστεως καὶ Πατρίδος.
Τὴν μεγαλύτερη ἐντύπωση ἀπὸ τὰ θέματα τῆς πρώτης σελίδας ποὺ ἀναφέρθηκα μοῦ ἔκανε τὸ ἄρθρο ἀπὸ ἕνα πολὺ χαρισματικό, θαρραλέο, ἀξιότιμο καὶ ἕνα πραγματικὰ σημερινὸ ἥρῳα τῆς Ἐκκλησίας μας (βλ φ. 2315 σελ. 1), ὁ ὁποῖος γράφει (καὶ τὰ ὑπογραμμίζει): «Ἡ Ἑλλὰς ὀφείλει νὰ ἀπαντήσει δυναμικὰ στὴν ἱερόσυλη καὶ βάρβαρη μετατροπὴ τῆς ΜΧΕ σὲ Μουσουλμανικὸ τέμενος τῆς ψευδοθρησκείας τοῦ Ἰσλάμ.» Σωστότατα λόγια, ἀλλὰ εἶναι λίγα καὶ ἀργά. Ἀναρωτιέμαι πῶς τώρα καταλάβαμε τὴν μπαμπεσιά, τὴν ἔχθρα τῶν μουσουλμάνων καὶ δὲν ἔχουμε σηκώσει τὴν σημαία τῆς ἀντιστάσεως ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μας; Π.χ. τὸ ζήτημα τοῦ Αἰγαίου, τὸ ζήτημα τοῦ Ἕβρου καὶ ἄλλα πολλά. Θὰ προσθέσω ὅτι ἡ ἀρχηγία μας πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσει προβλήματα ποὺ ἀφοροῦν τὸ σήμερα ἀλλὰ καὶ τὸ αὔριο γιὰ τὶς μελλοντικὲς γενεές. Π.χ. θρησκευτικὰ στὰ σχολεῖα, ὁμοφυλία, οἰκονομικά, διακονία καὶ στὰ ποιὸ μικρὰ χωριὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ τόσα ἀλλὰ προβλήματα.
Ὁ ἀθλητής, γιὰ νὰ γίνει «νικητής», πρέπει νὰ προετοιμασθεῖ. Ἔτσι καὶ ἐμεῖς. Ἡ βασικὴ προετοιμασία γιὰ μᾶς τοὺς Ὀρθόδοξους εἶναι: α) νὰ ἔχουμε τὴν κατάλληλη κατήχηση β) νὰ ἔχουμε πίστη γ) νὰ ἐκκλησιαζόμαστε δ) νὰ ἐξομολογούμαστε καὶ ε) νὰ παίρνουμε τὴν Θεία μετάληψη. Ὅλα αὐτὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ καλούς, ἰσχυροὺς καὶ θαρραλέους ἀρχηγοὺς μὲ πίστη καὶ χωρὶς φόβο νὰ ἀνταποκριθοῦν σὲ κάθε δυσκολία.
Αὐτοὶ οἱ ἀρχηγοὶ πρέπει νὰ ἔχουν τὸ «γνῶθι σ’αὐτόν», ὥστε νὰ διδάξουν τὴν «ἀλήθεια, τὴν ὁδὸ καὶ τὴν ζωή» σὲ ὅλους μας, γιὰ νὰ κερδίσουμε τὸ στεφάνι τῆς αἰωνιότητας. Ἂν δὲν τὸ κάνουν πρέπει ἐμεῖς – ὁ λαὸς – νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ ἀκολούθησε τὸν Δαβὶδ καὶ ΟΧΙ τὸ λανθασμένο καὶ ὑποκριτὴ βασιλιά. Ἡ Ἁγ. Γραφὴ γράφει: «καὶ ἀπὸ τοῦ ἡμίσους φυλῆς Μανασσῆ δεκαοκτὼ χιλιάδες, οἳ ὠνομάσθησαν ἐν ὀνόματι τοῦ βασιλεῦσαι τὸν Δαυίδ. καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσσάχαρ γινώσκοντες σύνεσιν εἰς τοὺς καιρούς, γινώσκοντες τί ποιήσαι Ἰσραὴλ εἰς τὰς ἀρχὰς αὐτῶν, διακόσιοι, καὶ πάντες ἀδελφοὶ αὐτῶν μετ’ αὐτῶν» (1 Παραλειπ.. 12:32-33).
Ναί, ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες, οἱ κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμῶν πρέπει νὰ ξεσηκωθοῦν καὶ μὲ τὴν σημαία τοῦ σταυροῦ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὴν πίστη μας. Ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς ὁ λαὸς πρέπει νὰ ἀντισταθοῦμε στοὺς ἀρχηγούς μας, ὅταν δείχνουν ἀδράνεια καὶ ἀδιαφορία γιὰ τὴν σωτηρία μας. Εἶναι καιρὸς νὰ λάβουμε τὴν πρωτοβουλία, γιὰ νὰ σωθοῦμε. Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ ἀρχηγοί μας πιστεύουν ὅτι ἡ καλύτερη λύση εἶναι νὰ μᾶς χωρίσουν, ὥστε νὰ μᾶς κυριεύσουν. Εἶναι μεγάλο λάθος αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ τὸ καταλάβουν καὶ νὰ ἀλλάξουν τὴν πορεία τους. Τὰ ἔργα εἶναι ποιὸ δυναμικὰ ἀπὸ τὰ λόγια. Θυμᾶμαι μία ἱστορία ποὺ ἄκουσα ὅταν ἤμουν στὴν Ἰνδία γιὰ τὸν Gandhi (πατέρας τῆς παθητικῆς ἀντίστασης). Κάποιος Ἄγγλος ἀξιωματικὸς τὸν ρώτησε, γιατί δὲν εἶναι χριστιανός, ἀφοῦ πίστευε στὴν ἀγάπη τοῦ πλησίον, στὴν ἐλευθερία καὶ τὴν βοήθεια τῶν φτωχῶν. Καὶ ὁ Μαχάτμα (ποὺ σημαίνει Μεγάλη Ψυχὴ) Γκάντι – M. Gandhi χωρὶς δισταγμὸ τοῦ ἀπάντησε. Δεῖξε μου ἕνα χριστιανὸ καὶ θὰ γίνω χριστιανός, τώρα. [Ὁ Gandhi] ἐννοοῦσε ὅτι πολλοὶ λένε ὡραῖα λόγια, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἶναι ὑποκριτές. Ὁ Γκάντι μὲ τὴν παθητικὴ ἀντίσταση νίκησε, ἀλλὰ μὲ πολλὲς δυσκολίες. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως ἀναμφισβήτητα ἦταν ἡ κυριολεκτικὴ ΝΙΚΗ. Πῶς τὰ κατάφερε; Μὲ ὀργανωμένη ἐκστρατεία, μὲ νηστεία, προσευχὴ καὶ μὴ συνεργασία μὲ τοὺς Ἄγγλους. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς παθητικῆς ἀντίστασης ἦταν: Παραιτήθηκαν οἱ Ἰνδοὶ κρατικοὶ ἀξιωματοῦχοι, οἱ πολίτες ἀρνοῦνταν τὴ συμμετοχὴ σὲ κρατικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὰ παιδιὰ ἀποχώρησαν ἀπὸ τὰ κρατικὰ σχολεῖα, ὥσπου τελικὰ ἡ Ἰνδία νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους ἔπειτα ἀπὸ μακροχρόνια ἀποικία τὸ 1947. Τὰ ἀκοῦτε ἀρχηγοί μας; Πολλοὶ ἀπὸ σᾶς τί κάνετε; Ἂς μιμηθοῦν λοιπὸν οἱ ἀρχηγοί μας καὶ ἀκούσουν τὸ μήνυμα τοῦ Ἰνδοῦ – ἐφόσον δὲν θέλουν νὰ ἀκούσουν τὸ μήνυμα τοῦ Χριστοῦ – ὥστε ὅλοι μας νὰ γίνουμε καλοὶ χριστιανοὶ καὶ νὰ σπρώξουμε τοὺς κρατικοὺς νόμους στὸ περιθώριο τῆς ζωῆς μας, ἐφόσον εἶναι ἀντίθετοι τῆς Πίστεώς μας.