Ἐκδόσεις ΝΟΩΝ, πρώτη ἔκδοση 2023, προλόγισε ὁ καθηγητὴς Κωνσταντῖνος Βέργος
Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου (ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Εἰσαγωγὴν)
Τὰ ἄρθρα αὐτοῦ τοῦ βιβλίου γράφτηκαν τὰ τρία τελευταῖα χρόνια σὲ μία περίοδο ποὺ ἡ Ἑλλάδα, ἡ Εὐρώπη ἀλλὰ καὶ συνολικὰ ἡ Δύση βιώνουν μία πρωτοφανῆ παρακμὴ καὶ κρίση. Μία πολυεπίπεδη κρίση ποὺ ἀκόμη καὶ συστημικοὶ ἡγέτες τὴν συγκρίνουν μὲ τοὺς 4 Καβαλλάρηδες τῆς Ἀποκάλυψης.
Τὴν εἰκόνα τῶν 4 Καβαλλάρηδων τῆς Ἀποκάλυψης, τὴν ἐντόπισα στὸ ἐξώφυλλο τοῦ Economist ποὺ κυκλοφόρησε τὸ Νοέμβριο τοῦ 2018 μὲ τίτλο, ” Ὁ Κόσμος τὸ 2019″. Βρισκόντουσαν ἀνάμεσα σὲ πολλὲς εἰκόνες ποὺ κάθε μία συμβόλιζε κάτι ποὺ θὰ διαδραματιστεῖ τὸ 2019. Ἀκόμη πιὸ περίεργο εἶναι ὅτι οἱ 4 Καβαλλάρηδες εἶχαν σκιαγραφηθεῖ στὸ ἐξώφυλλο τοῦ περιοδικοῦ νὰ βρίσκονται ἀκριβῶς κάτω ἀπὸ τὴν εἰκόνα τοῦ Πούτιν, νὰ στέκονται στὶς ἀκτὲς τῆς Βόρειας Εὐρώπης καὶ νὰ κοιτᾶνε πρὸς τὴν Ἀμερική. Σημειῶστε μάλιστα πὼς ὁ Covid ξεκίνησε στὰ τέλη τοῦ 2019, ὁπότε ἡ προφητεία τοῦ Economist γιὰ τὸ 2019 μὲ τοὺς 4 Καβαλλάρηδες τῆς Ἀποκάλυψης ποὺ ἔρχονται, ἐπαληθεύθηκε τουλάχιστον ἐν μέρει, ἀφοῦ παρουσιάστηκε ὁ πρῶτος Καβαλλάρης.
Ὁ πρῶτος Καβαλλάρης λοιπὸν ἐκπροσωπεῖ τὸν κίνδυνο ἀπὸ νέες πανδημίες ποὺ μπορεῖ νὰ προκληθοῦν ἀκόμη καὶ ἀπὸ διαρροὴ φονικῶν ἰῶν σὲ βιολογικὰ ἐργαστήρια, ὅπως εἶναι τὸ πιθανότερο πλέον σενάριο γιὰ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Covid. Ὁ δεύτερος ἀφορᾶ τὶς συγκρούσεις σὲ Οὐκρανία καὶ Μέση Ἀνατολή, ποὺ εὐχόμαστε νὰ μὴ καταλήξουν σὲ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ὁ τρίτος ἐκφράζει τὸν φόβο ἑνὸς παγκόσμιου οἰκονομικοῦ κράχ, καθὼς ἡ φούσκα τοῦ ἀμερικανικοῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ παγκόσμιου χρέους διογκώνεται ἐπικίνδυνα. Ὁ τέταρτος εἶναι ἡ ἀπειλὴ τῆς κοινωνικῆς ἀποσταθεροποίησης ποὺ προκαλοῦν ἡ ἀνεξέλεγκτη μετανάστευση στὶς δυτικὲς χῶρες, ποὺ ἐνθαρρύνεται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ΟΗΕ μὲ τὸ σύμφωνο τοῦ Μαρακές, ἡ συνεχόμενη διεύρυνση τῶν ἀνισοτήτων μεταξὺ τῶν μεγιστάνων τοῦ χρήματος καὶ τῶν νεοπτωχῶν καὶ ἡ συνεπακόλουθη ἐγκληματικότητα. Μία φτωχοποίηση καὶ μία ἐγκληματικότητα ποὺ μετακόμισαν ἀπὸ τὶς φαβέλες τῆς Βραζιλίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς στὶς μεγαλουπόλεις τῶν ΗΠΑ, στὴ Σουηδία, στὴ Γαλλία ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη. Στὴν Ἑλλάδα ἡ νέα ἐγκληματικότητα δὲν ἀφορᾶ μόνο τὶς δολοφονίες μεταξὺ ἀντιπάλων μαφιόζικων συμμοριῶν ἀλλὰ καὶ τὶς σχεδὸν καθημερινὲς ἀναφορὲς γιὰ σκληρὴ παραβατικότητα συμμοριῶν μαθητῶν καὶ νέων παιδιῶν.
Εἶναι φανερὸ πὼς ζοῦμε τὴν κατάρρευση τοῦ παλιοῦ κόσμου ἢ τῆς Παλιᾶς Τάξης καὶ τὶς ὀδύνες τῆς γέννησης ἑνὸς νέου κόσμου ἤ μίας νέας κανονικότητας ἢ μίας Νέας Τάξης ἂν θέλετε. Καὶ εἶναι πολὺ πιθανὸ οἱ ἴδιες αὐτὲς οἱ ὀδύνες, ποὺ συμβολίζονται μὲ τοὺς 4 Καβαλλάρηδες, νὰ προκαλοῦνται ἀπὸ τοὺς Παγκοσμιοποιητὲς μὲ στόχο νὰ ἐξουθενώσουν ἔθνη-κράτη, οἰκονομίες καὶ κοινωνίες, ὥστε μετὰ νὰ προτείνουν σὰν μόνη λύση τὴν παγκόσμια κυβέρνηση, ὁπότε οἱ λαοί, ποὺ θὰ ἔχουν δεῖ τὸν κόσμο γύρω τους νὰ καταρρέει, νὰ τὴν δεχθοῦν. “Τὰ παγκόσμια προβλήματα ἀπαιτοῦν παγκόσμιες λύσεις” ἦταν τὸ μήνυμα ποὺ λανσαρίστηκε γιὰ τὴν ἡμέρα τοῦ ΟΗΕ τὸ 2007. Καὶ παγκόσμια λύση ἐννοοῦν τὴν ἴδια τὴν παγκόσμια κυβέρνηση ποὺ ἐπιδιώκουν.
“Εἴμαστε στὰ πρόθυρα ἑνὸς παγκόσμιου μετασχηματισμοῦ. Τὸ μόνο ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι ἡ κατάλληλη μεγάλη κρίση καὶ τὰ ἔθνη θὰ δεχθοῦν τὴ νέα τάξη πραγμάτων”. Ξεκάθαρη δήλωση ἀπὸ τὸν μεγιστάνα Ντέιβιντ Ροκφέλερ ποὺ εἶχε προδιαγράψει τὴ στρατηγικὴ τῆς δημιουργίας τεχνητῆς κρίσης ἀπὸ τὸ 1994. Καὶ ἀκόμη πιὸ ξεκάθαρη ἡ προειδοποίηση τοῦ Πὸλ Βάρμπουργκ (ἐγκέφαλος τῆς δημιουργίας τoῦ ἰδιωτικοῦ τράστ τῆς Fed ποὺ λανσαρίστηκε σὰν ὁμοσπονδιακὴ τράπεζα τῶν ΗΠΑ) σὲ ὁμιλία του, τὸ 1950, στὴ Γερουσία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. “Θὰ ἔχουμε παγκόσμια κυβέρνηση, εἴτε μᾶς ἀρέσει εἴτε ὄχι. Τὸ μόνο ἐρώτημα εἶναι ἂν ἡ Παγκόσμια Κυβέρνηση θὰ ἐπιτευχθεῖ μὲ κατάκτηση ἢ συναίνεση”.
Τὸ μανιφέστο τῶν Ἐλὶτ τῆς Παγκοσμιοποίησης στὴ Δύση εἶναι γνωστὸ πλέον ὅτι ἐκπορεύεται ἀπὸ τὰ σαλόνια τοῦ ΟΗΕ στὴ Νέα Ὑόρκη καὶ τοῦ Παγκόσμιου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ ποὺ ἑδρεύει στὸ Νταβός, ἐκεῖ ψηλὰ στὶς Ἑλβετικὲς Ἄλπεις.
Οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ Παγκόσμιου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ προωθοῦν τὴ Μεγάλη Ἐπανεκκίνηση ἢ 4η Βιομηχανικὴ Ἐπανάσταση, ποὺ ἐπιδιώκοντας τὴν ἐμπλοκὴ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης καὶ τῶν ρομπὸτ στὴν ἁλυσίδα τῆς παραγωγῆς, θὰ ὁδηγήσει στὴν ἀνεργία ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια ἐργαζομένων. Αὐτὸ δὲν ἐνδιαφέρει τὰ στελέχη τοῦ Φόρουμ, ποὺ ἀνέβασαν βίντεο μὲ τὸ ὁποῖο ὑποστήριξαν θρασύτατα πὼς στὸ κοντινὸ μέλλον οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ κατέχουν τίποτα καὶ ὅμως θὰ εἶναι εὐτυχισμένοι. Στὰ σχέδιά τους ἐπίσης εἶναι ἡ κατάργηση τῶν μετρητῶν καὶ ἡ χρήση ἑνὸς ψηφιακοῦ νομίσματος, ποὺ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν παρακολούθηση ὅλων τῶν συναλλαγῶν ποὺ θὰ φέρει, θὰ ἐξαρτήσει ἐνδεχομένως τὶς ἴδιες τὶς πληρωμὲς τῶν μισθῶν καὶ ἐπιδομάτων ἀπὸ ἕνα Social Credit System, μία κοινωνικὴ βαθμολογία γιὰ κάθε πολίτη, ποὺ ἤδη ἐφαρμόζεται στὴν Κίνα καὶ θαυμάζεται ἀπὸ τοὺς γραφειοκράτες τῆς Δύσης.
Οἱ Ἐλὶτ τοῦ Νταβὸς ἐπιπλέον εἶναι μετανθρωπιστὲς καὶ διακηρύττουν πὼς ἔρχεται ἡ ἐποχὴ τῆς μετα-ἀνθρωπότητας, ὅπου θὰ ζοῦν στὸν πλανήτη ὄντα ποὺ θὰ ἔχουν ἑνωθεῖ μὲ τὶς μηχανὲς καὶ τὴν τεχνητὴ νοημοσύνη. Μία ἕνωση ποὺ θὰ γίνει μέσῳ ἐμφυτευμένων μικροτσὶπ στὸν ἐγκέφαλο τῶν ἀνθρώπων καὶ κάτω ἀπὸ τὸ δέρμα τους, ὅπως θέλει ὁ πρόεδρος τοῦ Παγκόσμιου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ, Κλάους Σβάμπ. Πρόβλεψε μάλιστα πὼς αὐτὸ θὰ συμβεῖ μέχρι τὸ 2026.
Ταυτόχρονα τὰ στελέχη τοῦ ΟΗΕ προωθοῦν τὴν Ἀτζέντα 2030 ποὺ θέλει νὰ πετύχει τὸ zero carbon (μηδενικὲς ἐκπομπὲς ρύπων ἄνθρακα) μέχρι τὸ 2030. Μία ἀτζέντα ποὺ στρέφεται ὄχι μόνο ἐνάντια στὴν παραδοσιακὴ βιομηχανία ἀλλὰ στοχεύει ἐπίσης τὴ γεωργία καὶ κτηνοτροφία. Οἱ ἀγελάδες ποὺ πέρδονται μεθάνιο καὶ τὰ σιτηρὰ ποὺ ἐκπέμπουν διοξείδιο τοῦ ἄνθρακα εἶναι οἱ νέοι ἐχθροὶ γιὰ τοὺς Παγκοσμιοποιητὲς ποὺ προτείνουν νόμους γιὰ τὴ μείωση τῆς γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς (ἡ κυβέρνηση Ροῦτε στὴν Ὁλλανδία ζήτησε μείωση ὥς 30% τῶν ζώων ἐκτροφῆς) καὶ μάλιστα σὲ περίοδο ποὺ ἡ ἀνθρωπότητα φοβᾶται γιὰ ἔλλειψη τροφίμων. Ἡ ἐναλλακτικὴ ποὺ μᾶς προτείνουν εἶναι νὰ διατρεφόμαστε μὲ μεταλλαγμένα ἔντομα καὶ συνθετικὸ κρέας, ποὺ θὰ τυπώνεται ἀπὸ ἐκτυπωτές.
Σημειωτέον ὅτι τὸ 2019 ὑπογράφηκε μεταξὺ τοῦ Κλάους Σβάμπ, τοῦ προέδρου τοῦ Παγκόσμιου Οἰκονομικοῦ Φόρουμ καὶ τοῦ Ἀντόνιο Γκουτέρες, ΓΓ τοῦ ΟΗΕ, στρατηγικὴ συμφωνία συνεργασίας καὶ χρηματοδότησης τῆς Ἀτζέντας 2030 τοῦ ΟΗΕ. Ἔτσι οἱ δύο μεγαλύτεροι παγκοσμιοποιητικοὶ ὀργανισμοὶ συμμάχησαν ἐπίσημα καὶ δεσμεύτηκαν σὲ κοινὲς δράσεις μὲ στόχο νὰ ἀνατρέψουν τὴν παλιὰ κανονικότητα τοῦ πλανήτη καὶ νὰ ἐπιβάλουν μία νέα. Ἡ ὁποία ὅμως γιὰ νὰ ἐπικρατήσει θὰ καταστρέψει πρῶτα τὶς ἐθνικὲς οἰκονομίες καὶ θὰ πτωχοποιήσει τὰ νοικοκυριά.
Οἱ Παγκοσμιοποιητὲς ὅμως θέλουν νὰ ἀποδομήσουν βίαια καὶ τὶς κοινωνίες. Ἡ Νέα Τάξη δαιμονοποιεῖ τὴν παραδοσιακὴ οἰκογένεια, τὸ ζωτικὸ κύτταρο κάθε κοινωνίας, σὰν πατριαρχικὴ καὶ φασιστική. Ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα πρέπει πλέον νὰ ἀποκαλοῦνται γονέας 1 καὶ γονέας 2. Ἡ ἀμφισβήτηση τῶν παραδοσιακῶν βιολογικῶν φύλων γίνεται μὲ τόσο φανατισμὸ ποὺ οἱ ὑπέρμαχοί της ζητᾶνε νὰ ἐμφανίζονται συχνὰ τρὰνς στὰ σχολεῖα, ὥστε νὰ συνηθίσουν τὰ παιδιὰ στὴ ρευστότητα τῶν σεξουαλικῶν φύλων. Ἐπιπλέον ἡ προώθηση νέων σεξουαλικῶν ρόλων καὶ νέων οἰκογενειακῶν δομῶν, τὸ φαινόμενο τῶν παρένθετων μητέρων, οἱ ἀκραῖες φεμινιστικὲς θεωρίες καὶ βέβαια ἡ συρρίκνωση τῶν εἰσοδημάτων τῶν νέων ἀπειλοῦν νὰ καταστήσουν τὸν παραδοσιακὸ γάμο μὲ τὴν τεκνοποίηση σὰν εἶδος πρὸς ἐξαφάνιση.
Ὑπάρχει ἐλπίδα ἀπέναντι σὲ ὅλη αὐτὴ τὴ μαυρίλα; Κι ὅμως ὑπάρχει!
Τὶς προάλλες ὁ Ἔλον Μὰσκ διοργάνωσε δημοψήφισμα στὸ Twitter γιὰ τὸ ἂν πρέπει τὸ Παγκόσμιο Οἰκονομικὸ Φόρουμ τῶν Ἐλὶτ νὰ ἐλέγχει τὸν πλανήτη. Τὰ μέλη τοῦ Twitter ἀπάντησαν σὲ ποσοστὸ 86% ΟΧΙ.
Αὐτὸ τὸ 86% ἄρνησης ἐνάντια στὴ διακυβέρνηση τῆς ἀνθρωπότητας ἀπὸ λέσχες ἀλαζόνων Ἐλίτ, Ὀλιγαρχῶν ποὺ ἐπιδιώκουν καὶ ἐξουσίες φεουδαρχῶν, μᾶς δείχνει ὅτι ἴσως ἦλθε ἡ ὥρα ἑνὸς νέου κινήματος. Ἑνὸς κινήματος ἀνάμεσα στοὺς λαοὺς τῆς Δύσης ποὺ θὰ ἐναντιωνόταν μὲ ἐπιχειρήματα ἀπέναντι στὴν Μεγάλη Ἐπανεκκίνηση, ἀπέναντι στὴν Ἀτζέντα 2030, ἀπέναντι στὴ δικτατορία τῆς Πολιτικῆς Ὀρθότητας, ἀπέναντι στὴ διακυβέρνηση τῆς ἀνθρωπότητας ἀπὸ λέσχες μὲ ἀντιδημοκρατικὴ ἀτζέντα. Καὶ ταυτόχρονα θὰ διεκδικοῦσε ἕνα νέο Κοινωνικὸ Συμβόλαιο ποὺ νὰ κατοχύρωνε τὶς θέσεις ἐργασίας ἀπὸ τὴν ἐπέλαση τῆς ΑΙ, ἕνα νέο Κοινωνικὸ Κράτος καὶ τὴν ἐπαναφορὰ ὅλων τῶν ἐλευθεριῶν ποὺ μὲ διάφορες προφάσεις (π.χ. πανδημίες καὶ πόλεμοι) ἀφαιρέθηκαν ἀπὸ τὶς ζωές μας.
Ἕνα τέτοιο κίνημα δὲν θὰ διεκδικοῦσε ἀποσπασματικὲς μεταρρυθμίσεις, ὅπως αὐτὲς ποὺ ζήτησαν οἱ Ἀγανακτισμένοι, τὸ Occupy Wall Street, τὰ Κίτρινα Γιλέκα καὶ τὸ κίνημα τῶν Ἀγροτῶν στὴν Ὁλλανδία, ἀλλὰ μία συνολικὴ πολιτική, οἰκονομικὴ καὶ πολιτιστικὴ μεταμόρφωση. Ὥστε ἡ Δύση νὰ ἐπανέλθει στὶς ἐποχὲς ποὺ ὑπῆρχε ἀκόμη ὁ καπιταλισμὸς μὲ ἀνθρώπινο πρόσωπο, ὅπως στὶς σκανδιναβικὲς χῶρες καὶ στὴν Ἑλβετία τοῦ 20οῦ αἰώνα ἀλλὰ καὶ στὶς ΗΠΑ τὴν ἐποχὴ τοῦ Τζὸν Κένεντι. Ὅταν οἱ δυτικοὶ λαοὶ ζοῦσαν τὸ ὄνειρό τους καὶ περίμεναν ἕνα 21ο αἰώνα ἀκόμη καλύτερο.