Παροναξίας: Ἀλλαγὴ τρόπου τῆς Θείας Κοινωνίας σημαίνει ὅτι μεταδίδει ἀσθενείας

Share:

Πολὺ ὀρθὴ ἡ συγκεκριμένη τοποθέτησις τοῦ Σεβ. Παροναξίας, ποὺ ἀπαντᾶ καὶ εἰς τοὺς ἐκ τῶν ἡμετέρων, ποὺ ἀμφισβητοῦν ὅτι εἶναι δογματικὸν τὸ ζήτημα τοῦ τρόπου τῆς Θ. Μεταλήψεως. Τί θὰ γίνη ὅμως μὲ Ἀρχιερεῖς, ποὺ ἤλλαξαν τὸν τρόπον; Παραθέτομεν ἀπόσπασμα συνεντεύξεως τοῦ Σεβασμιωτάτου εἰς τὴν ἐφημερίδα «Κιβωτὸς τῆς Ὀρθοδοξίας»:

«-Θὰ μποροῦσε ποτὲ ἡ Ἐκκλησία νὰ δεχτεῖ ἀλλαγὴ τοῦ τρόπου μετάδοσης τῆς Θείας Μετάληψης;

-Ἡ Θεία Μετάληψη εἶναι μεγάλο Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας μας ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας παρέδωσε κατὰ τὸν Μυστικό Του Δεῖπνο καὶ στὸ ὁποῖο γίνεται ὁ καθαγιασμὸς τῶν Τιμίων Δώρων, τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ οἴνου, καὶ ἡ μεταβολή τους σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Λειτουργὸς καλεῖ τοὺς πιστοὺς «μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης» νὰ προσέλθουν νὰ μεταλάβουν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου. Ἔτσι ὁ κάθε πιστὸς ποὺ προσ­έρχεται στὸ Ἅγιο Ποτήριο μὲ σεβασμό, πίστη, ἀγάπη καὶ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Ἀναστάντα Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὸν ὑποδέχεται καὶ ἑνώνεται μαζί του γνωρίζοντας ἐκείνη τὴ στιγμὴ πὼς μεταλαμβάνει Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Εἶναι ποτὲ δυνατὸν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ νὰ μεταδίδει ἀσθένειες; Δὲν ὑπάρχει τέτοια περίπτωση καὶ ἄρα δὲν ὑφίσταται λόγος ἀλλαγῆς τοῦ τρόπου μετάδοσης τῆς Θείας Μεταλήψεως. Ἄλλωστε δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχει καταγραφεῖ μετάδοση ἀσθένειας σὲ πιστὸ ποὺ μετέλαβε ἢ σὲ Ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι στὸ τέλος κάθε Θείας Λειτουργίας καταλύουν τὴ Θεία Κοινωνία. Γιὰ αὐτὸν ὅμως ποὺ ἔχει ἔλλειμμα πίστεως καὶ δὲν κατανοεῖ ἢ δὲν ἀποδέχεται τὸ Μυστήριο, ὅπως ἀκριβῶς ἔχει, ἡ διάνοιά του γεμίζει ἀμφιβολίες γιὰ τὸ ἂν μεταλαμβάνει πράγματι Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ ἢ ἄρτο καὶ οἶνο, καὶ φυσικὰ τότε εἰσέρχεται στὸ μυαλὸ ἡ σκέψη τῆς μετάδοσης ἀσθενειῶν διὰ τῆς Θείας Κοινωνίας. Χαρακτηριστικὸ εἶναι τὸ ἐδάφιο τῆς πρώτης ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου πρὸς Κορινθίους (ΙΑ, 29-30) ποὺ ἀναφέρεται στὴ Θεία Μετάληψη καὶ λέγει: «Ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί». Δηλαδὴ ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὸν Χριστὸ διὰ τῆς ἀπιστίας ἢ ἀναξιότητάς μας, γεννᾶ ἀσθένεια καὶ θάνατο καὶ ὄχι ἡ ἕνωση μαζί του διὰ τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Μεταλήψεως».

Previous Article

Λαρίσης: «Δὲν νοεῖται συνοδικότητα χωρὶς τὴν Ἱεραρχία»

Next Article

Ἦτο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀνθρωπιστής;