«Πρὸς Ἀῶον ποταμόν»
«Ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,» (Α΄ Τιμ. β΄, 9). (: Τὸ ἴδιο θέλω καὶ αἱ γυναῖκες νὰ προσεύχωνται μὲ ἐνδυμασίαν σεμνήν, νὰ στολίζουν τὸν ἑαυτόν τους μὲ συστολὴν καὶ σωφροσύνην, ὄχι μὲ φιλάρεσκα πλεξίματα τῶν μαλλιῶν τους ἢ μὲ χρυσᾶ ἢ μαργαριταρένια κοσμήματα ἢ μὲ ροῦχα πολυτελῆ,).
Πόσο σπουδαῖο ρόλο παίζει ἡ ἐνδυμασία τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός. Ἀπαιτεῖται σεβασμὸς καὶ φόβος Θεοῦ.
- Ὁ Ἅγιος Παΐσιος (Λόγοι Α΄) γιὰ τὴν ἀνδρικὴ ἐνδυμασία στὶς γυναῖκες ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι πιὸ σεμνὰ ἔλεγε: «Σήμερα θὰ φοροῦν ἢ κοντὰ ἢ παντελόνια! Ἄντε τώρα! Ἀφοῦ ξεκάθαρα τὸ λέει ἡ Παλαιά Διαθήκη, καὶ βλέπεις καὶ μὲ τί λεπτομέρειες! «Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἄνδρας νὰ φοράη γυναικεία στολὴ καὶ ἡ γυναίκα ἀνδρική» (Δευτ. 22, 5). Εἶναι νόμος καὶ εἶναι καὶ ἄπρεπο. Ἄνδρες ποὺ φοροῦν φουστάνια εἶναι ἐλάχιστοι, πολὺ ἐλάχιστοι.
– Αὐτὲς ὅμως ποὺ δουλεύουν στὰ χωράφια, λένε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ κινηθοῦν ἄνετα στὴν δουλειά, ἂν δὲν φοροῦν παντελόνι.
– Αὐτὰ εἶναι δικαιολογίες.
– Γέροντα, καὶ γιὰ τὰ κοριτσάκια λένε οἱ μητέρες ὅτι τὰ φοροῦν παντελόνι, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν.
– Ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει; Δὲν ὑπάρχουν κάλτσες μέχρι πάνω; Ἔ, ἂς φορέσουν κάλτσες μέχρι πάνω, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν. Ἅμα θέλει κανείς, γιὰ ὅλα βρίσκει λύσεις.
– Καὶ ὅταν, Γέροντα, ἔρχωνται ἐπίσημοι καὶ ἔχουν μαζί τους καὶ μία ποὺ φοράει παντελόνι;
– Νὰ τοὺς κάνετε μία ἐξήγηση: «Θέλετε νὰ κάνουμε μία οἰκονομία καὶ νὰ χαλάσουμε μία τάξη καὶ νὰ γίνη μία ἀταξία στὸ Μοναστήρι;»
– Μία φορά, Γέροντα, ἦλθαν τριάντα καθηγήτριες μὲ παντελόνι καὶ τὶς ἀφήσαμε νὰ περάσουν.
– Κακῶς, δὲν ταιριάζει! Νὰ τὶς λέγατε: «Μᾶς συγχωρῆτε, εἶναι ἀρχὴ τοῦ Μοναστηριοῦ νὰ μὴ ἐπιτρέπουμε νὰ μπαίνη γυναίκα ποὺ φοράει παντελόνι». Αὐτὲς θὰ πᾶνε καὶ σὲ ἄλλα Μοναστήρια καὶ θὰ ποῦν: «Στὸ τάδε Μοναστήρι μᾶς ἄφησαν νὰ περάσουμε μὲ παντελόνι». Τὶς οἰκονομήσατε ἐσεῖς, γιὰ νὰ μὴ τὶς προσβάλετε, καὶ ἐκεῖνες θὰ προσβάλουν μετὰ ἐσᾶς. Βάλτε στὴν πύλη πινακίδα μὲ τὸ σχετικὸ χωρίο ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Φτιάξτε καὶ πενῆντα φοῦστες καὶ νὰ τὶς δίνετε μὲ καλὸ τρόπο σ’ αὐτὲς ποὺ ἔρχονται μὲ παντελόνι πρώτη φορὰ καὶ δὲν ξέρουν ἢ σ’ αὐτὲς ποὺ φοροῦν κοντά.
– Γέροντα, ὅταν ἔλθη ἕνα Λύκειο καὶ ὅλα τὰ κορίτσια φοροῦν παντελόνια;
– Νὰ τοὺς κεράσετε ἔξω ἀπὸ τὴν πύλη. Αὐτὸ τοὺς προβληματίζει. Ἤ, ἂν εἰδοποιήσουν ὅτι θὰ ἔλθουν γιὰ προσκύνημα, πέστε ἀπὸ τὸ τηλέφωνο: «Σᾶς παρακαλοῦμε νὰ μὴ φοροῦν οἱ καθηγήτριες καὶ οἱ μαθήτριες παντελόνι». Ἔτσι θὰ καταλάβουν ὅτι χρειάζεται νὰ σεβασθοῦν τὸν χῶρο. Ἐδῶ δὲν εἶναι ἐνορία. Στὴν ἐνορία ὀφείλει ὁ ἱερέας νὰ διαφωτίση τὶς γυναῖκες, γιὰ νὰ καταλάβουν, γιατί δὲν πρέπει νὰ φοροῦν παντελόνια, καὶ νὰ συμμορφωθοῦν. Ἂν καμμιὰ φορὰ πᾶνε στὴν Ἐκκλησία του γυναῖκες ἀπὸ ἄλλη ἐνορία καὶ φοροῦν παντελόνι, νὰ φροντίση νὰ βολέψη τὰ πράγματα. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι μητέρα· δὲν εἶναι μητρυιά.
– Πολλοὶ ὅμως, Γέροντα, λένε: «Ἔτσι ποὺ κάνετε, διώχνετε τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία».
– Μὰ ἀφοῦ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὑπάρχει ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Θεὸ ποὺ ἀπαγορεύει οἱ γυναῖκες νὰ φοροῦν ἀνδρικὰ ροῦχα κ.λπ., τί ἄλλο θέλουν; Ἀλλὰ σοῦ λένε: «Γιατί νὰ μὴ φοροῦν καὶ οἱ γυναῖκες παντελόνια; Γιατί νὰ μὴ μποῦν στὶς Ἐπιτροπὲς τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἄθεοι, ἀφοῦ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαός;» Ἔτσι ἡ τύχη τῆς Ἐκκλησίας θὰ ἐξαρτηθῆ ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τῶν ἀθέων. Θὰ κάνουν τὶς Ἐκκλησίες βιβλιοθῆκες, ἀποθῆκες κ.λπ., ἀφοῦ ὅλα τὰ παίρνουν: «Γιατί ἐκεῖνο, γιατί τὸ ἄλλο;» Τί νὰ πῆς;
Στὴν Μονὴ δὲν θὰ πρέπη νὰ ἀνέχεται κανεὶς οὔτε τοὺς γυμνοὺς τουρίστες, γιὰ νὰ μαζεύη χρήματα νὰ ντύση πτωχοὺς ἀνθρώπους, γιατί αὐτὸ εἶναι καὶ τέχνασμα τοῦ πονηροῦ, γιὰ νὰ ἀποξενώση τὸν μοναχὸ ἀπὸ τὶς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τὸν κοσμικοποιήση, ἐνῶ ἡ πραγματικὴ ξενιτειὰ τοῦ μοναχοῦ, γιὰ τὸν Χριστό, τὸν κάνει πλούσιο ἀπὸ ἀρετές.
– Γέροντα, στὸ Στόμιο ἀναγκαζόσασταν νὰ βάζετε πινακίδες γιὰ τοὺς τουρίστες;
– Ναί, εἶχα πινακίδες. Στὸ Μοναστήρι εἶχα μία ποὺ ἔγραφε: «καλῶς ὁρίσατε». Πιὸ κάτω, εἴκοσι λεπτὰ ἀπὸ τὸ Μοναστήρι, εἶχα ἄλλη ποὺ ἔγραφε: «Οἱ ἀσέμνως ἐνδεδυμένοι πρὸς Ἀῶον» καὶ εἶχα ἕνα βέλος, ποὺ ἔδειχνε τὸ ποτάμι (Κάτω ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Στομίου Κονίτσης περνάει ὁ Ἀῶος ποταμός) καὶ μία ἄλλη ποὺ ἔγραφε: «Οἱ σεμνῶς ἐνδεδυμένοι πρὸς Ἱερὰν Μονὴν» καὶ εἶχα ἕνα βέλος, ποὺ ἔδειχνε τὸ Μοναστήρι. Καλὰ δὲν ἔγραφα;
– Ἐμεῖς, Γέροντα, τί νὰ κάνουμε τὸ καλοκαίρι, ποὺ πολλὲς γυναῖκες ἔρχονται μὲ ἐξώπλατα;
– Ἔ, κάντε κάτι νὰ τὸ ρίχνουν στὴν πλάτη. Ἔτσι θὰ καταλάβουν ὅτι χρειάζεται σεβασμὸς σ’ αὐτὸν τὸν χῶρο».
- Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης τονίζει ὅτι, ὅταν μιὰ γυναίκα ντύνεται σκανδαλωδῶς εἶναι σὰν νὰ προσφέρη ἕνα ποτήρι δηλητήριο στοὺς περαστικούς, ἀδιάφορο ἄν κάποιος δὲν τὸ ἤπιε.
- Πολλοὶ δικαιολογοῦνται ὅτι ἔτσι εἶναι ἡ μόδα.
«Κάποτε εἶχαν δέσει μὲ ἕνα χονδρό σχοινί ἕνα λιοντάρι ποὺ τὸ εἶχαν κλείσει σε ἕνα κλουβί. Κατὰ τὴ νύκτα ὅμως ἕνα ποντικάκι ἔφαγε σιγά-σιγά το σχοινί. Ὅταν τό πρωί μπῆκε στὸ κλουβί ἀνύποπτος ὁ θηριοδαμαστής, τοῦ ἐπιτέθηκε τὸ ἐλεύθερο λιοντάρι καὶ τὸν τραυμάτισε θανάσιμα. Τὸ λιοντάρι μοιάζει μὲ τὰ πάθη μας. Τὸ σχοινί συμβολίζει τὴν αἰδῶ καὶ τὸ ποντικάκι παριστάνει τὴ μόδα. Ἡ αἰδώς εἶναι ὁ φρουρός τῆς ἀρετῆς ποὺ μᾶς προφυλάσσει ἀπὸ τὸ λιοντάρι, (τὰ πάθη μας), γιατί τὸ κρατάει πάντα δεμένο. Τὸ ποντικάκι ὅμως, ἡ μόδα, ποὺ ἐμεῖς δὲν τοῦ δίνουμε σημασία, τρώει σιγά-σιγὰ τὸ σχοινὶ καὶ ἀφήνει ἐλεύθερο τὸ λιοντάρι (τὰ πάθη μας). Τότε μὲ πολλὴ εὐκολία ἐκεῖνο μᾶς τραυματίζει σοβαρά, κάποτε δὲ καὶ θανάσιμα. Διότι χωρίς αἰδῶ χάνουμε τὴν ἀξιοπρέπειά μας, τὴν τιμή μας καὶ κάποτε καὶ τὴν ψυχή μας.
- Ἔλεγε ὁ ἅγιος Γερβάσιος Πατρῶν (30/Ἰουνίου) «Ἀλλοίμονο στὸν ἱερέα ποὺ κοινωνεῖ γυναῖκας μὲ παντελόνια».
- Ἕνας σύγχρονος Γέροντας ἔλεγε: «Δὲν θὰ κάνουμε τὴν Ἐκκλησία κόσμο, ἀλλὰ τὸν κόσμο Ἐκκλησία».
- Ὁ θεῖος Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει:
«Θέλεις νὰ φαίνεσαι εὐπρεπής; Νὰ ντύνεσαι τὴν ἐλεημοσύνη, νὰ ντύνεσαι τὴ φιλανθρωπία, νὰ ντύνεσαι τὴ σωφροσύνη, τὴν ταπεινοφροσύνη. Αὐτὰ ἀξίζουν περισσότερο ἀπ’ ὅλο τὸ χρυσάφι. Αὐτὰ καὶ τὴν ὡραία κάνουν ὡραιότερη. Αὐτὰ κι ἐκείνη ποὺ δὲν εἶναι ὡραία τὴν καθιστοῦν ὡραία».