Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας δεχόμαστε και ομολογούμε τον Τριαδικό Θεό ως Δημιουργό “ποιητήν ουρανού και γης ορατών τε πάντων και αοράτων”.
Στο βιβλίο της Γενέσεως κατά την Δημιουργία χρησιμοποιούνται οι φράσεις “και είπεν ο Θεός, γεννηθήτω” και «εγένετο ούτως». Αυτό αφορά σε όλη την άψυχη και έμψυχη (με την έννοια της ζωής) κτίση πλην του ανθρώπου.
Στον άνθρωπο έχουμε όμως πλάση. Εδώ ο Θεός είπε (Γεν. 1, 26) «ποιήσωμεν άνθρωπον κατ εικόνα ημετέραν…και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον».
Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και του έδωσε την ψυχή για να ζωοποιήσει την πήλινη ύλη την οποία αρχικά του “φόρεσε”.
Συνεπώς, από τον Θεό αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο τρόπο ο άνθρωπος ο οποίος από τότε άρχει της φύσεως-δημιουργίας.
Ο άνθρωπος, όμως, εγκλωβιζόμενος στη θανάσιμη παγίδα της αυτοθέωσης όπως οι κτίστες του Πύργου της Βαβέλ, υποβίβασε διαχρονικά τον συνάνθρωπο σε κτίσμα όπως τα μη έχοντα αθάνατη ψυχή ζώα και φυτά.
Φθάνοντας στην εποχή μας, μάλιστα, προσέδωσε ύπαρξη, θεότητα, συνείδηση, ζωή ακόμη και στο σύμπαν.
Κάπως έτσι, ο νομοθέτης προωθεί νόμους που εξευτελίζουν τον άνθρωπο ως ύπαρξη και αλλοιώνουν ή και προσβάλλουν την ιερότητα του κατ εικόνα Θεού πλασμένου ανθρώπου ως προσώπου , αφού δεν του αναγνωρίζει μέσα στο νομικό τρόπο σκέψης του την αθάνατη ψυχή του.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποϊεροποίησης του προσώπου η περίπτωση των αμβλώσεων αλλά και αυτής της επιστήμης που χρησιμοποιεί κατά κόρον την βιοτεχνολογία (βλέπε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή).
Προφανώς δεν τίθεται εν αμφιβόλω ούτε η επιστήμη ούτε και οι νομοθέτες συνολικά, αλλά οι κακές εφαρμογές της τεχνολογίας και οι αυθαίρετες και αλαζονικές, συχνά, συμπεριφορές ενίων εκπροσώπων του νομικού και πολιτικού κόσμου.
Κλασσικό παράδειγμα, που θα σχολιάσουμε παρακάτω, ο τραγικός χαρακτηρισμός των γονιμοποιημένων ωαρίων, των ζυγωτών και βλαστοκυστών, δηλαδή των εν δυνάμει ανθρώπων με το ασχημάτιστο ακόμα σώμα , ως “γενετικό υλικό” και τις υπόλοιπες βλαστοκύστες των εργαστηριακών αναπαραγωγών που δεν εμφυτεύονται ως “κρυοσυντηρημένο γενετικό υλικό” και ενώ γνωρίζουν πολύ καλά επιστήμονες και νομικοί πως αυτό που αυτοί αποκαλούν ως “υλικό”, δηλαδή κάτι άψυχο, σε λίγες εβδομάδες θα είναι στα χέρια της μητέρας του, ένας άνθρωπος!
Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι κομίζω γλαύκα εις Αθήνας σχολιάζοντας εν εκτάσει το θέμα των εκτρώσεων οπότε θα προχωρήσω με την τοποθέτησή μου επί του θέματος με μιά σειρά ρητορικών, μάλλον, ερωτήσεων.
1) Επικαλούνται οι υπέρμαχοι των αμβλώσεων το δικαίωμα και την ελευθερία των γυναικών να διαθέτουν όπως θέλουν το δικό τους σώμα.
Ερωτώ:
α) Οι άνδρες θεωρούνται υποδεέστερα όντα, χωρίς λόγο και σκέψη, επιθυμίες και δικαιώματα; Άνευ της “σποράς” των ανδρών θα κυοφορούσε και έτικτε η γυναίκα; Γιατί βγάλατε τον άνδρα εντελώς εκτός κάδρου; Δεν είναι και ο άνδρας μαζί με τη γυναίκα συνδημιουργοί του Θεού;
Ή μήπως ηθελημένα αδιαφορείτε γιά την ισότητα, αμοιβαιότητα, ένωση και συνευθύνη γιά όλα, των συζύγων, που διδάσκει ο μέγας των εθνών Απόστολος Παύλος στην Α’ προς Κορινθίους επιστολή του;
Δεν διαβάσατε ποτέ τους, απείρου θεολογικού κάλλους, στίχους όπου ο Απόστολος γράφει πως (κεφ. 7, στ. 4,5) “η γυνή του ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ ο ανήρ…και ο ανήρ του ιδίου σώματος ουκ εξουσιάζει, αλλ’ η γυνή” ;
β) Οι γυναίκες, υποστηρίζεται με ένταση, έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν τη ζωή ή το θάνατο των εμβρύων εν τη ελευθερία διαθέσεως του σώματός των.
Διερωτώμαι στο σημείο αυτό, μόνο οι γυναίκες έχουν δικαιώματα, επιλογές και ελευθερίες;
Τα κυοφορούμενα βρέφη δεν έχουν δικαιώματα και ελευθερίες;
Έχουν οι σπόροι, έχουν τα άλογα ζώα (τα μη έχοντα λογική παρά μόνο ένστικτα), έχει η φύση, έχει το σύμπαν αλλά δεν έχουν τα βρέφη;
Μέχρι και Διακήρυξη (Διακήρυξη της Ελευθερίας των σπόρων – seedfreedom. info) έχει αναγνωρίσει ο κόσμος ενώ στο wikipedia.org διαβάζουμε γιά τα δικαιώματα των ζώων.
Αυτή η παράλογα άνιση και μονόπλευρη αντιμετώπιση εμβύων και ζώων έχει διαποτίσει μέχρι και την Δικαιοσύνη η οποία ενώ την περίπτωση θανάτωσης ζώων συντροφιάς την θεωρεί κακούργημα που τιμωρείται με κάθειρξη ως 10 έτη και πρόστιμο 50.000€ (Ν. 4745/2020), ο Ποινικός Κώδικας (άρθρο 304 – παρ. 3) προβλέπει μόλις 6 μήνες φυλάκιση Ή χρηματική ποινή στην περίπτωση που γυναίκα διακόπτει την εγκυμοσύνη της ή επιτρέπει σε άλλον να τη διακόψει μετά την 24η εβδομάδα!!!
Και ο βασανισμός των ζώων απαγορεύεται με το σκεπτικό ότι αυτά είναι “αισθανόμενα όντα”.
Πιο μεγάλη αξία έχει γιά την “προοδευτική” κοινωνία μας ένα σκυλί από ένα βρέφος;
γ) Φλυαρούν πολλοί αδελφοί μας με το επιχείρημα ότι ο Κύριος σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου να επιλέγει πώς θέλει να ζήσει.
Και δίκιο έχουν. Αλλά και ολοκληρωτικό άδικο έχουν αν λάβουν υπόψη τους τι ακριβώς εννοούμε με την αρετή της ελευθερίας.
Κοντολογίς, όταν η Εκκλησία μιλάει γιά ελευθερία εννοεί όχι την ανθρώπινη υποκειμενική ελευθερία που συχνά ξεπερνάει τα όρια της αχαλίνωτης ασυδοσίας, αλλά την ηθική ελευθερία, δηλαδή την ελευθερία από τα πάθη της ψυχής και του σώματος που υποδουλώνουν τον άνθρωπο και τον καθιστούν δέσμιο, ανελεύθερο.
Ας δούμε λίγα από τα γραπτά του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως, γιά να διακρίνουμε ανάμεσα στις δύο ελευθερίες την ελευθερία του Χριστού.
Γράφει ο Άγιος (Αγ. Νεκταρίου Πενταπόλεως “Το γνώθι σαυτόν” – Κείμενα Αυτογνωσίας, Εκδ. ΑΘως, 2012, σελ. 159 κ.εξ.) :
“…όταν ο άνθρωπος εργάζεται πάνω στο αγαθό, εργάζεται ελεύθερα και σύμφωνα με την εσωτερική του θέληση και είναι αληθινά ελεύθερος. Όταν όμως εργάζεται το κακό, δεν το κάνει ελεύθερα αφού έχει υποταχθεί στον νόμο της αμαρτίας, είναι ανελεύθερος και δούλος της αμαρτίας. Σύμφωνα με αυτά, ελεύθερος είναι αυτός που πράττει το αγαθό και δούλος αυτός που πράττει το κακό. Ως εκ τούτου, αληθινή ελευθερία είναι η κυριαρχία του φρονήματος του πνεύματος που ακολουθεί το αγαθό και ψευδής ελευθερία είναι η επικράτηση του φρονήματος της σάρκας που έργο της έχει τα πονηρά”.
Αξίζει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ο ψυχικός εκείνος “μηχανισμός” που μπερδεύει και παραπλανά τον άνθρωπο έτσι όπως μας διαφωτίζει ο άγιος Νεκτάριος.
“…η ψευδής ελεύθερη θέληση έχει τη δύναμη να εξαπατήσει και να παραπλανήσει πολλούς επιπόλαιους αναζητητές και να τους φέρει στην απώλεια, αφού τους πείσει να δέχονται μέσα τους παροτρύνσεις και επιθυμίες που απορρέουν από διάφορα πάθη και επιθυμίες της ψυχής και του σώματος, σαν δήθεν υπαγορεύσεις της αληθινής ελεύθερης θέλησής τους και σαν εκφράσεις του εσωτερικού ανθρώπου, δηλαδή της πνευματικής φύσης”.
2) Παραβλέπουν οι υπέρμαχοι των αμβλώσεων τον παράγοντα ψυχή.
Οι γυναίκες δεν έχουν αθάνατη ψυχή; Δεν αντιμετωπίζουν επιπτώσεις ψυχικές και σωματικές;
Γιατί δεν αναφέρονται ποτέ σ’ αυτές οι υπέρμαχοι των αμβλώσεων;
Σε μιά ιστοσελίδα, από τις πολλές σχετικές, με το θέμα αυτό φανερώνονται οι επιπτώσεις (alopsis.gr 11/9/2007).
“Σωματικές διαταραχές σύμφωνα με ιατρικές μελέτες (όλες παρατίθενται στο εξαιρετικό αυτό άρθρο) περιλαμβάνουν , μεταξύ άλλων,
– καρκίνο του μαστού, καθώς και του τραχήλου της μήτρας, των ωοθηκών και του ήπατος.
– διάτρηση τραχήλου, ρήξη μήτρας.
– προδρομικό πλακούντα.
– μελλοντική εξωμήτρια κύηση.
– ενδομητρίτιδα, ενδοτραχηλίτιδα.
– πυελική φλεγμονή.
– στείρωση.
-αυξημένη περογεννητική νοσηρότητα και θνησιμότητα.
– κα έξιν αποβολές.
– πρώϊμοι τοκετοί.
– προβληματικά παιδιά σε επόμενες κυήσεις.
– κίνδυνο μόλυνσης από ιό HIV…
Σύμφωνα δε με άλλες ιατρικές μελέτες, δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα vaizidou.gr (9/4/2021) της ψυχιάτρου – ψυχοθεραπεύτριας Χριστίνας Βαϊζίδου, παρατηρούνται και ψυχικές επιπτώσεις στις γυναίκες που υπόκεινται στη διαδικασία της έκτρωσης εκ των οποίων επιλέγονται οι κατωτέρω :
– αίσθημα ενοχής, μετάνοιας ή ντροπής.
– απροσδιόριστο γενικευμένο άγχος μέχρι κρίσης πανικού.
– ψυχολογικό μούδιασμα ή κενό.
– χαμηλή αυτοεκτίμηση.
– θυμός, ξεσπάσματα σε κλάμματα.
– δυσκολία λήψης αποφάσεων.
– αίσθημα μοναξιάς.
– κατάσταση ανησυχίας και φόβου.
– υπερένταση, ευερεθιστότητα…
Ενώ “σε ορισμένες περιπτώσεις το μετεκτρωτικό σύνδρομο ενδέχεται να εκδηλωθεί με συμπτώματα καταθλιπτικής συνδρομής που περιλαμβάνει:
– αυτοτραυματισμό, τάσεις αυτοκτονίας.
– κατάχρηση ακοόλ , ανορεξία, βουλιμία.
– ανικανότητα φροντίδας του εαυτού.
– πτώση αποδόσεων στη δουλειά ή τις σπουδές.
– επιθυμία άμεσης εγκυμοσύνης γιά να αντικατασταθεί το παιδί που μόλις χάθηκε από την έκτρωση (παρόλο που οι λόγοι που οδήγησαν στην έκτρωση εξακολουθούν να υφίστανται)”.
Αφού, λοιπόν, αποδεικνύεται από ιατρικές και άλλες μελέτες ότι οι εκτρώσεις προκαλούν στις γυναίκες τόσο πολλές και σοβαρές επιπτώσεις γιατί όλοι αυτοί οι “τυφλοί” και φανατικοί υποστηρικτές των εκτρώσεων όχι μόνο δεν ενημερώνονται αλλά και αποκρύπτουν τις επιπτώσεις υπερτονίζοντας τα δικαιώματα ενώ παράλληλα συνεχίζουν ακάθεκτοι να προωθούν τις εκτρώσεις και να χαρακτηρίζουν τους επικριτές των με βαρύτατους χαρακτηρισμούς;
3) Η παραπάνω τοποθέτησή μας φέρνει στο προσκήνιο την προβληματική και προσβλητική έως αήθη επίθεση των υπερμάχων των εκτρώσεων, διά χαρακτηρισμών εναντίον των όσων διαφωνούν μαζί τους.
Δηλαδή όσοι διαφωνούν , έστω και με επιχειρήματα λογικά, επιστημονικά, κοινωνικά, ψυχολογικά, θεολογικά, και προφανώς συνειδητά δεν μετέχουν της α-παιδείας της woke υποκουλτούρας που επιβάλλει με στανικό τρόπο τον άκρατο “δικαιωματισμό” που εν προκειμένω μετατρέπει τους έφηβους και τις γυναίκες σε αντικείμενα χειραγωγήσιμα, είναι τι;
Είναι “σκοταδιστές”, “μισαλλόδοξοι”, ” μισογύνηδες”, ” παραδοσιακοί”, ” οπισθοδρομικοί”, “φασίστες”, “ακροδεξιοί”, κλπ.
Εδώ επιτρέψτε μου να σας θυμίσω τα λόγια του Κυρίου μας σε μετάφραση (Ματθ. στ’ 23) : ” αν το φως που έχεις μέσα σου γίνει σκοτάδι, τότε πόσο είναι το αληθινό σκοτάδι;”.
Αυτό έχετε πάθει. Εμείς φωνάζουμε γιά να μην παραβιάζεται ο λόγος του Θεού υπερασπιζόμενοι την ζωή που μόνος που την ορίζει είναι ο Χριστός που είναι η όντως Ζωή κι εσείς παρομοιάζεστε με τους πονηρούς εκείνους ανθρώπους που απέδιδαν το θαύμα της ελευθερώσεως των δαιμονίων από τους δυστυχείς εκείνους, υπό του Κυρίου, σε δήθεν δαιμονική ενέργεια, όπερ εστί δυσώνυμος βλασφημία.
Έτσι , αποδίδετε τα λόγια και τη διδασκαλία του Αγίου Τριαδικού Θεού τα οποία εμείς επικαλούμαστε, στο σκοτάδι διαστρεβλώνοντας έτσι την αλήθεια και παρουσιάζοντας το σκοτάδι ως φως και το φως του Χριστού ως σκοτάδι. Τότε, αλήθεια, πόσο μπορεί να είναι άραγε το όντως σκοτάδι;
4) Σας απευθύνω μιά ερώτηση.
Στην ιστοσελίδα εκτρωση.gr , ο Αναπληρωτής Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών Δρ. Παναγιώτης Χριστόπουλος , με αφοπλιστική ειλικρίνεια αποκαλύπτει πως οι εκτρώσεις στην Ελλάδα φθάνουν τις 150.000 ετησίως με τις 30.000 εξ αυτών να αφορούν σε κορίτσια κάτω των 16 ετών!
Μάλιστα αναφέρει πως η ηλικία έναρξης των εκτρώσεων πέφτει στα 13 με 14 έτη ενώ παραδέχεται μια ή δύο περιπτώσεις 12χρονων!!!
Α) Πείτε μου σας παρακαλώ. Σε οποιαδήποτε άλλη, πλην της έκτρωσης σε ειδικό κέντρο, περίπτωση αν γινόταν μήνυση από τους γονείς του κοριτσιού και συλλαμβάνετο ο “δράστης”, εάν ήταν ανήλικος δεν θα οδηγούνταν και οι γονείς στην Αστυνομία ή στη Δικαιοσύνη με την κατηγορία της παραμέλησης ανηλίκου αφού η πράξη , μάλιστα, αυτή συνιστά ποινικό αδίκημα; Εδώ ακούμε στις ειδήσεις ότι σύρονται γονείς για κατάθεση με την παραπάνω κατηγορία αν το βλαστάρι τους εμπλακεί σε αξιόποινη πράξη. Εδώ γιατί δεν διώκονται ο δράστης και οι γονείς του όπως και οι γονείς της έφηβης;
Γιατί διώκεται ή έστω θεωρείται υπόλογος ένας γονέας αν το παιδί του χτυπήσει ένα άλλο αλλά δεν έχει την ανάλογη ευθύνη όταν ο έφηβος γιός του βιάσει ένα ανήλικο κορίτσι των 13 και 14 ετών ; Ή μήπως το ότι οδηγήθηκε σε εκτρωτικό κέντρο σημαίνει ότι αίρεται η κατηγορία ή υποβαθμίζεται η πράξη του βιασμού σε απλή συνέργεια, ας πούμε, σε ερωτική πράξη, ελεύθερη από το νόμο;
Τότε γιατί ζητείται η γονική συναίνεση γιά να τελεστεί γάμος αν το ένα μέλος είναι ανήλικο; Τι είναι αυτό; Κοινωνικός ή Ποινικός στρουθοκαμηλισμός;
Ποιά δημόσια αρχή ελέγχει τα χιλιάδες αυτά παράνομα “ιατρικά” κέντρα όπου πραγματοποιούνται δεκάδες χιλιάδες εκτρώσεις ; Υπερκόπωση θα έχουν πάθει αυτοί οι “γιατροί”.
Επίσης, γνωρίζετε ότι σύμφωνα με άρθρο στη σελίδα afistemenaziso.gr, το 40% των εφηβικών αμβλώσεων γίνεται χωρίς γονική συμμετοχή;
Μπορεί αυτό να συμβαίνει προφανώς και στη χώρα μας. Ποιοί είναι αυτοί οι “κύριοι” ή οι “γιατροί” που δέχονται να εκτρώσουν το παιδί μιάς 13χρονης εν αγνοία των γονέων του; Δεν είναι αυτό αξιόποινη πράξη;
Προφανώς τα κοριτσάκια έντρομα ζητούν εχεμύθεια από τους “κυρίους” αυτούς και τις “κυρίες” κι αυτοί τους την παρέχουν.
Αξιόποινη πράξη ή “δικαίωμα”;
Β) Έχετε ποτέ εμβαθύνει στο νούμερο αυτό των 150.000 εκτρώσεων ετησίως στη χώρα μας , νούμερο το οποίο σκαρφαλώνει γιά μερικούς στις 250.000 μαζί με τις παράνομες και αδήλωτες;
Και μη μας πείτε ότι το παραπάνω νούμερο δεν επαληθεύεται. Αλλιώς, ορίστε παρακαλώ. Ένα εξαιρετικά “πιασάρικο” , δημοσιογραφικά, και πρωτότυπο θέμα. Βρείτε εσείς το ακριβές νούμερο. Έχετε στατιστικές τεχνικές, ειδικούς και εταιρείες για το abortion poll (μόνο γιά τους πολιτικούς και τις εκλογές δουλεύουν αυτοί;)
Φαντάζεστε; Κάθε 10 χρόνια εξαφανίζονται 1.500.000 Έλληνες πολίτες και τα τελευταία 30 χρόνια έχει εκλείψει σχεδόν μιά ολόκληρη Αθήνα!
Ούτε δημογραφικό πρόβλημα θα αντιμετωπίζαμε, ούτε ασφαλιστικό, ούτε εργατικό, ούτε θα έβγαιναν στην “ζητιανιά” της τηλοψίας οι ένοπλες δυνάμεις γιά κανένα φανταράκι.
Βλέπετε; Λύνεται το δημογραφικό της χώρας σχεδόν χωρίς έξοδα. Αλλά φαίνεται, το θέμα αυτό μπορεί να λυθεί μόνο πέρα και μακριά από τους πρώιμους δικαιωματισμούς, την woke ατζέντα και την πολιτική βούληση.
Αναφέρθηκε παραπάνω το επιχείρημα της αποϊεροποίησης του ανθρωπίνου προσώπου ως εικόνα του Θεού.
Επίσης, διευκρινίστηκε πως τα ζώα θεωρούνται από τον νομοθέτη ως “αισθανόμενα όντα”.
Τα κυοφορούμενα βρέφη των 12, 18, 24 εβδομάδων , αναρωτιέμαι, δεν αισθάνονται;
Δεν έχουν ήδη συνδεθεί με την μητέρα τους ψυχοσωματικά; Αλλιώς γιατί οι γυναίκες που εκτρώνουν τα βρέφη τους οδηγούνται πολύ συχνά σε ψυχοσωματική κατάρρευση;
Δεν γράφουμε, αδελφοί, μόνο ως αδαείς επιστημονικά. Οι καθημερινές εμπειρίες από το εξομολογητήριο μιλούν από μόνες τους ή μάλλον κραυγάζουν.
Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψή μου περίπτωση που ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια, ψυχική στήριξη , μιά γυναίκα με έκτρωση στα 37 της . Για λύπηση ήταν. Δεν μπορούσε να αναπαυθεί , όπως έλεγε κλαίγοντας, πουθενά και αισθανόταν βαθιά θλίψη και μελαγχολία.
Παρόμοια ανθρώπινα ναυάγια έχει γεμίσει πιά ο τόπος μας και μη νομίζετε ότι μόνο εμείς τα βλέπουμε. Κι εσείς τα βλέπετε κι ας καμώνεστε ότι δεν τα γνωρίζετε.
Κι ας γνωρίζετε την αλήθεια, όμως την κρύβετε. Σπρώχνετε τις ακαθαρσίες κάτω από το πατάκι για να μη σας χαλάνε την δαιμονοδίδακτη θεωρία μιάς “οικογένειας”-αποθέωσης της ευγονικής και του δικαιωματισμού. Μήπως εσείς οι ίδιοι δεν επικροτείτε τον τερματισμό της ζωής, μετά την αμνιοπαρακέντηση, βρεφών με προβλήματα όπως το σύνδρομο Ντάουν;
Γιατί το πρόβλημα δεν ξεκινάει από την έκτρωση αλλά από την αλαζονική στάση της δήθεν δικαιωματικής επιλογής που μάλιστα την βαπτίζετε ως “φως” ενώ παράλληλα απομυθοποιείτε λίαν ανεπιτυχώς το φως του Χριστού και το μετονομάζετε σε σκοταδισμό.
Διαβάστε την ερμηνεία της λέξης άμβλωση στο el.wikipedia.org και μάθετε ότι άμβλωση είναι “ο τερματισμός της εγκυμοσύνης με τον τερματισμό της ζωής και την αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων εμβρύων από την μήτρα πριν τη γέννησή τους”.
Οπότε, τερματίζετε τη ζωή. Το κυοφορούμενο ήταν ζωντανό πάντα. Όχι απ την 14η μέρα που λένε οι γιατροί δημιουργώντας διανοητικό χάος στον κόσμο αφού δεν είναι δυνατόν με τη δική μας ανθρώπινη πεπερασμένη λογική να ζωοποιείται ξαφνικά κάτι νεκρό ως “υλικό”. Η βλαστοκύστη, κυρίες και κύριοι, είναι ένας δυνάμει άνθρωπος. Ενας ασχημάτιστος ακόμα οργανικά άνθρωπος , ολοζώντανος, που εμφυτεύεται στη μήτρα κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση ΑΛΛΑ…
Αλλά, και στην περίπτωση της φυσιολογικής σύλληψης και της γονιμοποίησης του ωαρίου στο εργαστήριο, από την πρώτη στιγμή, ο άνθρωπος έχει ζωή αφού έχει και ψυχή που μάλιστα είναι αθάνατη.
Ο άνθρωπος λέει η πίστις μας εμψυχούται αμέσως με τη σύλληψή του. Όχι 14, 28, 45 μέρες μετά.
Οπότε, έχετε να κάνετε με έναν άνθρωπο που αισθάνεται , υπάρχει και υπήρξε από συλλήψεώς του. Ζωή δεν σημαίνει μόνο διαίρεση κυττάρων και σχηματισμό οργάνων αλλά επειδή ακριβώς υπάρχει ψυχή γι αυτό υπάρχουν, για παράδειγμα , συναισθήματα. Τα κυοφορούμενα αισθάνονται και μαθαίνουν από την συμπεριφορά και τη συναισθηματική κατάσταση της μητέρας τους.
Αισθάνονται το φόβο, τη λύπη, τη χαρά της. Αλλιώς , γιατί να συστήνεται στις έγκυες γυναίκες να παραμένουν ήρεμες, να ακούνε απαλή μουσική, να μη φωνασκούν, να τους μιλούν. Ή γιατί οι Πατέρες της Εκκλησίας να συμβουλεύουν τις έγκυες μέλλουσες μητέρες να προσεύχονται , να μεταλαμβάνουν , να εκκλησιάζονται διότι έτσι αποκτούν τις πρώτες τους ψυχοσωματικές εμπειρίες και μαθαίνουν με την ψυχούλα τους να πλησιάζουν στον Θεό;
Θυμηθείτε την περίπτωση που ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος εσκίρτησε ως 6 μηνών βρέφος στην κοιλία της αγίας Ελισσάβετ όταν την επισκέφθηκε μετά τον ευαγγελισμό της η εξαδέρφη της, η Παναγία μας! (Λουκ. α’ 41).
Διαβάστε τις συμβουλές που έδιναν Άγιοι που ζήσαμε και γνωρίσαμε όπως ο άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης στις εγκύους . (www.pemptousia.gr, 31/3/2022)
“Αν είναι δυνατόν να ψέλνει ή να τραγουδά. Διότι αν αυτή στεναχωρηθεί, στεναχωριέται και το έμβρυο”.
Μελετήστε τι έλεγε γιά το θέμα αυτό ο άγιος Παΐσιος (proseuxi.gr, 13/1/23 22:58).
Αλλά και μη θρησκευτικά πρόσωπα και όλοι οι σχετικοί επιστήμονες τα ίδια επισημαίνουν.
Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν δεκάδες ιστοσελίδες , κυρίως ψυχολογικής κατεύθυνσης.
Για παράδειγμα, στη σελίδα gonis.org.gr , η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Λήδα Ράγγα (τυχαία η επιλογή) μας πληροφορεί πως : “Ο καθηγητής στο Queens University Belfast Peter Hepper , σε μία έρευνά του , εξετάζοντας έμβρυα 4 μηνών κατέληξε ότι ήδη αρχίζει η διαδικασία της μάθησης, η κοινωνικοποίηση με τον έξω κόσμο και η συναισθηματική του εξέλιξη”.
3) Αναφέρθηκε παραπάνω το θέμα της αποιεροποίησης του ανθρωπίνου προσώπου καθώς και οι γενικότερες επιπτώσεις σε θέματα βιοηθικής και βιοτεχνολογίας.
Να κάνω μιά τελευταία ερώτηση.
Προφανώς, θα υποστηρίζετε πως όπως είναι “δικαίωμα” της γυναίκας να εκτρώνει (δηλονότι θανατώνει) το κυοφορούμενο βρέφος της, άλλο τόσο “δικαίωμά” της είναι να εμφυτεύει όταν εκείνη θέλει να γίνει μητέρα, όσα κρυοσυντηρημένα γονιμοποιημένα ωάρια (δηλαδή δυνάμει ανθρώπους ) επιθυμεί.
Ερωτώ. Πόσους γονείς μπορεί να έχει αυτό το παιδί;
Διότι κάποιος άντρας και κάποια γυναίκα προσφέρουν το γενετικό τους υλικό. Αν δεν υπάρχει δυνατότητα κύησης, κάποια γυναίκα θα το κυοφορήσει και τελικά μέχρι 2 ακόμη άνθρωποι ,ιδανικά και φυσιολογικά, ένας ακόμη άνδρας και μία γυναίκα θα το κρατήσουν να το μεγαλώσουν.
Τρεις μητέρες λοιπόν και 2 πατέρες.
Η νομική επιστήμη τι λέει;
Η κοινή ηθική τι επιβάλλει;
Βλέπετε που οδηγεί ο “δικαιωματισμός” σας;
Αγαπητοί, η ζωή δεν μας ανήκει γιά να την αφαιρούμε όποτε εμείς κρίνουμε, κατά τα συμφέροντά μας. Ο Θεός μόνο μπορεί να το κάνει αυτό αφού αυτός είναι ο Ποιητής και Πλάστης μας και ο Χριστός είναι η όντως Ζωή.
“εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή…” (Ιωα. ια’ 24).
Πρέπει να μάθουμε πως η ανάσταση του Χριστού μας δίνει ζωή , κατά τον Ιερό Χρυσόστομο που διακηρύσσει πως “Ανέστη Χριστός και ζωή πολιτεύεται”.
Έτσι θα αναστηθούμε κι εμείς μιά μέρα όπως και όλα τα ζωντανά βρέφη που φονεύθηκαν εν ζωή στις κοιλίες των μητέρων τους . Φανταστείτε τότε τι θα γίνει. Ποιός θα “φορτωθεί” την ευθύνη της καταδίκης τους σε θάνατο.
Το γνωρίζω πολύ καλά πως αρκετοί θα αντιδράσουν μ αυτό το κείμενο και θα με λοιδωρήσουν και θα με “ποιήσουν αποσυνάγωγο” γιατί μισούν τον Υιό , μισούν και τον Πατέρα. Και όπως είπε ο Κύριος “ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν”.
Αλλά δεν πτοούμαι γιατί ο Ίδιος μας ενθάρρυνε βεβαιώνοντάς μας πως “εγώ γαρ δώσω υμίν σοφίαν ή ου δυνήσονται αντειπείν ουδέ αντιστήναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν” ( Λουκ. κα’ 14-16)