ΟΔΕΥΟΥΜΕ μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, στὴν ἱερότερη χρονικὴ περίοδο τοῦ ἔτους, κατὰ τὴν ὁποία ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ βιώσουμε τὰ Ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὰ ὁποῖα γιὰ χάρη μας, ἑκών, ὑπέμεινε. Νὰ τὰ ζήσουμε ὀντολογικὰ καὶ ὄχι ἁπλὰ συναισθηματικὰ ἢ ἐθιμικά, ὅπως τὰ βιώνει ὁ πολὺ κόσμος, «κεκαθαρμέναις διανοίαις», ὅπως μᾶς προτρέπει ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος. Καλούμαστε, ὅπως, «συμπορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καὶ συζήσωμεν αὐτῷ», διότι ἔτσι θὰ νοιώσουμε στὰ κατάβαθα τῆς ψυχῆς μας τὸ ἄμετρο ὕψος τῆς θείας εὐσπλαγχνίας. Ὁ Λυτρωτής μας Χριστὸς πλημμυρισμένος ἀπὸ ὑπέρμετρη ἀγάπη γιὰ τὸ πλάσμα Του τὸν ἄνθρωπο, καταδέχτηκε νὰ γίνει ὅμοιος μὲ αὐτὸν καὶ νὰ ὑποστεῖ τὸν ἐπονείδιστο σταυρικὸ θάνατο. Ἡ ἀνθρώπινη ἁμαρτωλότητα ἔφτασε στὴ ἔσχατη κατάντια, νὰ καταδικάσει τὸ Θεὸ σὲ θάνατο καὶ ὁ Θεὸς ἔφτασε στὸ ὑπέρτατο σημεῖο τῆς ἀγάπης, νὰ χρησιμοποιήσει τὸ δικό Του θάνατο, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσει γιὰ ἐκεῖνον τὴν ἀθανασία! Γι’ αὐτὸ ψάλλουμε μὲ δάκρυα μετανοίας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Λυτρωτή μας Χριστό: «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ σου Αἵματι, τῷ Σταυρῷ προσηλωθεὶς καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς, τὴν ἀθανασίαν ἐπήγασας ἀνθρώποις, Σωτὴρ ἡμῶν δόξα σοι». Δὲν ἔχουμε ἄλλο τρόπο νὰ ἐξοφλήσουμε τὴν ἀπολύτρωσή μας, παρὰ μόνο μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν πηγῶν τῶν δακρύων μας, κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ τοῦ Ἐσταυρωμένου! Καλὴ Ἁγία Μεγάλη Ἑβδομάδα, Καλὴ καὶ εὐλογημένη Ἀνάσταση!
Πνευματικοὶ προβληματισμοὶ ἐπὶ τῇ εἰσόδῳ μας εἰς τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Ἑβδομάδα
