Τοῦ κ. Δημητρίου Σεργίου, Δικηγόρος Α.Π. – ΣτΕ
3ον.-Τελευταῖον
Στὸ σημεῖο αὐτὸ περατώνω τὸν λόγο ὅσον ἀφορᾶ στὸ Σύνταγμά μας, καὶ θὰ σᾶς παρουσιάσω, γιὰ νὰ κλείσω τὴν ὅλη ἀνάλυσή μου μόνον ΕΝΑ (ἀλλὰ σᾶς βεβαιώνω καταλυτικό…) στοιχεῖο καὶ ἀπὸ τὴν κοινή μας Νομοθεσία, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου ἐκρίθη στὴ χώρα μας καὶ κατεδικάσθη ἀμετακλήτως ἀπὸ τὸν Ἄρειο Πάγο, μία διεθνὴς ἐμπορικὴ δραστηριότητα ποὺ μᾶς εἶχε ἔλθει καὶ στὴν Ἑλλάδα, προγηθεισῶν ἐπίσης καταδικαστικῶν τῆς δραστηριότητος αὐτῆς διαδοχικῶν ἀποφάσεων καὶ ΟΛΩΝ τῶν κατωτέρων τοῦ Ἀρείου Πάγου δικαστικῶν βαθμίδων ποὺ τὴν ἐξέτασαν ἐπίσης. Προσέξτε παρακαλῶ: Στὸ ἄρθρο 281 τοῦ Ἀστικοῦ μας Κώδικος ἔχει καταγραφεῖ μία ἀπὸ τὶς κορυφαῖες σὲ φιλοσοφικὸ καὶ ἠθικὸ βάρος νομοθετικὲς διατάξεις μας τὸ κείμενο τῆς ὁποίας εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἄρθρ. 281: «Κατάχρησις δικαιώματος. Ἡ ἄσκησις τοῦ δικαιώματος ἀπαγορεύεται, ἐὰν αὕτη ὑπερβαίνει προφανῶς τὰ ὅρια τὰ ἐπιβαλλόμενα ἐκ τῆς καλῆς πίστεως, ἢ τῶν χρηστῶν ἠθῶν, ἢ ἐκ τοῦ κοινωνικοῦ ἢ οἰκονομικοῦ σκοποῦ τοῦ δικαιώματος.» Προφανῶς θὰ διερωτᾶσθε ποιὰ ἦταν ἡ ὑπόθεση, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐξαίρετοι δικασταὶ στὴν Ἑλλάδα ὅλων τῶν βαθμίδων μὲ καταληκτικὸν τὸν Ἄρειο Πάγο συνεφώνησαν ὅτι συνέτρεχε κατάχρηση δικαιώματος. Ἐπρόκειτο γιὰ μία δραστηριότητα διεθνῶν καὶ ἐν Ἑλλάδι ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι ἐδῶ ἐκπροσωποῦσαν δραστηρίως τοὺς ξένους πάτρονές των (πρωτίστως Ἀμερικανούς…) Τὸ θέμα ἦταν τὸ ἑξῆς : Ἀμερικανικὴ ἐπιχείρηση ποὺ κατασκεύαζε καὶ ἐμπορευόταν διεθνῶς παντελόνια τζήν, εἶχε ἐπὶ τῆς ὀπισθίας τσέπης αὐτῶν κεντημένο μὲ μεγάλα γράμματα, τὸ ὄνομα «JESUS», ποὺ εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στὴν Ἀγγλικὴ γλώσσα, ὡς ἐὰν νὰ ἦταν ὁ Κύριος κανένας σουρτούκης καβαλλάρης στὸ Γουέστ ! Τὴν ἔκθεση αὐτοῦ τοῦ παντελονιοῦ σὲ βιτρίνες καταστημάτων μεγάλων πόλεων μὲ ταυτόχρονες διαφημίσεις ἐδῶ κι ἐκεῖ «φορέστε τὸ παντελόνι τοῦ Χριστοῦ» καὶ ἄλλες παρόμοιες, δὲν ἄντεξε τότε μία ὁμάδα ἱερέων τῆς Ἀθήνας, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν ἀείμνηστο πατέρα Νικόλαο Φίλια, ἐφημέριο τοῦ Ἁγίου Νικολάου Πευκακίων Ἀθηνῶν. Καὶ ὁδήγησαν τοὺς ἐμπορευόμενους τὰ παντελόνια αὐτὰ στὰ δικαστήρια. Ἔτσι, μὲ τὶς ἀποφάσεις Μονομελοῦς Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν 9746/84, Πολυμελοῦς Πρωτ. Ἀθηνῶν 2317/85, Ἐφετείου Ἀθηνῶν 1013/87 καὶ τελικῶς Ἀρείου Πάγου 465/1990, ἐκρίθη ἀμετακλήτως ὅτι συνιστᾶ κατάχρηση δικαιώματος ἀπαγορευόμενη ἀπὸ τὸ ἄρθρ, 281 τοῦ ΑΚ ἡ κατὰ τὸν τρόπο αὐτὸν προσβολὴ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους πάνω στὰ παντελόνια… Καὶ πρὸς ἐπιμαρτυρία, ἀγαπητοί μου, ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶναι καθόλου -ὅπως λέγουν κάποιοι -…. «Ἑλλαδίτσα» ἢ «Ἑλλαδούλα», ἡ ἀπόφαση αὐτὴ τοῦ δικοῦ μας Ἀρείου Πάγου, ἔκανε θραύση στὸν εὐρωπαϊκὸ καὶ ἀμερικάνικο Τύπο τῆς ἐποχῆς τῆς ἀμετακλήτου ἀποφάσεως τοῦ ἀνώτατου Δικαστηρίου… Σᾶς σημειώνω ἐδῶ περιθωριακῶς, ὅτι οἱ καταδικασθέντες Ἕλληνες ἔμποροι, στὰ διαδοχικὰ δικαστήρια τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς εἶχαν συνηγόρους διασήμους καθηγητὲς τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μὲ κορυφαῖο μάλιστα τὸν Γ. Κουμάντο, κορυφαῖο ἀστικολόγο, πολιτευόμενο τοῦ ΠΑΣΟΚ καὶ ἐπιφανῆ σύμβουλο τῆς κυβερνήσεως τοῦ κόμματος αὐτοῦ κατὰ τὴν δεκαετία τοῦ 1980… Παρὰ ταῦτα, ὑπάρχουν καὶ Δικασταὶ εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀπολύτως ἀνεξάρτητοι, σᾶς βεβαιῶ! Ἔτσι, κατακλείω τὴν ἀποψινή μου ἐνώπιόν σας παρουσίαση, μὲ τὴν ἀκόλουθη πρόταση:
Ἐντὸς μὲν τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, εἶχε ἀμετακλήτως κριθῆ, ὅπως ἀκούσατε, ἀπὸ τὸ ἀνώτατο βῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, ὡς νομοθετικῶς καταδικαζόμενη κατάχρηση δικαιώματος ἡ ἐπὶ προϊόντων τοῦ λιανικοῦ ἐμπορίου ὕπαρξη ἐμπορικοῦ σήματος εἰρωνικοῦ, καὶ ἑπομένως προσβλητικοῦ, τοῦ ὀνόματος τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς ἐπικρατούσης στὴν Ἑλλάδα θρησκείας. Ὑπάρχει, ἑπομένως, τὸ ἐρώτημα: Μία πρόσκληση σήμερα ἑνὸς ἀνεγνωρισμένου ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖο τῶν Ἀθηνῶν Σωματείου, τὸ ὁποῖο ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σκοποῦ του, ὅπως ὁ σκοπὸς αὐτὸς περιγράφεται στὸ καταστατικό του, ἐξαπολύει σὲ ἅπασα τὴν Ἑλλάδα μέσῳ τοῦ Διαδικτύου πρόσκληση, καὶ μάλιστα ὄχι μόνο στὰ μέλη του, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅποιον ἕτερον τὸ θέλει, νὰ προσέρχονται κάθε χρόνο σὲ δημόσια καὶ δὴ …«Φανερὰ» (μὲ κεφαλαῖο «Φ» !) πάμπλουτα δεῖπνα σὲ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς χώρους ἑστιατορίων διαφόρων πόλεων, ἀκριβῶς τὴν ὥρα καὶ τὴν ἡμέρα, δηλαδὴ στὶς 8 τὸ βράδυ τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ κάθε ἔτους, ὅποτε διασταυρώνεται στοὺς ἐξωτερικοὺς χώρους τῶν ἑστιατορίων αὐτῶν ἡ διέλευσις τῆς λιτανεύσεως τοῦ Ἐπιταφίου ἐπὶ τῷ θανάτῳ ἐπὶ Γῆς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ πρόσκληση, λοιπόν, αὐτὴ τῆς «Ἑνώσεως Ἀθέων» σὲ κόσμο, ὥστε νὰ προσβάλουν καὶ νὰ εἰρωνευθοῦν ΔΗΜΟΣΙΩΣ (τονίζω τὸ ἐπίρρημα αὐτὸ) τὴν περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου, δὲν συνιστᾶ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ; Καὶ ἡ κατάχρηση αὐτὴ δὲν εἶναι ἀγώγιμη ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης; Καὶ ὅσα ἄλλα σημειώνονται στὸ Καταστατικὸ τῆς Ἑνώσεως αὐτῆς δὲν εἶναι, ἐπίσης, προσβλητικὰ ἐναντίον τῆς ἐπικρατούσης κατὰ τὸ Σύνταγμα θρησκείας; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, προσωπικῶς θεωρῶ ὅτι τὸ πρωτοφανὲς δημοσίως ζήτημα ἀπολύτως καταχρηστικῆς ἀσκήσεως στὴν πράξη τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς ὀργανωμένης ἀθεΐας τοῦ ὑπόψη σωματείου, εἶναι ἡ προσβολὴ καὶ ὕβρις κατὰ τῆς Μ. Παρασκευῆς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στὴ Χώρα μας. Ζήτημα γιὰ τὸ ὁποῖο θεωρῶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναληφθῆ κάποια πρὸς δικαστικὴ κύρωση πρωτοβουλία. Δυστυχῶς, ὁ ὁμιλῶν εἶναι ἀπὸ δεκατεσσάρων ἐτῶν συνταξιοῦχος δικηγόρος, μὴ ἔχων πλέον δικαίωμα οὔτε παραστάσεως οὔτε ἁπλῆς ὑπογραφῆς δικογράφου. Τὸ πολύ, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἶμαι ἕνας ἁπλοῦς μάρτυς εἴτε ἐπ’ ἀκροατηρίῳ, εἴτε καλούμενος πρὸς κατάθεση ἐνώπιον συμβολαιογράφου. Νομίζω πάντως, ὅτι ἡ ἀθλιότης αὐτὴ δημοσίας συμπεριφορᾶς ποὺ παρατηρεῖται ὅλα τὰ τελευταῖα χρόνια ἀπὸ τὴν ἐν λόγῳ ὀργάνωση, εἶναι ἐνακτέα ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης μας. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν σημερινὴ αὐτὴν συνάντησή μας!