Ὁ Γ. Γ. Θρησκευμάτων, ποὺ συμπληρώνει δεκαετίαν εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν, ὁ ὁποῖος συνεργάσθη μὲ ἕξι ὑπουργοὺς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καθὼς καὶ μὲ τὰ τρία κόμματα ποὺ ἐκυβέρνησαν, εἶναι αὐτὸς ποὺ καθώρισε πολλὰ κρίσιμα ζητήματα (μάθημα θρησκευτικῶν, τέμενος κ.λπ.). Ἡ συνέντευξίς του εἰς τὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» τῆς 17ης Ἰανουαρίου 2021, ἐκ τῆς ὁποίας παραθέτομεν ἀπόσπασμα, ἀποκαλύπτει ποῖος πραγματικὰ εἶναι:
«Εἶναι ἀπὸ τοὺς λίγους ποὺ γνωρίζουν καλὰ τὰ τῆς Ἐκκλησίας χωρὶς νὰ ἔχουν ἀπὸ παιδὶ σχέση μαζί της. «Εἶμαι χριστιανὸς ὀρθόδοξος, πηγαίνω στὴν ἐκκλησία, ἀλλὰ ὥς ἐκεῖ. Δὲν εἶχα ἄλλη σχέση μαζί της», λέει.
– Πῶς προέκυψε ἡ θέση;
– Ἡ Ἄννα Διαμαντοπούλου μοῦ τὴν πρότεινε, δὲν ἔμαθα ποτὲ γιατί.
– Μήπως τὸ μυστικὸ εἶναι ὅτι ὑπήρξατε ΠΑΣΟΚ;
– Εἶμαι Ὀλυμπιακὸς ἀπὸ τὰ 5 καὶ ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τὰ 18. Δὲν εἶναι ἀκριβῶς μυστικό! Οἱ πολιτικές μου ἀπόψεις εἶναι σταθερὲς καὶ ἐκκινοῦν ἀπὸ τὴ μεγάλη βενιζελικὴ δημοκρατικὴ παράταξη. Δημοκρατία χωρὶς κόμματα δὲν ὑπάρχει. Καὶ κόμματα χωρὶς μέλη δὲν ὑπάρχουν. Γι’ αὐτό, πιὸ πολὺ ἐκτιμῶ ἐκεῖνον ποὺ στὰ 19 του κολλάει ἀφίσες γιὰ ἕνα δημοκρατικὸ κόμμα θέλοντας νὰ ἀλλάξει τὸν κόσμο, παρὰ ἐκεῖνον ποὺ πίνει φραπεδιὲς ἀδιαφορώντας γιὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω του. Ἀδιάφοροι πολίτες γιὰ τὰ κοινὰ σημαίνει ἀπαξίωση τῆς Δημοκρατίας καὶ ἔτσι ἀνοίγει ὁ δρόμος γιὰ δικτατορίες. – Τότε, μήπως ἔχετε τὴν εὔνοια τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου;
– Μακάρι, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ξέρει ἐκεῖνος. Ἐντούτοις, ποιὸς δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἔχει τὴν εὔνοιά του; Εἶναι ἕνας Ἀρβανίτης, ποὺ ξεκίνησε φτωχὸς ἀπὸ ἕνα χωριὸ καὶ ἀφιέρωσε τὴ ζωή του στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἑλλάδα. Τὸ ράσο ἔλιωσε πάνω του. Ὅπως ὅλοι οἱ Μητροπολίτες μας, εἶναι σάρκα ἀπὸ τὴ σάρκα τοῦ λαοῦ μας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ξέρει νὰ ἐκφράζει τὴν ψυχὴ τοῦ Ἕλληνα, ποὺ ἀλλάζει καὶ προοδεύει χωρὶς νὰ χάνει τὶς ρίζες του. Ἔχει τὸ πνεῦμα τοῦ Ὀδυσσέα. Ἔχω ἀκούσει, ἐπίσης, ὅτι εἶμαι ἄνθρωπος τῶν Ἑβραίων, ἀλλὰ μὲ ἔχουν ἀναπαραστήσει καὶ ὡς ἰμάμη ποὺ θέλει νὰ ἐξισλαμίσει τὴν Ἑλλάδα. Στὸ ὑπουργεῖο, ὅμως, ὑπάγονται θεσμικὰ ὅλες οἱ θρησκευτικὲς κοινότητες καὶ ἡ ἀποστολή μας εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Συντάγματος. Ἐκεῖ ὅπου πράγματι δοκιμάζονται ἡ δημοκρατικὴ εὐαισθησία καὶ ἡ εἰλικρίνειά μας εἶναι στὰ θέματα τῶν θρησκευτικῶν μειονοτήτων».