Καιρὸς ἐγρήγορσης καὶ πνευματικοῦ ἀγώνα. Ἂς τρέξουμε, γιὰ νὰ παριορίσουμε τὶς μεθοδεῖες τῶν ἀντίχριστων, ποὺ γέμισαν τὴν οἰκουμένη. Μία ἀνίκητη – ἀξεπέραστη γραμμὴ ἄμυνας ἡ Ὀρθοδοξία μας!
Γιὰ τοὺς τρόπους ἄμυνας ἂς δοῦμε ἕνα διπλὸ μήνυμα ποὺ μᾶς ἔρχεται ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος:
1. Ἡ πνευματικὴ ἐργασία:
«Τὰ πνευματικὰ νὰ τὰ κάνουμε ὅλα καὶ ἀπὸ λίγο. Νὰ γίνονται ὅλα διαδοχικά. Δηλαδὴ λίγες μετάνοιες, λίγο κομποσχοίνι ὄρθιος, μικρὲς μετάνοιες, λίγη ὥρα γονατιστὸς μὲ τὴν «εὐχὴ» καὶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Νύχτες ὁλόκληρες στὴν πνευματικὴ ἐργασία!
2. Ἡ ταπεινοφροσύνη:
«Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι θέμα κοινῆς λογικῆς, ἐνῷ ἡ ἔπαρση, ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι παραλογισμός». Αὐτὴ ἡ πιὸ πάνω πνευματικὴ ἐργασία-προσευχὴ ἀλληλένδετη πάντοτε μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη εἶναι πράγματι ἀξεπέραστη γραμμὴ ἄμυνας σὲ κάθε πειρασμό. Προσευχὴ δηλαδὴ μὲ ταπεινοφροσύνη. Ὅταν μὲ ταπεινὸ φρόνημα κάνουμε τὴν πνευματική μας ἐργασία, ἀλλὰ καὶ κάθε ἐργασία καὶ δραστηριότητα στὴν καθημερινή μας ζωή, δὲν φοβόμαστε τὶς μεθοδεῖες καμμιᾶς ἀντίχριστης δύναμης.
Ὁ διάβολος τὴν δουλειά του καὶ ἐμεῖς, μὲ τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, τὴν δική μας. Ὁμολογία Χριστοῦ παντοῦ καὶ πάντοτε. Καὶ ἐπειδὴ ὁ καθένας μας, ὅπως καὶ νἄχει δίνουμε, καὶ ἄθελά μας καμμιὰ φορά, δικαιώματα στὶς ἀντίχριστες δυνάμεις νὰ ἀρθρώνουν τὶς κακοδοξίες τους, ἔχουμε τὴν δύναμη νὰ παίρνουμε τὸ ὅπλο τῆς ταπεινοφροσύνης στὴν προσευχή μας καὶ νὰ ζητᾶμε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ νὰ δίδει τὴν λύση. Ἐκεῖνος ἀκούει τὰ παιδιά του, ὅταν ταπεινὰ Τὸν ἐπικαλοῦνται.
Ἂς κάνουμε κάτι γιὰ τὴν πνευματική μας πρόοδο κάθε ἡμέρα, σὲ κάθε στιγμὴ ποὺ μποροῦμε. Κοντὰ στὴν Ἐκκλησία μας, στὶς ἀκολουθίες της, κοντὰ στὸν συνάνθρωπό μας, καὶ τὸν πνευματικό μας.
Μᾶς ἔλεγε στὴν «Παναγούδα» ὁ σύγχρονός μας Ἅγιος Παΐσιος: «Νὰ ἔχετε πνευματικό. Μὴν ἀσχολεῖσθε καὶ χάνετε τὸν χρόνο σας μὲ τὸ τί γίνεται σὲ ὅλο τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν μία ἄκρη στὴν ἄλλη. Νὰ ἀσχολεῖσθε μόνο μὲ ὅ,τι βοηθάει στὴν πνευματική σας πρόοδο».
Ὅλη ἡ ζωή του παραμένει πάντοτε ἕνα ζωντανὸ παράδειγμα γιὰ ὅλους μας. Παράδειγμα θυσίας, προσφορᾶς, ἐργασίας καὶ ἀδιάλειπτης προσευχῆς. Κάποιες σανίδες δίπλα στὸν πάγκο μὲ τὰ ἐργαλεῖα, ποὺ δούλευε τὰ ἐργόχειρά του, ὑποτίθεται ὅτι ἦταν ὁ χῶρος, ποὺ θὰ ξεκούραζε λίγο τὸ ἀσθενικὸ σῶμα του. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὅμως δὲν ξεκουραζόνταν ποτέ. Ἡ προσευχὴ ἦταν ἡ ἀνάπαυσή του, γιατί ἔβλεπε τὴν ἴδια στιγμὴ τὴν δύναμή της.
Ἅγιε τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀξιωθήκαμε παρὰ τὴν εὐτέλειά μας νὰ σὲ γνωρίσουμε ἀπὸ κοντὰ πρέσβευε στὸν Χριστό μας, γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας, γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας καὶ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο.
Ἀντώνιος Κων. Κτενᾶς