Γράφει ὁ κ. Κωνσταντῖνος Μπλάθρας,
Ἐκδότης Ἐφημερίδος «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ»
Πρωτοφανῆ σὲ ἔνταση ἐπίθεση δέχεται τὶς τελευταῖες μέρες ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος, μὲ δημοσιεύματα στὴν ἱστοσελίδα «Φῶς Φαναριοῦ», πού, ὅπως καὶ τὸ ὄνομα μαρτυρεῖ, ἀπηχεῖ τὶς ἀπόψεις τοῦ Φαναριοῦ. Ἀφορμὴ στάθηκε ἡ ἐπιστολὴ συμπαράστασης τοῦ Ἀρχιεπ. κ. Ἀναστασίου στὸν Μητροπολίτη Ἰωνάθαν, ὁ ὁποῖος φυλακίστηκε ἀπὸ τὶς οὐκρανικὲς ἀρχές. Αἰτία, ἡ ἐπιφυλακτικὴ στάση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Τιράνων στὸ Οὐκρανικὸ Αὐτοκέφαλο. Μάλιστα, αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ ἐπίθεση ξεπέρασε τὰ ὅρια/ ἀγγίζοντας αὐτὸ ποὺ λέμε «δολοφονία χαρακτήρα»: «Εἶναι κρῖμα ποὺ τὸν Ἀλβανίας Ἀναστάσιο κατάπιε ἡ χοάνη τοῦ «ρωσικοῦ κόσμου». Καὶ δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει προοπτικὴ ἐπιστροφῆς… θὰ πεθάνει ἀμετανόητος». Μὲ αὐτὲς τὶς λέξεις καταλήγει ἄρθρο- σχόλιο τοῦ Παν. Ἀντ. Ἀνδριόπουλου.
Δὲν θὰ σταθοῦμε ἐδῶ στὴν οὐσία τοῦ Οὐκρανικοῦ, οὔτε τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ, οὔτε τοῦ πολιτικοῦ προβλήματος, θὰ σταθοῦμε στὴν ἀπρέπεια. Γιατί, κι ἂν ἀκόμα ὑποτεθεῖ ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει πάρει τὴ «λάθος» θέση, σύμφωνα μὲ τὸν συντάκτη- φαντάζομαι καὶ μὲ τοὺς κύκλους τοῦ Φαναρίου- στὸ καυτὸ αὐτὸ θέμα, ποὺ οὕτως ἢ ἄλλως ἔχει διχάσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τέτοιου εἴδους ἐκφράσεις δὲν ταιριάζουν σὲ ἕναν ἐκκλησιαστικὸ σχολιασμό, ὑποτίθεται σοβαρό.
Δὲν θὰ συνεχίσω, γιατί ὁμοίως σέβομαι τοὺς τὸ «Φῶς Φαναριοῦ» τηροῦντες. Ὁμοίως σέβομαι τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἀναστάσιο, ἐκτὸς τῶν ἄλλων δάσκαλό μου στὴ θεολογία. Καὶ ὁ σεβασμὸς αὐτός, φυσικά, δὲν εἶναι δικό μου καπρίτσιο. Ὁ Ἀρχιεπ. κ. Ἀναστάσιος χαίρει σεβασμοῦ βαθύτατου καὶ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ καὶ ἀπὸ τὸν ἀλβανικὸ λαὸ καὶ εὐρύτερα ἀπὸ τὸν χριστιανικὸ κόσμο.
Φαίνεται ὅμως ὅτι ἐδῶ μοιάζει νὰ ὑφίσταται, ὁ σεβαστός μας πατέρας καὶ δάσκαλος, τὶς συνέπειες παθογενειῶν ποὺ ἔχει πρὸ πολλοῦ καυτηριάσει μὲ τὴν ἔκκλησή του νὰ μὴ γίνεται τὸ λάδι τῆς θρησκείας ὅπλο φανατισμοῦ. Ὁ πόλεμος ὅμως, δυστυχῶς, γεννᾶ, μέσα στὰ πολλὰ δαιμονικά του πάθη καὶ ἐκεῖνο τὸ πάθος τοῦ φανατισμοῦ. Κι ἐμεῖς, ἀντὶ νὰ γινόμαστε εἰρηνοποιοί, σπεύδουμε νὰ παραταχθοῦμε ἐμπόλεμοι, στὴ «σωστὴ πλευρὰ τῆς Ἱστορίας», ποὺ ἀλλάζει, βέβαια, σὰν ἀνεμοδούρα. Ἀναλόγως. Τῶν παθῶν, τῶν ὀρέξεων καὶ τῶν κερδῶν τῶν ἰσχυρότερων. Μὴ γένοιτο. Γιὰ νὰ μὴ βγάλουμε, λοιπόν, μαχαίρια μεταξύ μας, ἀκόμα καὶ οἱ ἐν ἁγίῳ ποτηρίῳ ὀρθόδοξοι ἀδελφοί, ἂς ἔχουμε λίγη σύνεση. Τέτοιου εἴδους ἐπιθέσεις, ἂν μὴ τί ἄλλο, δὲν ταιριάζουν μεταξύ μας. Ἂν κάποιοι θέλουν νὰ «πεθάνουν» τὸν Ἀναστάσιο, ἂς μὴ δώσει ὁ Θεὸς νὰ εἴμαστε μαζί τους.
Πηγή: ἐφ. «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ»