Μὲ ἀφορμὴ τὶς ἐκδηλώσεις μνήμης, ποὺ ὀργανώνονται κάθε χρόνο στὶς 19 Μαΐου ἀπὸ τὰ ποντιακὰ σωματεῖα καὶ τοὺς συλλόγους, καταθέτω τὶς παρακάτω σκέψεις.
Συνήθως οἱ ὁμιλητὲς κάνουν ἀναφορὰ στὰ θηριώδη ἔνστικτα τῶν Τούρκων, στοὺς φυσικοὺς αὐτουργοὺς τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐγκλήματος, καὶ δὲν ἀναφέρονται καθόλου στοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς καὶ τὴ μεγάλη τους εὐθύνη σ’ αὐτό.
Καὶ βέβαια τίποτα καὶ κανεὶς δὲν ἀπαλλάσσει τὴν Τουρκία ἀπὸ τὶς βαριές της ἐνοχὲς γιὰ τὰ ὅσα τραγικὰ καὶ ἀπάνθρωπα γεγονότα, ποὺ προκάλεσαν ἀβάσταγο πόνο καὶ φρίκη στοὺς προγόνους μας.
Στὸ βιβλίο τοῦ Μιχαὴλ Λ. Ροδᾶ, διευθυντοῦ τοῦ γραφείου τύπου τῆς λογοκρισίας τῆς Ἁρμοστείας Σμύρνης καταδεικνύεται πῶς ἡ Γερμανία κατέστρεψε τὸν Ἑλληνισμὸ τῆς Τουρκίας.
Νομίζω πὼς αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ δὲν ἀναγνώρισε μέχρι σήμερα τὴ Γενοκτονία τοῦ ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ,καὶ μαζὶ μ’αὐτὴν καὶ ἄλλα ἰσχυρὰ κράτη, “σύμμαχοί μας”.
Καὶ τοῦτο , ὄχι γιατί δὲν ἔχουν μυαλὸ νὰ κρίνουν τὰ γεγονότα ἀντικειμενικά, ἀλλὰ γιατί πάνω ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἠθικὴ θέτουν τὸ συμφέρον τους.
Γράφει ὁ Μ. Λ. Ροδᾶς «Τὸ φῶς τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ τὰ κράτη εἰς τὴν ἐξωτερικήν των πολιτικὴν δὲν ἐκρήγνυται αἰφνιδίως, ἀλλὰ εἶναι ἀποτέλεσμα μακρᾶς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν διενεργεῖ ἡ ὑπάρχουσα καὶ καλλιεργουμένη μεταξὺ αὐτῶν κοινότης συμφερόντων».
Αὐτὸς ὁ ἀρχηγὸς τῆς Τουρκικῆς Γερμανικῆς Ἀποστολῆς -Ὁ Λίμαν Φὸν Σάνδερς-, “περιοδεύων ἀνὰ τὴν Μ. Ἀσίαν καὶ ἀντιλαμβανόμενος τὴν εὐρωστίαν καὶ δύναμιν τοῦ Ἑλληνικοῦ στοιχείου, δὲν ἐδίστασε νὰ εἴπη πρὸς τὰς τουρκικὰς ἀρχάς, ἐνώπιον καὶ Ἕλληνος Ἐπισκόπου ἀκόμη, διὰ τοὺς Ἕλληνας “αὐτοὺς ἐδῶ τί τοὺς φυλάττε!”. Βλέπων δὲ ὁ αὐτὸς Γερμανὸς τοὺς ὀρθοδόξους Ἑλληνικοὺς Ναοὺς μὲ τὰ κωδωνοστάσια καὶ τὰ Ἑλληνικὰ σχολεῖα, εἶπε δεικνύων αὐτὰ πρὸς τὰς τουρκικὰς ἀρχὰς “Ἐν ὅσῳ ἀφήνετε αὐτὰ ἐδῶ, ἐσεῖς θὰ εἶστε οἱ εἵλωτες τῶν Ἑλλήνων”.
Στὸ παρελθόν, Ὑπουργὸς μεγάλης χώρας δήλωσε χωρὶς ἀναστολές, ὅτι ἡ χώρα του δὲν ἔχει φίλους παρὰ μόνον συμφέροντα!
Ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ καὶ νὰ τονίσω μία ἄλλη Γενοκτονία, ποὺ σκόπιμα παραβλέπεται ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους, πλὴν μερικῶν εὐλαβῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ κάνουν λόγο γι’αὐτή, τονίζοντας μάλιστα τὶς ὀλέθριες συνέπειες ποὺ ἀκολουθοῦν. Καὶ γι’αὐτὴν δὲν εὐθύνονται οἱ ξένοι. Καὶ εἶναι δυστυχῶς ἐπαναλαμβανόμενη. Πρόκειται γιὰ τοὺς ἀγέννητους νεκρούς, ποὺ ὁ ἀριθμός τους ξεπερνᾶ κατ’ ἔτος τὶς 353.000!!!
Ἐκτελεστὲς καὶ θύτες οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς!
Αὐτὴ νομίζω πὼς εἶναι ἡ τραγικότερη μορφὴ Γενοκτονίας, γιατί δὲν μᾶς ἐπιβάλλεται καὶ ἐπειδὴ εἶναι “ἐπιλογή” μας.
Ἂν δὲν ἀνανήψουμε ὡς ὀρθόδοξοι Ἕλληνες Χριστιανοὶ καὶ μετανοοῦντες δὲν ἀλλάξουμε συμπεριφορά, σεβόμενοι στὸ ἑξῆς τὴ Θεόσδοτη ζωή, ποὺ μόνοι μας σκοτώνουμε, τότε κάθε ἐκδήλωση μνήμης θὰ εἶναι ἀνάπηρη, ὑποκριτικὴ καὶ δὲν θὰ ἀναπαύει τὶς ψυχὲς τῶν ἀδίκως σφαγιασθέντων Προγόνων μας.
Μία παράδοση θέλει, τὴν ἡμέρα τῆς μνήμης τῶν 14.000 νηπίων πού, σφάχτηκαν μὲ διαταγὴ τοῦ Ἡρῴδη, νὰ μαζεύονται οἱ ψυχὲς τῶν νηπίων πάνω στὸν τάφο τοῦ Ἡρῴδη καὶ νὰ σκούζουν. Ταράζεται ὁ Ἡρῴδης, βγαίνει ἀπὸ τὸ μνῆμα του καὶ κυνηγημένος τρέχει νὰ κρυφτεῖ, ὥσπου φτάνει σ’ ἕνα σπίτι, ὅπου μία Μάνα σκότωνε τὸ παιδὶ ποὺ κυοφοροῦσε. Καὶ τότε γυρίζοντας πρὸς τὰ νήπια ποὺ τὸν ἀκολουθοῦσαν λέει πρὸς αὐτὰ “Γιατί μὲ κυνηγᾶτε; Νὰ αὐτὴ ἡ μητέρα ἔκανε ὅ,τι κι’ ἐγώ”!
Καὶ τότε οἱ ψυχὲς μὲ τὰ χεράκια τους κλείνουν τὰ μάτια τους καὶ φεύγουν ἀφήνοντας τὸν Ἡρῴδη…
Ἀντώνιος Ἰ. Βασιλειάδης
θεολόγος