Ο ΘΕΙΟΣ Παῦλος εἶχε διαβεβαιώσει πὼς «πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. 3,12). Ἐπισημαίνουμε τὴν λέξη «πάντες»! Ἡ ἐκκλησιαστική μας ἱστορία εἶναι γεμάτη ἀπὸ τέτοιες διώξεις. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες δοκίμασαν τὸ πικρὸ ποτήρι τῶν διώξεων, ἐξαιτίας τῆς εὐσέβειάς τους καὶ τῆς προσήλωσής τους στὴν ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως (Μ. Ἀθανάσιος, Ἰ. Χρυσόστομος, Μάξιμος Ὁμολογητής, Μ. Φώτιος, Γρηγόριος Παλαμᾶς, Μάρκος Εὐγενικός, Νεκτάριος Πενταπόλεως, κλπ). Στὸν μακρὺ αὐτὸν κατάλογο προστέθηκε καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ. Αἰτία τῶν διώξεών του καὶ τῆς ἔκπτωσης ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπή του ἡ προσήλωσή του στὴν Ὀρθοδοξία! Ἐπειδὴ θεωρεῖ καὶ ὁμολογεῖ ὅτι ἡ ἀληθινὴ καὶ μοναδικὴ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Καθολικὴ Ἐκκλησία μας! Διότι θεωρεῖ ὅτι οἱ αἱρέσεις δὲν εἶναι «ἐκκλησίες» καὶ οἱ ἐπικεφαλῆς τους ἀμετανόητοι αἱρεσιάρχες, μὲ πρωτεύοντα τὸν Φράγκο «ἀλάθητο» ἐγκάθετο τοῦ θρόνου τῆς Ρώμης! Βρέθηκε καὶ ὁ ἀντικαταστάτης του, ὁ Ἀρχιμ. Γρηγόριος Ἰωαννίδης, ὁ ἄνθρωπος ποὺ δέχθηκε νὰ γίνει, σύμφωνα μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ὁρολογία «μοιχεπιβάτης»! Τὸ «φινάλε» τῆς δίωξης τοῦ ὁμολογητῆ Ἐπισκόπου Τυχικοῦ ἦταν ἡ βίαιη ἔξωσή του ἀπὸ τὸ μητροπολιτικὸ κτήριο, τὸ πέταγμά του κυριολεκτικὰ στὸ δρόμο καὶ ἡ χειροτονία τοῦ «μοιχεπιβάτη», παρὰ τὸ ἠχηρὸ «ἀνάξιος» στὴν χειροτονία του! Δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ εὐχηθοῦμε στὸν ἀδίκως διωκόμενο Ἐπίσκοπο παρηγοριὰ καὶ δύναμη ἐξ’ ὕψους, προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν περιπέτειά του καὶ νὰ δοθεῖ μετάνοια στοὺς διῶκτες του (καὶ στὸν μοιχεπιβάτη), διότι ἡ «νέμεση» κάποια στιγμὴ ἐπιστρέφει, γιὰ νὰ ἐπαναφέρει τὴν διαταραχθεῖσα ἠθικὴ τάξη!
Σχόλιον εἰς τὸν ἄδικον διωγμὸν τοῦ ὁμολογητοῦ Ἐπισκόπου Πάφου Τυχικοῦ
