Την επόμενη φορά πρόσφυγες θα πρέπει να υποδεχθούν τον κ. Ζελένσκι

Share:
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
  Έως πότε οι πρόσφυγες της Κύπρου, θα ανέχονται να τους εξευτελίζει με την αδιάφορη στάση σιωπής του ο κ. Ζελένσκι, για το θέμα της Τουρκικής κατοχής στην Κύπρο;  Έως πότε άλλες σκοπιμότητες θα επιβάλλουν και τη δική μας σιωπή;
  Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι, ενώ ο κ. Ζελένσκι, εμφαντικά τονίζει τη συμπαράσταση της Κύπρου προς την Ουκρανία, ουδέποτε ανταποδίδει τη συμπαράσταση αυτή.  Οι λόγοι είναι προφανείς.  Είναι πολύ προσεκτικός, προσεκτικότατος θα λέγαμε, καθότι αυτά του υπαγορεύουν τα γεωστρατηγικά συμφέροντά του.
Είναι πολύ προσεκτικός ο κ. Ζελένσκι, όταν αναφέρεται στην Κύπρο.  Πάντοτε αναφέρεται στην φιλία της Κύπρου προς την Ουκρανία, όσον αφορά το πρόβλημά της, και ουδέποτε σε φιλία της Ουκρανίας προς την Κύπρο.  Οι λόγοι είναι προφανείς.
Τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της Ουκρανίας, δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο.  Κάτι τέτοιο διασαλεύει τις σχέσεις με την Τουρκία, την οποία έχουν μεγάλη ‘’ανάγκη’’.  Το δίκαιο σε τέτοιες περιπτώσεις εξουδετερώνεται.
Στην διαδικτυακή συνάντηση Ζελένσκι με την Κυπριακή βουλή, ‘’τεχνικό’’ πρόβλημα, διέκοψε τη σύνδεση, τη στιγμή κατά την οποία έπρεπε να αναφερθεί απαντητικά στην πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής, όσον αφορά την Τουρκική κατοχή.  Μπορούσε να απαντήσει αν ήθελε και μετά τη διακοπή της διαδικτυακής αυτής σύνδεσης και να καταδικάσει την Τουρκική κατοχή.
‘’Τεχνικό’’ πρόβλημα σιωπής υπήρξε και κατά τη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και κατά τη συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου;  Οι λόγοι είναι προφανείς, όπως ολοφάνερα είναι και τα γεωστρατηγικά συμφέροντά της Ουκρανίας με την Τουρκία.
Ο λαός της Κύπρου, όσοι από αυτόν δεν προσκολλώνται σε ιδεοληψίες και σκοπιμότητες, αντιλαμβάνεται ότι δεν πρέπει να αγκιστρώνεται σε πρόσκαιρα φληναφήματα και διπλωματικές αβρότητες με ημερομηνία λήξης.
Μήτε τη Ρωσία, μήτε την Ουκρανία ως κράτη, θεωρούμε ως συμπαραστάτριες στον αγώνα για δικαίωση, παρά την αγάπη την οποία τρέφουμε ως λαός, σε Ουκρανούς και Ρώσους.  Και φυσικά ούτε και από τους λοιπούς δυνατούς της γης προσδοκούμε αυτά που κατά καιρούς διακηρύσσονται.  Έτσι και στο θέμα τούτο, ας μη δίνεται η εντύπωση ότι ο κ. Ζελένσκι είναι σύμμαχος των δικαίων μας, καθότι η σιωπή εξακολουθεί να είναι η μεγάλη του διαφυγή.
Έως πότε οι πρόσφυγες της Κύπρου (όσοι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν οποιαδήποτε εκδούλευση σε κανένα), θα ανέχονται τέτοια απαξιωτική και άδικη σιωπή.   Στην επόμενη υποδοχή του κ. Ζελένσκι, δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν και οι πρόσφυγες;
  Next Article

Διασταυρούμενη ή σταθμισμένη ψήφος – Πώς και από ποιους εμφανίστηκε…