Μὲ ἀδιάσειστα τεκμήρια ἀπαντᾶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ὡς εἶχε προεξαγγείλει ἀπὸ διετίας, πρὸς τὸ Φανάρι, ἐκδιδοῦσα τὸ βιβλίον «Ἡ ἐπανένωση τῆς Μητροπόλεως Κιέβου μὲ τὴ Ρωσικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία 1678-1686». Συμφώνως πρὸς δελτίον τύπου τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Σχέσεων τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 2020:
«Σὲ ἀντιδιαστολὴ πρὸς τὶς παλαιότερες, ἐνίοτε προκατειλημμένες προσπάθειες ἀναλύσεως μεμονωμένων πηγῶν, ἡ ἔκδοση ἀποτελεῖ πλήρη καὶ ἐξαντλητικὴ ἐπιλογὴ ἀπὸ τὰ ρωσικὰ ἀρχεῖα ἀπὸ τὸ 1676 ἕως 1686 σχετικὰ μὲ τὴν ἱστορία τῆς ἐνσωματώσεως τῆς Μητροπόλεως Κιέβου στὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία τὸ 1686 καὶ συνιστᾶ τὴν πληρέστερη σήμερα συλλογὴ ἀρχειακῶν ἐγγράφων ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀπὸ τὰ 246 δημοσιευθέντα κείμενα περίπου διακόσια τίθενται σὲ ἐπιστημονικὴ χρήση γιὰ πρώτη φορά…
Τὸ βιβλίο συνολικοῦ ὄγκου ἐννιακοσίων καὶ πλέον σελίδων συμπεριλαμβάνει αὐτοτελεῖς ἐπιστημονικὲς μελέτες γιὰ τὶς σχέσεις μεταξὺ Μόσχας, Κιέβου καὶ Κωνσταντινουπόλεως τὴν περίοδο τῆς μεταβιβάσεως τῆς Μητροπόλεως Κιέβου, γιὰ τὴν ἰδέα τῆς ἑνότητας τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὴ βυζαντινὴ ἐποχή, καθὼς καὶ γιὰ τὶς μορφὲς μνημονεύσεως τῶν ἱεραρχῶν στὴ σλαβικὴ παράδοση…».