Φῶς ἀπό τό λυχνάρι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου – 13ον

Share:

42. Ἀπέναντι εἰς τοὺς ἀνθρώπους μὲ εἰδικὰς ἀνάγκας

Ὑπάρχουν πολλοὶ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν εἰδικὲς ἀνάγκες καὶ χρειάζονται νὰ βοηθηθοῦν, γιὰ νὰ τὶς καλύπτουν. Ἡ ἀναπηρία τους μπορεῖ νὰ ὀφείλεται σὲ πολλοὺς λόγους, πρέπει ὅμως νὰ προσέχουν πῶς τὴν ἀντιμετωπίζουν. Μερικοὶ γογγύζουν καὶ ἀγανακτοῦν ἀπὸ τὴν κατάστασή τους καὶ παραπονοῦνται, γιατί ἡ πολιτεία δὲν τοὺς συμπαρίσταται ὅσο πρέπει. Ἐνοχλοῦνται καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ τοὺς βλέπουν μὲ οἶκτο, χωρὶς νὰ τοὺς παρέχουν τὴν παραμικρὴ βοήθεια. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀξιοσυμπάθητους ἀνθρώπους δὲν ἀναφέρονται στὸν Θεὸ καὶ μένουν ἀπαρηγόρητοι. Εἶναι ἀρνητὲς καὶ ἀποστρέφονται τὰ ὅσα διδάσκει ἡ Ἐκκλησία. Θεωροῦν μάλιστα τὸν Θεὸ ὑπεύθυνο τῆς ἀναπηρίας τους! Διερωτῶνται, γιατί ἐπέτρεψε αὐτὴ τὴ δυσάρεστη κατάσταση στὴ ζωή τους. Τὴν ἴδια στάση τηροῦν καὶ οἱ συγγενεῖς τους. Ὁ ἅγιος Παΐσιος πάντα ἔβλεπε τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μὲ ἐνδιαφέρον καὶ ἀγάπη καὶ ἔλεγε: «Ὅσοι γεννήθηκαν ἀνάπηροι ἢ ἔγιναν ἀνάπηροι ἀπὸ ἄλλους ἢ ἀπὸ δική τους ἀπροσεξία, ἐὰν δὲν γογγύζουν, ἀλλὰ δοξάζουν ταπεινὰ τὸν Θεὸ καὶ ζοῦν κοντὰ στὸ Χριστό, ὁ Θεὸς θὰ τοὺς κατατάξει μὲ τοὺς ὁμολογητές».

43. Ἕνα διαφορετικὸν διαβατήριον

Τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς ὁ συν­ειδητὸς χριστιανὸς τὶς ἀντιμετωπίζει χωρὶς γογγυσμό, ἀλλὰ μὲ ὑπομονὴ καὶ τὶς θεωρεῖ εὐεργετικές, γιατὶ θὰ ἀνταμειφθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ γιατί ἀποτελοῦν τὸ διαβατήριο γιὰ τὴν οὐράνια Βασιλεία.

44. Χαρίσματα διὰ τὸν πλησίον

Τὰ χαρίσματά του ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ τὰ διαθέτει καὶ πέρα ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Εἶναι δωρεὰ τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία στοχεύει στὴν ἐξυπηρέτηση καὶ βοήθεια τῶν ἄλλων. Ὅταν ἀδιαφορεῖ γιὰ τοὺς ἄλλους, κινδυνεύει πνευματικά, γίνεται ὑπερήφανος καὶ «τότε θὰ χρειαστεῖ νὰ ξελασκάρει τὴ βίδα ὁ Χριστός, γιὰ νὰ ταπεινωθεῖ», λέει ὁ ἅγιος Παΐσιος.

45. Πολιτικὴ ἐπιλογὴ

Μάταια θὰ ψάξει ὁ χριστιανὸς νὰ βρεῖ πολιτικὸ κόμμα ἢ μεμονωμένο πολιτικὸ πρόσωπο, γιὰ νὰ τὸ ἐμπιστευθεῖ στὶς ἐκλογές. Ὅλα τὰ κόμματα περιγράφουν τὰ ἐφήμερα προβλήματα, τὰ ὁποῖα προσπαθοῦν νὰ λύσουν μὲ βάση τὶς ἰδέες τους, ἀλλὰ καὶ συμφέροντά τους. Οἱ πολιτικοί, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων εἶναι πρόθυμοι νὰ κυβερνήσουν τὴ χώρα, χωρὶς νὰ ἔχουν τὶς ἀναγκαῖες προϋποθέσεις. Εἶναι «παντογνῶστες» καὶ μεταξύ τους ἐριστικοί. Κάθε μέρα βλέπουν τὰ λάθη τῶν ἄλλων καὶ λησμονοῦν τὰ δικά τους. Ὑπάρχει σύγχυση ἰδεῶν, ἀσάφεια προθέσεων, προκλητικότητα ἐπιδιώξεων καὶ ἔλλειψη καθαροῦ πατριωτικοῦ φρονήματος. Ὁ ἅγιος Παΐσιος, σὲ ἐρώτηση ποιὸ κόμμα πρέπει νὰ ψηφίζουν οἱ χριστιανοί, εἶπε: «Νὰ προτιμᾶτε τὶς ἐλιές, ποὺ δὲν ἔχουν δάκο (παρασιτικὸ ἔντομο, ποὺ καταστρέφει κυρίως τὸν καρπὸ τῆς ἐλιᾶς). Ἄν δὲν ὑπάρχουν τέτοιες, νὰ προτιμᾶτε ἐκεῖνες ποὺ ἔχουν λιγότερο δάκο. Φαίνονται αὐτὲς ποιὲς εἶναι».

Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

  Next Article

Αρχιεπ. Ονούφριος: Η νομιμοποίηση της αμαρτίας δεν θα λύσει τα προβλήματα της ανθρωπότητας