Τί ἐννοεῖ ὁ Σεβασμιώτατος μὲ τὴν φράσιν «νὰ ἀποδεχτεῖ τοὺς πάντες»; Τοὺς ὁμοφυλόφιλους καὶ τὰς παρελάσεις των; Αὐτὰ «ἔδωσε τὸ Εὐαγγέλιο»; Ἡ ἀνηθικότης τῆς Δύσεως εἶναι εἰς τὸ «μυαλό» μας; Νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν «θρῆνον τῆς ἁλώσεως» τῆς Πόλεως; Νὰ ὑποταχθῶμεν εἰς τὴν ἐξουσίαν τοῦ χρήματος ποὺ «ξέρει νὰ βουλεύεται καὶ νὰ διαλέγεται»; Ὄχι «ἴσες ἀποστάσεις», Σεβασμιώτατε, ὅταν τὸν μὲν κ. Πάιατ ἀγκαλιάζετε, ἀλλὰ «τσιμουδιὰ» διὰ τὰ ἐγκλήματα τῶν ΗΠΑ… Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ κείμενον ποὺ ἐδημοσίευσεν ὁ Σεβ. Ἀλεξανδρουπόλεως:
«Ὁπωσδήποτε ὁ κόσμος τῆς Δύσης δὲν εἶναι ἅγιος, οὔτε ἀλάθητος, οὔτε ἀναμάρτητος. Εἶναι ὅμως ὁ μόνος κόσμος ποὺ ξέρει «νὰ βουλεύεται καὶ νὰ διαλέγεται». Εἶναι ὁ μόνος κόσμος ποὺ μέχρι νὰ ἀποδεχτεῖ τοὺς πάντες, ξέρει νὰ συγχωρεῖ καὶ νὰ ἀνέχεται, ἐπειδὴ αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη κληρονομιὰ ποὺ τοῦ ἔδωσε τὸ Εὐαγγέλιο, ὅταν ἐπὶ 1500 χρόνια ἕνωνε ἁρμονικὰ διαφορετικοὺς λαούς… Ἂς μὴ κρύβουμε τὰ λόγιά μας. Γιὰ ἕνα σημαντικὸ ποσοστὸ τόσο τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὅσο καὶ τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἡ Δύση εἶναι ἀντιπαθής. Ἐκλαμβάνεται ὡς μία κατάσταση παρακμῆς ποὺ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἀδικία καὶ τὴν ἀνηθικότητα. Ὅμως αὐτὰ εἶναι μέσα μας, ἐπωάζονται στὸ μυαλό μας, καλλιεργοῦνται στὴν καρδιά μας καὶ γι’ αὐτὸ ἐπικρατοῦν γύρω μας… Ὁπότε, τὸ ἔγκλημα ποὺ συντελεῖται στὴν Οὐκρανία μόνο μὲ ἐνορχηστρωμένη κοινωνικὴ ἀντίθεση μπορεῖ νὰ σταματήσει. Στὴν ὁποία, ἡ σύνολη Ὀρθοδοξία ὀφείλει νὰ μιλήσει μὲ ἰσχυρὴ καὶ ἀποφασιστικὴ φωνὴ καὶ ὄχι μὲ τὴν τακτικὴ τῶν «ἴσων ἀποστάσεων». Ἀρκεῖ νὰ ἀπεγκλωβιστοῦμε ἀπὸ θρύλους -πάλι μὲ χρόνια, μὲ καιρούς, πάλι δικά μας θά ’ναι- καὶ μύθους περὶ «τὸ ξανθὸ γένος».