Ἀγαπητέ μου κ. Διευθυντά,
Διάβασα τὸ θαυμάσιο ἄρθρο σας σχετικὰ μὲ τὴν ὑποδοχὴ καὶ τὴν «ἀποδοχή» τοῦ ἄθεου καὶ ἀπάτριδος ἡγέτου τῆς Πατρίδος μας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ θαυμάσιο ἄρθρο τοῦ θεολόγου κ. Γ. Ἀναστασίου σχετικὰ μὲ τὴν κατάσταση στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου· χάρηκα πολύ γιὰ τὴν δημοσίευσή τους, καὶ συγχαίρω τὸν Ὀρθόδοξο Τύπο γιὰ τὸν διηνεκῆ ἀγώνα του γιὰ τὴν προάσπιση τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος μας.
Ἔχω ὅμως ἕνα παράπονο. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι οἱ Μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ ὁποῖοι ὑποδέχτηκαν καὶ «ἐτίμησαν» τὸν ἀνάξιο Πρωθυπουργό τῆς Πατρίδος μας, ἐνήργησαν μὲ τὸν τρόπο αὐτό, διότι ζοῦν, γιὰ πολλά χρόνια τώρα, κάτω ἀπὸ τὸν φόβο καὶ τὸν ἐκβιασμό, ὅπως δυστυχῶς συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς περισσότερους Κληρικούς. Ὄχι ὅτι αὐτὸ τοὺς δικαιολογεῖ. Δὲν βλέπω ὅμως κανένα νὰ καταγγέλλη τοὺς ἐκφοβιστὲς καὶ τοὺς ἐκβιαστὲς καὶ νὰ ἀποστασιοποιῆται ἀπὸ αὐτοὺς. Ὅταν τοὺς ἀνεχόμαστε μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι «σήμερα, λόγω τῆς ἐπικρατούσης κατάστασης» δὲν μποροῦμε νά κάνουμε κάτι παραπάνω, οὐσιαστικὰ ἐνεργοῦμε μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἐνήργησαν οἱ «Ἀμόναχοι» Μοναχοὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καὶ οἱ περισσότεροι Κληρικοὶ καὶ Χριστιανοὶ γενικότερα.
Σχετικὰ μὲ τὴν ἄνομη καὶ παράνομη ἐκθρόνιση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ, ὅπως πολύ καλά γνωρίζετε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη παρωδία δίκης στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία, στὸν Ὄρθρο τῆς Μ. Ἑβδομάδος ψάλλεται, «Δικαιοσύνην μάθετε οἱ ἐνοικοῦντες ἐπί τῆς γῆς». Ὑπάρχει πλούσιο παρελθὸν σὲ παρόμοιες δίκες, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸν πρωταθλητή στὸ εἶδος Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων, τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου, τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος κ.λπ.
Δυστυχῶς, παρόλον ὅτι ἀκούστηκαν μερικὲς φωνές διαμαρτυρίας, δὲν ἔγινε, μὲ κάποια πρόφαση καὶ δικαιολογία, καμμία οὐσιαστική δράση γιὰ τὴν ἐφαρμογή τῶν νόμων, πρῶτον τοῦ Εὐαγγελίου καὶ κατόπιν τῆς Πολιτείας.
Μέχρι σήμερα ἐκρεμοῦν περιπτώσεις παρομοίων ὑποθέσεων, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν αἶσχος γιὰ τὸν Χριστιανισμό.
Θὰ περίμενα, ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ὁμολογουμένως ἀγωνίζονται γιὰ τὴν διόρθωση τῶν ἀδικιῶν στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας γενικότερα, νὰ δράσουν δυναμικότερα, ὥστε νὰ σταματήσουν ἐπιτέλους παρόμοιες καταστάσεις. Ἄλλως, οἱ διαμαρτυρίες μας θὰ εἶναι ἁπλῶς… διαμαρτυρίες, στὶς ὁποῖες σχεδὸν κανεὶς δὲν δίνει σημασία.
Μετὰ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης
Ὁ Ἀσκάλωνος Νικηφόρος