Θὰ μείνη εἰς τὴν Ἱστορίαν ἀλησμόνητος
Περιοδικὸ Σύναξη, 1992: «Ἡ Ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση χωλαίνει βαρύτατα, πάσχουσα ἀπὸ τὶς ἀσθένειες τῆς προχειρότητος, τοῦ πειραματισμοῦ, τοῦ αὐτοσχεδιασμοῦ καὶ τῆς πολυνομίας».
Ἡ διαπίστωση αὐτὴ ἀνήκει στὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο, μέλος τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τῶν μεικτῶν ἐπιτροπῶν Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας γιὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση καὶ εἶναι προφανὲς ὅτι ἰσχύει ἀκόμη, 29 ὁλόκληρα χρόνια μετά. Στὸν ἐνθρονιστήριο λόγο του, μάλιστα, εἶχε ἐπισημάνει πὼς πρέπει νὰ ἀπασχολήσει «ἄμεσα καὶ ἐπιτακτικὰ» τὴν Ἐκκλησία ἡ ἐκκλησιαστικὴ Παιδεία, ἡ ἐπιμόρφωση τοῦ ἱεροῦ κλήρου καὶ ὁ καταρτισμὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν στελεχῶν, χαρακτηρίζοντας «νευραλγικῆς σημασίας» τὰ θέματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς Παιδείας.
Ὅταν πρὸ ἡμερῶν πληροφορηθήκαμε τὴν ἐμφάνιση ἑνὸς νέου σχεδίου νόμου γιὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση, χαρήκαμε καὶ περιμέναμε μὲ λαχτάρα νὰ μᾶς δοθεῖ τὸ κείμενο, ὥστε νὰ ἐκφράσουμε καὶ ἐμεῖς τὴ γνώμη μας καὶ ἐπιτέλους νὰ ἀνοίξει μία νέα σελίδα στὴν ζωή τῶν σχολείων μας.
Ἐπὶ ὀκτὼ χρόνια περίπου κυκλοφοροῦσαν προσχέδια καὶ σχέδια γιὰ τὸν νέο νόμο τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαίδευσης, μὲ κυριότερο τὸ σχέδιο τοῦ 2017 ποὺ ἔτυχε τῆς ἀποδοκιμασίας πολλῶν καὶ ἀποσύρθηκε σύντομα.
Περιμέναμε λοιπὸν μὲ ἀνυπομονησία, τὶς νέες ἰδέες, τὶς ἀλλαγὲς σὲ ὅσα μᾶς κρατοῦσαν πίσω, τὶς προοπτικὲς γιὰ μία ἀνανεωμένη, εὐέλικτη, μὲ προοπτικὲς ἀνάπτυξης, Ἐκκλησιαστικὴ Ἐκπαίδευση. Περιμέναμε προτάσεις μὲ φαντασία, ποὺ νὰ ὁδηγοῦν σὲ ἀναβάθμιση, ὅπως ἔλεγαν οἱ τίτλοι τῶν σχετικῶν δημοσιευμάτων. Ἀντὶ γι’ αὐτό, τί εἴδαμε; Ἀτολμία, ἀντιγραφὴ τοῦ σχεδίου τοῦ 2017 μὲ μικροαλλαγὲς σὲ δευτερεύοντα σημεῖα, καὶ τὸ κυριότερο: ἔλλειψη ὁράματος!!!
Θυμηθήκαμε τὴν καταστροφικὴ γιὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἐκπαίδευση συμφωνία τοῦ 2006 μεταξὺ τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ τῆς τότε ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐκείνη ἡ συμφωνία καὶ ὁ νόμος 3432/2006 ποὺ προέκυψε, ὁδήγησαν σὲ μαρασμὸ τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἐκπαίδευση, κυρίως λόγῳ τῆς κατάργησης τῆς Δ΄ Τάξεως τοῦ Λυκείου.
Ἡ Δ΄ Λυκείου ἦταν ἡ κατεξοχὴν τάξη ποὺ προετοίμαζε τοὺς αὐριανοὺς κληρικοὺς καὶ αὐτὴ ποὺ πράγματι ἔδινε τὸ ἐκκλησιαστικὸ χρῶμα στὰ σχολεῖα μας. Ἄνοιγε τὰ σχολεῖα μας στὴν κοινωνία, ἀφοῦ συμμετεῖχε μὲ χορωδιακὲς ἐμφανίσεις, μὲ ἐπισκέψεις σὲ ἱδρύματα γερόντων, ὀρφανῶν, ἀνιάτων, καὶ πολλὲς ἀκόμη ἐκδηλώσεις στὴ ζωή τῆς εὐρύτερης τοπικῆς κοινωνίας, ἐκδηλώσεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀπὸ μαθητὲς τῆς Γ΄ ἢ τῆς Β΄ Λυκείου ποὺ ἀγωνίζονται νὰ καλύψουν τὴν ὕλη τῶν ἐξεταζόμενων μαθημάτων.
Ἀντὶ οἱ συντάκτες τοῦ σχεδίου νόμου νὰ δοῦνε ὅτι τὸ παράθυρο τῆς μεταλυκειακῆς τάξης (διετοῦς φοίτησης ἴσως, ὅπως θὰ δοῦμε παρακάτω) ἀνοίγει νέους ὁρίζοντες στὰ σχολεῖα, τὸ κλείνουν ὡς περιττὸ καὶ ἀναποτελεσματικό. Κι ὅμως αὐτὴ ἡ τάξη ἐπὶ πολλὰ χρόνια, ἀκόμα καὶ μὲ τὸν παλιὸ τρόπο ποὺ λειτουργοῦσε, παρήγαγε στελέχη, ζωντάνευε τὰ σχολεῖα, τὰ συνέδεε μὲ τὴν τοπικὴ κοινωνία.
Μὲ τὴν κατάργηση τῆς Δ΄ Λυκείου τὸ σημαντικότερο πλεονέκτημα τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Λυκείων χάθηκε. Εἶναι σὰν νὰ ἀφαιρεῖ κανεὶς τὸν ἀθλητισμὸ ἀπὸ τὰ ἀθλητικὰ σχολεῖα ἢ τὴ μουσικὴ ἀπὸ τὰ μουσικά. Δὲν ξέρουμε, ἂν συνέβη σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα αὐτό, ἀλλὰ στὰ Χανιὰ μὲ τὸ κλείσιμο τῆς Δ΄ Λυκείου τὸ 2006, ὁ ἀριθμὸς ἀπὸ 100 μαθητὲς μειώθηκε στοὺς 31 τὸ 2009, καὶ μὲ μεγάλη δυσκολία ἔφθασε στοὺς 60 περίπου σήμερα.
Ὅταν οἱ παλιοὶ ἀπόφοιτοι, ἐκπλήσσονται δυσάρεστα τὴ στιγμὴ ποὺ μαθαίνουν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ Δ΄ Λυκείου, δὲν τὸ κάνουν σκεπτόμενοι ἐπιχειρήματα κλπ., ἀλλὰ αὐθόρμητα καὶ ἀστραπιαῖα, γιατί τὸ θεωροῦν ἀδιανόητο, ἔχοντας τὰ βιώματα καὶ τὴν ἐμπειρία τῆς χρησιμότητάς της.
Τότε χάθηκε ἡ Δ΄Λυκείου, τώρα θὰ χαθοῦν ὁλόκληρα σχολεῖα -μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸ δικό μας- καὶ Ἀνώτατες Σχολές, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν ἵδρυση διετῶν ἀδιαβάθμητων σχολῶν λεγομένων Σ.Μ.Υ.Κ.. Πῶς μᾶς θυμίζει τὴν τραγικὴ ἀποτυχία τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ι.Ε.Κ. τοῦ 2006!!!
Ἡ δημιουργία τῶν «Σχολῶν Μαθητείας Ὑποψηφίων Κληρικῶν» (ΣΜΥΚ) μεταλυκειακοῦ ἐπιπέδου εἶναι προφανὲς ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ καταστεῖ ἡ «καρδιὰ» τοῦ νέου συστήματος Ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης οὔτε νὰ ἐξισορροπήσει τὴν ἐξαφάνιση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης στὸ σύνολό της (δευτεροβάθμιας καὶ τριτοβάθμιας), καθὼς οἱ ΣΜΥΚ θὰ εἶναι ἀδιαβάθμητες δομές, διετοῦς διάρκειας, ἀπὸ τὶς ὁποῖες θὰ ἀποφοιτοῦν κληρικοὶ μειωμένων προσόντων καὶ ἀναλόγων δυνατοτήτων σὲ μεγάλο ποσοστό. Ὡς ἐκ τούτου, δὲν μποροῦν οἱ ΣΜΥΚ νὰ σηκώσουν τὴν εὐθύνη τῆς ἀπαιτητικῆς στοὺς καιρούς μας διαποίμανσης τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸ βάρος τῆς κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς συνοχῆς τῆς πατρίδας μας, ἰδίως σὲ περιόδους κρίσεως, ὅπως αὐτὴ ποὺ διανύουμε τώρα.
Ἀκόμη οἱ ΣΜΥΚ, ὄχι μόνον δὲν μποροῦν νὰ θεραπεύσουν τὸ πρόβλημα τῆς ἔλλειψης ἐπίσημης, διαβαθμισμένης ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης, ἀλλὰ ἔτσι ὅπως σχεδιάστηκαν ὡς ἀδιαβάθμητες μεταλυκειακὲς δομὲς ἐπιπέδου οὔτε κἄν ΙΕΚ, εἶναι σχεδὸν βέβαιο ὅτι θὰ ἀπαξιωθοῦν καὶ θὰ κλείσουν. Τότε τί θὰ ἔχει ἀπομείνει στὴν Ἐκκλησία στὴ θέση τῆς ἐπίσημης, δημόσιας, διαβαθμισμένης δευτεροβάθμιας καὶ τριτοβάθμιας Ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης;
Κατὰ τὴ γνώμη μας ἀντὶ γιὰ τὶς καινοφανεῖς ΣΜΥΚ θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθεῖ ὅ,τι καὶ στὰ ΕΠΑΛ τῆς χώρας μας ἐδῶ καὶ χρόνια, ὁ θεσμὸς τῆς Μαθητείας ἐντὸς τοῦ ὑπάρχοντος σχολείου. Τὸ κάθε Ἐκκλησιαστικὸ Σχολεῖο θὰ περιλαμβάνει καὶ τὸ μεταλυκειακὸ ἔτος, αὐτὸ τῆς μαθητείας -ἴσως δύο χρόνια στὴν περίπτωσή μας- καὶ οἱ σπουδαστές τους θὰ ἀσκοῦνται κατ’ ἐλάχιστον τέσσερις ἡμέρες τὴν ἑβδομάδα στὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις, Ἱεροὺς Ναούς, Ἐκκλησιαστικὰ Ἱδρύματα κ.ἄ., κατ’ ἀναλογία μὲ τοὺς ἄλλους σπουδαστὲς μαθητείας τῆς χώρας μας.
Στὴ μεταλυκειακὴ αὐτὴ τάξη ἡ φοίτηση τῶν κοριτσιῶν δὲν θὰ ἐπιτρέπεται, ἐφόσον θὰ πρέπει βασικὰ Ὑποχρεωτικὰ μαθήματα (Λειτουργική, Τελετουργικὴ κ.ἄ.) νὰ διδάσκονται στὸ Ἱερὸ Βῆμα τοῦ ἑκάστοτε Ναοῦ. Ἄλλωστε, ἡ τάξη αὐτὴ θὰ χορηγεῖ τίτλο κατάλληλο μόνο γιὰ χειροτονία Ἱερέως.
Στοὺς ἀπόφοιτους αὐτοὺς θὰ χορηγεῖται Δίπλωμα Ἱερατικῆς Μαθητείας, τὸ ὁποῖο ἀντιστοιχεῖ στὸ Ἐπίπεδο 5 τοῦ Ἐθνικοῦ Πλαισίου Προσόντων, γιὰ τὴ χειροτονία Ἱερέως.
Μπορεῖ μάλιστα νὰ προβλεφθεῖ γιὰ τὴν ἐνδυνάμωση τῶν ὑπαρχόντων λυκείων τὸ ἑξῆς: Οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Ἐκκλησιαστικῶν λυκείων νὰ παρακολουθοῦν τοὺς ἐννέα μῆνες μαθητείας, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος γιὰ τοὺς ἀπόφοιτους τῶν ΕΠΑΛ. Ἂν τώρα θέλουν νὰ συμμετάσχουν στὴ μαθητεία ἀπόφοιτοι ἄλλων τύπων λυκείων, αὐτοὶ νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ παρακολουθήσουν ἕνα ἐπιπλέον ἔτος, ὅπου θὰ διδάσκονται τὰ μαθήματα εἰδικότητος ποὺ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν ἐκκλησιαστικῶν λυκείων ἔχουν διδαχθεῖ στὶς 3 λυκειακὲς τάξεις.
Οἱ ΣΜΥΚ ἐπειδὴ εἶναι μόνο γιὰ ὅσους θὰ γίνουν ἱερεῖς, θὰ ἔχουν μικρὸ ἀριθμὸ μαθητῶν, μεγάλο κόστος καὶ θὰ κλείσουν γρήγορα. Ἡ μαθητεία ὅμως στὰ πλαίσια ἑνὸς Ἐκκλησιαστικοῦ σχολείου (ὅπως στὰ ΕΠΑΛ) δὲν πειράζει καὶ νὰ ἔχει μικρὸ ἀριθμὸ μαθητῶν, διότι ἀπαιτεῖ λίγες ὧρες θεολόγων καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι ἤδη ὑπάρχουν.
Ἂν ἐπιστραφοῦν δὲ τὰ προνόμια ποὺ ἀφαιρέθηκαν, ὅπως ἡ μοριοδοτούμενη εἰσαγωγὴ τῶν μαθητῶν μας στὶς Θεολογικὲς Σχολές, καθὼς καὶ ἡ δυνατότητα νὰ εἰσάγονται ἀπὸ τὴ θεωρητικὴ κατεύθυνση στὸ Πρόγραμμα Διαχείρισης Ἐκκλησιαστικῶν κειμηλίων τῶν ΑΕΑ, ὅπως ἦταν ἀρχικά, καὶ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐπαγγελματικὴ ἀναγνώριση τοῦ Προγράμματος αὐτοῦ, τότε οἱ ὑποψήφιοι θὰ εἶναι πολλοὶ περισσότεροι καὶ τὰ Σχολεῖα μας θὰ ἔχουν ἀρκετὰ μεγαλύτερο ἀριθμὸ μαθητῶν.
Εἶναι σημαντικὸ νὰ μὴ βλέπει ὁ καθεὶς μονάχα τὸ δέντρο του, ἀλλὰ τὸ δάσος. Νὰ μὴ κοιτᾶ δηλαδὴ μονάχα τὶς ἐπιμέρους ρυθμίσεις ποὺ τὸν θίγουν ἢ τὸν εὐνοοῦν (εἴτε ἀτομικὰ εἴτε ὁμαδικά), ἀλλὰ νὰ διακρίνει ποιὸ εἶναι τὸ ὅραμα παιδείας, τὸ ὁποῖο ἐμπνέει τὶς πολιτικὲς ἐπιλογές, τί εἴδους παιδεία ἐπιδιώκει αὐτὸ τὸ ὅραμα, σὲ ποιὰ ἀγαθὰ διευκολύνει ἢ δυσχεραίνει τὴν πρόσβαση, πόσο κοινωνικὸ εἶναι, κ.ο.κ.
Ἡ Πατριαρχικὴ Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ Κρήτης (Ἐκκλησιαστικὸ Γυμνάσιο-Λύκειο Χανίων) ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀρχαιότερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς Κρήτης μὲ συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτη λειτουργία ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα. Εἶναι θλιβερὸ νὰ προτείνεται νὰ κλείσει ἕνα σχολεῖο μὲ ἱστορία 130 ἐτῶν, μὲ ἀδιάκοπη προσφορὰ στελεχῶν στὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κοινωνία ὅλη αὐτὴ τὴν περίοδο, μὲ ἀξιοθαύμαστες ἐπιτυχίες καὶ βραβεύσεις σὲ Πανελλήνιους διαγωνισμούς, μὲ ὑψηλὰ ποσοστὰ ἐπιτυχίας στὶς Πανελλαδικὲς ἐξετάσεις, μὲ δράσεις καὶ προγράμματα ποὺ ἐλάχιστα σχολεῖα στὴ χώρα μποροῦν νὰ ἐπιδείξουν. Ἔχουμε ἀνεβάσει στὴ σελίδα μας στὸ διαδίκτυο τὶς ἐπίσημα δημοσιευμένες ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ τῶν ἑπτὰ τελευταίων ἐτῶν τοῦ σχολείου μας, ὅπως ἀποστέλλονται στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης κάθε Ἰούνιο, ὥστε νὰ διακρίνετε μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τους τὶς εὐκαιρίες ποὺ προσφέρουμε στοὺς μαθητές μας, καὶ μάλιστα μαθητὲς ἀπὸ ἐμπερίστατες συχνὰ οἰκογένειες, μαθητὲς ποὺ πιθανότατα θὰ συνέτειναν στὴν «σχολικὴ διαρροή». Ἡ διεύθυνση εἶναι: lyk-chanion.chan.sch.gr
Σὲ αὐτὴ τὴν ἐπιστολὴ δὲν θὰ παρατεθοῦν τὰ πολλαπλὰ ἀποδεικτικά μας στοιχεῖα καὶ οἱ προτάσεις ποὺ ἔχουμε κατ’ ἐπανάληψη ἀποστείλει σὲ ὅλους τοὺς ἁρμόδιους Ἐκκλησιαστικοὺς καὶ Κρατικοὺς φορεῖς. Ὅποιοι ἐνδιαφέρονται μποροῦν νὰ ἀνατρέξουν στὸ ἀρχεῖο τους τῶν τελευταίων 8 χρόνων ἢ νὰ μᾶς ζητήσουν νὰ τὰ ξαναστείλουμε.
Ἀκόμη θλιβερότερο εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ στιγμὴ ποὺ ἐπιλέχθηκε γιὰ τὴν κατάργηση τοῦ σχολείου αὐτοῦ εἶναι ἡ ἐπέτειος τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση. Ἀλήθεια, σὲ πόσα σχολεῖα σήμερα γίνεται ἀδιάλειπτα ἔπαρση τῆς σημαίας καὶ ψάλλουν οἱ μαθητὲς τὸν Ἑλληνικὸ Ἐθνικὸ Ὕμνο καθημερινά; Σὲ πόσα σχολεῖα γίνονται καθημερινὰ οἱ ἀκολουθίες τοῦ Ὄρθρου, τοῦ Ἑσπερινοῦ καὶ τοῦ Ἀποδείπνου μὲ τὴ συμμετοχὴ μαθητῶν καὶ καθηγητῶν; Ποιοὶ δικαιοῦνται νὰ ἀπαξιώνουν ἕνα σχολεῖο μὲ τὰ χαρακτηριστικὰ αὐτὰ καὶ νὰ συμφωνοῦν ἢ καὶ νὰ προτείνουν τὴν κατάργησή του;
Τὴν ἴδια ἐποχὴ ποὺ αὐτὰ συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησιαστικὴ ἐκπαίδευση, ὑπάρχει μία ἀνάπτυξη πρωτοβουλιῶν τῆς Πολιτείας, μὲ τὴν ἀποδοχὴ ἢ τὴν ἀνοχὴ τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ἀναγκῶν ἐκπαιδεύσεως τῶν μουσουλμάνων συμπολιτῶν μας. Ἡ ἐπιβεβλημένη αὐτὴ μέριμνα τῆς Πολιτείας γιὰ τὸ ἑλληνικὸ μουσουλμανικὸ στοιχεῖο, τὸ ὁποῖο οἱ στατιστικὲς τὸ ὁρίζουν στὸ 3% τοῦ πληθυσμοῦ, δὲν ἐπιδεικνύεται ἀναλόγως γιὰ τὸ ἑλληνικὸ χριστιανικὸ ὀρθόδοξο στοιχεῖο, τὸ ὁποῖο οἱ στατιστικὲς ὁρίζουν στὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τοῦ πληθυσμοῦ.
Τὴ στιγμὴ ποὺ σὲ ὅλον τὸν κόσμο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀγωνίζεται νὰ δημιουργήσει σχολὲς ἱερατικὲς – ἐκκλησιαστικές, δευτεροβάθμιας καὶ τριτοβάθμιας ἐκπαίδευσης, ἀναγνωρισμένες ἀπὸ τὸ Δημόσιο καὶ ἐποπτευόμενες πνευματικὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἐμεῖς προτείνουμε ἢ ἀποδεχόμαστε κλείσιμο τῶν δικῶν μας; Ἀντὶ νὰ τὶς ἀναβαθμίσουμε, τὶς καταργοῦμε;
Μᾶς ἀπογοήτευσε τὸ σχέδιο νόμου, διότι δὲν ἀσχολήθηκε μὲ οὐσιαστικὰ ζητήματα ποὺ θὰ ἔδιναν ἕνα ἄλλο ἀέρα ζωντάνιας στὰ σχολεῖα μας.
Τί θὰ περιμέναμε, γιὰ παράδειγμα νὰ ἀκούσουμε:
• Πῶς θὰ καταφέρουμε νὰ συνδέσουμε τὰ σχολεῖα μας μὲ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία; Δυστυχῶς τὸ σχέδιο νόμου τὰ ἀπομακρύνει πλήρως.
• Πῶς θὰ συνδεθοῦν μεταξύ τους τὰ Ἐκκλησιαστικὰ σχολεῖα ὅλης τῆς χώρας π.χ. μὲ κοινὲς δράσεις, συναυλίες, διαγωνισμοὺς συνέδρια, κ.ἄ.
• Πῶς θὰ συνδεθοῦν τὰ Ἐκκλησιαστικὰ σχολεῖα ὅλης τῆς χώρας μὲ τὶς Ἀνώτατες Ἐκκλησιαστικὲς Ἀκαδημίες καὶ τὶς Θεολογικὲς Σχολὲς π.χ. σὲ κοινὰ προγράμματα ἐπιμόρφωσης, πειραματικὲς διδασκαλίες κ.ἄ.
• Πῶς θὰ θεσπιστοῦν σοβαρὲς ὑποτροφίες ὡς κίνητρο γιὰ οὐσιαστικότερη μόρφωση, ἀλλὰ καὶ γιὰ προσέλευση καλύτερων μαθητῶν;
• Πῶς θὰ κρίνονται οἱ ὑπηρετοῦντες καθηγητές; Μὲ τίτλους σπουδῶν, μεταπτυχιακὰ κλπ. Μὲ τὴν βαθμολογικὴ ἀπόδοση τῶν μαθητῶν; Πῶς θὰ μποροῦμε νὰ μετρήσουμε τὴν ἀγάπη τους γιὰ τοὺς μαθητὲς καὶ τὸ συγκεκριμένο τύπο σχολείου;
• Πῶς θὰ ἐπιμορφώνονται τὰ στελέχη; Μόνο στὸ γνωστικό τους ἀντικείμενο;
• Μήπως θὰ ἔπρεπε ἡ εἰσαγωγὴ στὶς Θεολογικὲς σχολὲς καὶ στὶς ἀνώτατες Ἀκαδημίες, νὰ γίνεται χωρὶς τὶς πανελλήνιες ἐξετάσεις; (θὰ μποροῦσαν ἴσως νὰ γίνονται εἰδικὲς ἐξετάσεις ἀπὸ τὶς σχολὲς αὐτές).
• Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ βγοῦν οἱ μαθητὲς ἀπὸ τὰ στενὰ πλαίσια τῆς αἴθουσας καὶ τῆς ἀπὸ ἕδρας διδασκαλίας καὶ νὰ ὑπάρχει (γιὰ μία ὁλόκληρη μέρα π.χ.) σύνδεση τοῦ σχολείου μὲ πρότυπα ἐνοριῶν, ἱερῶν μονῶν, ἱερῶν μητροπόλεων, χώρων κοινωνικῆς προσφορᾶς, ἐν εἴδει βιωματικοῦ ἐργαστηρίου (ὄχι βόλτας).
• Καὶ τὸ πιὸ σημαντικὸ ἀπ’ ὅλα. Πῶς θὰ ἔχουμε εὐτυχισμένα παιδιά; Ποιὲς ἀναμνήσεις θὰ τὰ κρατᾶνε στὸ μέλλον ὄρθια, σὲ δύσκολες στιγμὲς τῆς ζωῆς τους;
Ἡ ἀνοιχτὴ αὐτὴ ἐπιστολὴ ἐπικοινωνίας ἀποτελεῖ κραυγὴ ἀγωνίας, ἀλλὰ καὶ ἔμπρακτη κίνηση ἔκφρασης τῆς ἀγάπης μας γιὰ τὰ συγκεκριμένα σχολεῖα καὶ τοὺς μαθητές μας.
Ἔχουμε τὴ διάθεση νὰ συμμετάσχουμε σὲ ὁποιονδήποτε διάλογο κληθοῦμε. Ἄλλωστε σὲ ὅλα τὰ κείμενα ποὺ ἔχουμε ἀποστείλει τὰ τελευταῖα χρόνια στὶς ἁρμόδιες Ἐκκλησιαστικὲς καὶ Κρατικὲς ἀρχές, κλείνουμε τὸ κείμενό μας μὲ τὴν παράκληση νὰ κληθοῦμε «γιὰ ὁποιαδήποτε διευκρίνιση ἢ συζήτηση».
Χριστὸς Ἀνέστη!
Ὁ Σύλλογος τῶν Καθηγητῶν τῆς Πατριαρχικῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Κρήτης
Παναγιώτου Θωμᾶς ΠΕ03, Διευθυντὴς. Ξηρουχάκης Σπύρος ΠΕ01, Ἀναπλ. Διευθυντὴς. Ἀθανασάκη Νεκταρία ΠΕ03. Παντελάκη Ἀναστασία ΠΕ04.01. Γαλανάκης Μιχαὴλ ΠΕ01. Παραδᾶ Μαρία ΠΕ02. Ζωγράφου Μαρία ΠΕ20. Παριωτάκης Παναγιώτης ΠΕ11. Καληωράκη Μαρία ΠΕ02. Στεφανάκης Κων/νος ΠΕ16. Νατσάκου Ἕλλη ΠΕ04.01. Χαλιβελάκη Μαρίνα ΠΕ02. Ντουσάκης Ἐμμανουὴλ ΠΕ04.02