Ὀρθῶς ὁ Πατριάρχης ἔθεσεν ὡς προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐπικράτησιν εἰς τὸν «χριστιανικὸν» κόσμον κοινῆς ἡμερομηνίας τοῦ Πάσχα τὴν ὕπαρξιν κοινῆς πίστεως, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ συνέντευξιν, τὴν ὁποίαν παρεχώρησεν εἰς τὴν ἱστοσελίδα «osservatoreromano.va» τοῦ Βατικανοῦ τῆς 30ῆς Ἀπριλίου 2021:
«Ὁ πραγματικὸς στόχος τοῦ οἰκουμενικοῦ ταξιδιοῦ εἶναι ἡ ἀποκατάσταση τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀκόλουθοι τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἧττα μας, ἡ μυστηριακὴ ἑνότητα στὴν πίστη καὶ τὴν ἀγάπη πρέπει πάντα νὰ εἶναι ὁ στόχος μας. Πιὸ πρόσφατα, αὐτὸς ὁ στόχος ἔχει ξεθωριάσει στὸ βάθος, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν ἀνακτήσουμε καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρουμε στὴν πρώτη γραμμὴ τῶν προσπαθειῶν μας… Ἂς ἀποκαταστήσουμε τὴν ἑνότητά μας στὰ θεμέλια ποὺ τέθηκαν γιὰ τὴν πίστη μὲ τὴν ἀναγνώριση καὶ ἀποδοχὴ ἀπὸ τὶς Ἐκκλησίες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἦταν ἡ Σύνοδος τῆς Νίκαιας τὸ 325 μ.Χ. ποὺ ἔθεσε τὸν ὑπολογισμὸ τῆς ἡμερομηνίας τοῦ Πάσχα ποὺ ἀκολουθοῦμε μέχρι σήμερα. Φυσικά, θέλουμε μία κοινὴ ἡμερομηνία, ἀλλὰ πρέπει νὰ λάβουμε σοβαρὰ ὑπόψη τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Βίβλος ἀποτελεῖται τόσο ἀπὸ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη. Πρέπει νὰ ἔχουμε κατὰ νοῦ ὅτι ὑπάρχει μία διαδικασία ἀπὸ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο ἕως τὶς Ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ἔχουμε κανένα δικαίωμα νὰ ἀλλάξουμε ἢ νὰ συγχέουμε τὴν πορεία τῆς ἱερῆς ἱστορίας, ποὺ σημαίνει ὅτι τὸ χριστιανικὸ Πάσχα πρέπει νὰ πέσει μετὰ τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα. Λαμβάνοντας ὑπόψη αὐτὰ τὰ ζητήματα, θὰ χαιρετούσαμε μία κοινὴ ἡμερομηνία γιὰ τὸ Πάσχα».