Η ΕΟΡΤΗ τῶν Ἁγίων Πάντων μᾶς δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ σκεφτοῦμε τί εἶναι ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μέγιστους ὀρθοδόξους θεολόγους τῶν νεωτέρων χρόνων, ὁ μακαριστὸς π. Ἰωάννης Ρωμανίδης μᾶς ἐξηγεῖ: «Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μία ἰδεολογία οὔτε μία κοινωνικὴ ἢ θρησκευτικὴ ὀργάνωση, ἀλλὰ τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ πιστὸς ποὺ μετέχει στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, στὴν πραγματικότητα μετέχει τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὰ Μυστήρια, διὰ τῶν ὁποίων ὁ ἄνθρωπος δέχεται τὴν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ ἑνώνεται μὲ τὸν Χριστό, τρέφεται ἀπὸ Αὐτὸν καὶ δοξάζεται. Ἔτσι καταλαβαίνουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία “σημαίνεται ἐν τοῖς μυστηρίοις” καὶ ἡ Χάρη διὰ τῶν Μυστηρίων ἐνεργεῖ ποικιλοτρόπως στὸν ἄνθρωπο. Οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Πατέρες προσδιορίζουν κάποια πλαίσια μέσα στὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ ἑρμηνευθεῖ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Ὅμως, ἡ πραγματικὴ ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία εἶναι ἡ ζωὴ τῶν Ἁγίων, ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν καρδιὰ τῶν πιστῶν, ἡ πορεία ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς ἕως τὸ Πάσχα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἕως τὴν Πεντηκοστὴ καὶ τὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων. Αὐτὰ τὰ γεγονότα δὲν εἶναι ἐξωτερικά, ἱστορικὰ μόνον, δὲν εἶναι ἐφάπαξ γεγονότα, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνονται στὴν ζωὴ κάθε πιστοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν μετάνοια καὶ τὴν κάθαρση τῆς καρδιᾶς φθάνει στὴν Πεντηκοστή, δηλαδὴ μετέχει τῆς θεοπτικῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ καὶ ἑορτάζει κατὰ τὴν ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων»! Ἂς κλείσουμε τὰ αὐτιά μας στὶς ποικιλώνυμες κακοδοξίες γιὰ τὸν λαθεμένο ὁρισμὸ τῆς Ἐκκλησίας μας, κυρίως ὅσες λανσάρει ὁ δυσώνυμος Οἰκουμενισμός! Στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης (2016) ἀναγνωρίστηκαν οἱ αἱρέσεις ὡς «ἐκκλησίες», καθότι αὐτὸς ἦταν ὁ στόχος τῆς συγκλήσεώς της, ὡς προσβολὴ καὶ προδοσία κατὰ τῆς ἀληθινῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὀρθοδοξίας!
Ὁ Ὀρθόδοξος ὁρισμὸς τῆς Ἐκκλησίας
