Ἀπαραίτητοι διευκρινήσεις δι’ αὐτοὺς ποὺ ψεύδονται, διεκδικοῦντες τὴν ψῆφον τοῦ πιστοῦ λαοῦ
Γράφει ὁ κ. Μανώλης Βολουδάκης, Μηχανικός Λογισμικοῦ, καθ. Πληροφορικῆς
Ἐν πρώτοις, θὰ θέλαμε νὰ ζητήσουμε συγγνώμη, ἀλλὰ καὶ τὴν κατανόηση τῶν ἀναγνωστῶν τῆς στήλης, καθὼς οἱ ὑπερβολικὰ αὐξημένες ἐπαγγελματικὲς ὑποχρεώσεις δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα νὰ συνεχίσουμε τὴν μελέτη μας. Ἐλπίζουμε –σὺν Θεῷ– νὰ συνεχίσουμε σύντομα.
Ὡστόσο, καὶ μὲ δεδομένες τὶς “ἐκλογὲς” τῆς Κυριακῆς 21 Μαΐου 2023, θεωροῦμε πὼς πρέπει νὰ προβοῦμε σὲ κάποιες διευκρινίσεις, διότι εἶναι πλέον ἀρκετοὶ αὐτοί, ποὺ πιστεύουν πὼς κάποιες κινήσεις, ποὺ διεκδικοῦν τὴν ψῆφο τῶν Ἑλλήνων, ἀποτελοῦν τὴν συνέχεια τῆς Πολιτικῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ».
Ὅλοι ἐμεῖς, πού ἐπὶ δώδεκα χρόνια ἐργασθήκαμε, μοχθήσαμε καὶ διακονήσαμε τὸ μοναδικὸ Πολιτικοπνευματικὸ ἔργο της, μὲ ἀγάπη καὶ χαρά, μὲ προσωπικὲς θυσίες, μὲ τὴν κατάθεση τῶν ψυχοσωματικῶν μας δυνάμεων καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ὑστερήματός μας, χωρὶς καμμιὰ ἀπολύτως ὑλικὴ ἀνταμοιβή, αἰσθανόμασθε ἐπιτακτικὴ τὴν ἀνάγκη νὰ ἐξηγήσουμε λεπτομερέστερα –παρὰ τὸ σχετικὸ Ἀνακοινωθὲν μας[1]– στοὺς φίλους, συναγωνιστὲς καὶ ψηφοφόρους τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» τὴν ἀπόφασή μας γιὰ τὴν ἐκλογική της ἀπενεργοποίηση.
Ἀρχικά, καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ὁποιαδήποτε ἐξήγησή μας, κρίνουμε ἀναγκαῖο νὰ ὑπενθυμίσουμε στὸν λαό μας τὸν λόγο τῆς Ἱδρύσεως ἀλλὰ καὶ τῆς μέχρι σήμερα πολιτικῆς παρουσίας τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ἀνάμεσα στὶς τόσες πολιτικὲς ὁμάδες καὶ προσπάθειες πού ὑπάρχουν στὸν τόπο μας.
Ἡ Παράταξη «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ἐμπνεύσθηκε ἀπὸ τὰ ἄρθρα καὶ τὸ βιβλίο τοῦ π. Βασιλείου Βολουδάκη «Ἡ Πολιτικὴ εἶναι Ποιμαντικὴ» καὶ δημιουργήθηκε, γιὰ νὰ ὑλοποιήσει τὸ περιεχόμενο αὐτοῦ τοῦ βιβλίου καὶ τῆς νέας πολιτικῆς διάστασης ποὺ ἀνοίχθηκε ἀπὸ αὐτό.
Δημιουργήθηκε τὸ ἔτος 2008 –τότε πού ἦταν ἀόρατο στοὺς πολλοὺς τὸ ζοφερὸ μέλλον τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς Πατρίδος μας– γιὰ νὰ ἐπαναπροσδιορίση στὰ μάτια τῶν ὁρώντων, ὅτι μὲ τὸ «Διὰ τοῦ Σταυροῦ Πολίτευμα», χωρὶς Σοσιαλισμούς, Καπιταλισμοὺς καὶ Ἐλευθεροοικονομισμοὺς (πού εἶναι οἱ πιὸ στυγνοὶ Καπιταλισμοί), μποροῦν νὰ λυθοῦν ὄχι μόνο τὰ Ἑλληνικά, ἀλλὰ καὶ τὰ Παγκόσμια προβλήματα! Κυρίως, δέ, δημιουργήθηκε ὡς ἀνάγκη ἐκφράσεως τοῦ Ὀρθοδόξου Πιστεύω μας, πού εἶναι ἡ ΠΡΟΤΑΣΗ ΖΩΗΣ γιὰ τὴν ἐπίγεια καὶ Ἐπουράνια Ζωή, ὅπως ἐκφράζονται στὴν Παλαιὰ καὶ Καινὴ Διαθήκη, πού ἀπαρτίζουν τὴν Ἁγία Γραφή, ἀλλὰ καὶ στὰ συγγράμματα καὶ στὴν βιοτὴ Μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, πού καθοδήγησαν τὴν πολιτικὴ πορεία τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκρατορίας μας.
Παρὰ τὶς δωδεκαετεῖς προσπάθειές μας καὶ τὴν ἄγρυπνη φροντίδα μας νὰ διαδώσουμε τὸ μήνυμα τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», δὲν κατορθώσαμε νὰ πείσουμε τὸν λαὸ τῆς Πατρίδος μας, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸν Ὀρθόδοξο Κλῆρο καὶ τὸν ἐκκλησιαζόμενο Λαό, ὅτι τὸ πολιτικό μας μήνυμα δὲν συναριθμεῖται οὔτε συνταιριάζει μὲ τὰ μηνύματα τῶν μικρῶν ἢ μεγάλων κομμάτων, πού κομματιάζουν τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἀποσκοποῦσε στὸ νὰ συνάξη τοὺς ἐσκορπισμένους ἀνθρώπους στὰ ἐγχώρια franchsise κόμματα τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ τοὺς ἐπανενώση στὸ «ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ».
Τὸ ὅτι δὲν κατωρθώσαμε νὰ πείσουμε τὸν λαό μας, πιστεύουμε, ἀλλὰ καὶ μᾶς τὸ διαβεβαίωσαν πολλοί, ὅτι δὲν ὀφείλεται ἀποκλειστικὰ στὴν δική μας ἀνεπάρκεια νὰ μεταδώσουμε τὸ πράγματι καινούργιο γιὰ σήμερα Πολιτικοπνευματικὸ μήνυμα (αὐτὸ αὐτονόητο γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅπως αὐτὴ βιώθηκε στὰ χίλια καὶ παραπάνω χρόνια τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας μας), ἀλλὰ ὀφείλεται κυρίως στὴν ἀνελέητη πολεμικὴ καὶ στὴν κατασυκοφάντησή μας, ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Κληρικῶν καὶ τῶν ἐκκλησιαζομένων Λαϊκῶν!
Αὐτὸ ἔγινε ἀπὸ τρεῖς κυρίως τάξεις ἀνθρώπων:
α) Ἐκείνων ποὺ ἔχουν διαποτισθεῖ ἀπὸ τὴν Προτεσταντικὴ ἀντίληψη τῆς Πολιτικῆς, ὅπως μεταμοσχεύθηκε στὴν Πατρίδα μας ἀπὸ τοὺς Βαυαρούς, μὲ τὸ Μακιαβελικὸ δόγμα ὅτι ἡ διακυβέρνηση τοῦ Κράτους εἶναι ἕνα ἔργο, στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ ἀπουσιάζει παντελῶς ὁ Θεός, καὶ ὅτι καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀκόμη πρέπει νὰ διαφεντεύεται ἀπὸ τὸ Κράτος(!). Αὐτοὶ θεωροῦν …ἁμαρτία τὸ νὰ πνευματικοποιηθεῖ ἡ Πολιτικὴ καὶ τὴν ἀποκάλεσαν Μακρακισμό(!), γιατί δὲν γνωρίζουν τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση περὶ τῆς Πολιτικῆς καί, συνεπῶς, δὲν μποροῦν νὰ κατανοήσουν τὴ συνένωση στὴ λειτουργία τοῦ Κράτους ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ καὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ, σὰν Τὶς Δύο Φύσεις τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἀσύγχυτες ἀλλὰ καὶ ἀδιαίρετες.
β) Ἐκείνων πού ἔχουν συμφέρον νὰ κυβερνοῦν ἀμοραλιστὲς, γιὰ νὰ ἐξυπηρετοῦνται τὰ κομματικὰ ρουσφέτια τους! Αὐτοί, ἐπὶ δεκαετίες σφιχταγκαλιάζουν τὴν Δεξιά, γιὰ νὰ αἰσθάνονται συνεπεῖς μὲ τὸν φθηνὸ χριστιανισμό τους, ἀδιαφοροῦντες γιὰ τὸ ὅτι κυρίως οἱ Δεξιὲς Κυβερνήσεις ἔχουν ἀποχριστιανίσει τὴν Πατρίδα μας!
Καὶ γ) Ἐκείνων πού ἀντιδροῦν ἀπὸ καθαρὸ φθόνο πρὸς τὴν πρωτοποριακὴ πολιτικὴ μας προσπάθεια, ὅπως τὴν χαρακτήρισε ὁ Μακαριστὸς καὶ θερμουργὸς συμπαραστάτης τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» ἅγιος Γέρων Ἀρχιμ. Μᾶρκος Μανώλης.
Ἀδιαμφισβήτητη ἀπόδειξη αὐτοῦ τοῦ τελευταίου εἶναι οἱ νεοφανεῖς ἀλλεπάλληλες προσπάθειες θρησκευτικῶν κύκλων (σὰν νὰ «ἀνακάλυψαν αὐτοὶ ξαφνικὰ τὴν Ἀμερική»!) νὰ δημιουργήσουν κακέκτυπα μοντέλα τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», δηλαδὴ πατριωτικοχριστιανικά κόμματα (τόσο κατάλαβαν τὸ πνεῦμα μας), ἑνώνοντας σ’ αὐτὰ ἑτερόκλητα στρατιωτικοπολιτικὰ στοιχεῖα μὲ Κληρικούς, πού μέχρι χθὲς ἐμέμφοντο τὸν ἐμπνευστὴ τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», π. Βασίλειον Βολουδάκην, ὑβριστικὰ ὡς κομματάρχη(!) ἐνῷ ἐκεῖνοι, χωρὶς αἰδῶ, παρουσιάζονται σήμερα αὐτοαπαλλαγμένοι τοῦ χαρακτηρισμοῦ αὐτοῦ ὡς ἐξαγνισθέντες, τάχα, μὲ ἁγιορειτικὰ διαπιστευτήρια! O tempora, o mores!
Παρὰ τὶς πολλὲς ἐκκλήσεις τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» νὰ συμπαραταχθοῦν μαζί μας καὶ νὰ μαθητεύσουν στὸ «Διὰ τοῦ Σταυροῦ Πολίτευμα» –προσωπικὰ ὁ καθένας, ὄχι ὡς ὁμάδες– ὅσοι θέλουν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν Πολιτικὴ Παράδοση τῆς Ρωμηοσύνης, ἐκεῖνοι ἀρνήθηκαν, ταλανιζόμενοι μεταξύ τῆς ἰδεολογίας τῶν Χριστιανοδημοκρατικῶν κομμάτων τῆς Δύσεως καὶ τοῦ δεξιοῦ πατριωτισμοῦ!
Σήμερα, διεκδικοῦν τὴν ψῆφο τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἐκκλησιαζομένων, ἐνῷ πίσω τους κρύβονται οἰκονομικὰ συμφέροντα, ποὺ ἐλέγχουν σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Κρατική, τὴν Ἐκκλησιαστικὴ Διοίκηση. Στοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς εἴχαμε ἐξαρχῆς προτείνει νὰ ἀναλάβουν τὴν ὀργάνωση τῆς Βορείου Ἑλλάδος γιὰ λογαριασμὸ τῆς Παρατάξεως «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», ἀλλὰ ἀρνήθηκαν προσβλέποντας, προφανῶς, στὴν ἀρχηγία καὶ στὸν ἔλεγχό της.
Ἡ Παράταξη τοὺς προσέφερε κάλυψη καὶ δυνατότητα διορθώσεως –ἀποφεύγοντας νὰ τοὺς “ξεμπροστιάσει”κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενο– τότε ποὺ ἐνῷ ἦσαν μέλη τῆς Παρατάξεως, εἶχαν προχωρήσει στὴ δημιουργία ἄλλου πολιτικοῦ φορέα, προσπαθώντας νὰ παρασύρουν ὅσους περισσότερους μποροῦσαν, ἀπὸ τὰ στελέχη καὶ τὰ μέλη τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ».
Τόσο βαθὺ σκοτάδι ἐπικρατεῖ ὡς πρὸς τὴν θεώρηση τῆς Πολιτικῆς, κυρίως στὰ θρησκευτικὰ περιβάλλοντα, ὥστε νὰ ἀντιστέκονται μὲ πάθος σ’ αὐτὸ πού ἐβίωνε ἀνέκαθεν ἡ Ὀρθόδοξη Αὐτοκρατορία μας, συγχέοντάς το μὲ τὸν Παποκαισαρισμό, σὰν νὰ εἰσηγούμεθα τὴν ἀνάληψη ἀπὸ τοὺς Κληρικοὺς μας πολιτικῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ διακονημάτων! Δικαίως ὁ μακαριστὸς ἅγιος Ἱεράρχης πρ. Ὕδρας Ἱερόθεος, εἶχε διαμηνύσει στὸν π. Βασίλειον νὰ προσπαθήσει νὰ ἀνασύρει Ἱστορικὰ καὶ Θεολογικὰ τὴν Πολιτικὴ καὶ τὴ σχέση της μὲ τὴν Ἐκκλησία, διότι, ὅπως τοῦ ἔγραφε, τὸ θέμα «μέχρι σήμερον παραμένει ὡς σφάγιον εἰς σκοτόμαιναν μιᾶς πρωτοφανοῦς ἀγνοίας καὶ ἀδιαφορίας παρὰ τὴν σπουδαιότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἐπίκαιρον τοῦτο καὶ σοβαρώτατον πρόβλημα»!
Δηλώνουμε μὲ κάθε εἰλικρίνεια ὅτι ἂν δὲν εἴχαμε στὸ νοῦ καὶ στὴν καρδιά μας τὸ περιεχόμενο τοῦ βιβλίου «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ» καὶ τοῦ μηνύματος πού ἐκφράζει γιὰ τὸ ἔργο τῶν Πολιτικῶν «ὡς Ἐπισκόπων τῶν ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας θεμάτων», πού διεκήρυξε ὁ Μέγας ἐν Βασιλεῦσι, Ἰσαπόστολος, καὶ Μέγας Ἅγιος Κωνσταντῖνος, δηλαδή, ἂν δὲν εἴχαμε μπροστὰ μας κάτι ἐντελῶς διαφορετικὸ ἀπὸ αὐτὸ πού ἐκφράζουν οἱ ὑπάρχουσες πολιτικὲς –Ἑλληνικὲς καὶ παγκόσμιες– δὲν θὰ ἐπιχειρούσαμε ἕνα τέτοιο ἄθλημα, τὸ ὁποῖο ἐκτός τοῦ μεγέθους του καὶ τῆς βαρύτητός του, εἶχε ἄμεσες δυσβάστακτες ἐπιπτώσεις στὰ πρόσωπα ὅλων ὅσοι τὸ ἐπεχείρησαν, δεδομένου ὅτι ὅλοι ἦσαν ἄνθρωποι μισθοσυντήρητοι καὶ ἀνῆκαν στὴν μεσαία οἰκονομικὴ τάξη τῶν σκληρὰ ἐργαζομένων ἀνθρώπων.
Παρὰ ταῦτα, ὅλες οἱ παραπάνω ἀντιξοότητες δὲν μᾶς ἐπτόησαν ἐπὶ δώδεκα ὁλόκληρα χρόνια καὶ ἀγωνισθήκαμε μὲ ὅσο σθένος διέθετε ὁ καθένας μας. Κυρίως δέ, δὲν μᾶς ἐπτόησαν οἱ συκοφαντίες.
Ὅμως, οἱ ἐξελίξεις –ἰδιαίτερα τῆς τελευταίας τριετίας– ἀφ’ ἑνὸς μὲν μὲ τὶς συνθῆκες πού διαμορφώθηκαν ἀπὸ τὴν περιπέτεια τοῦ Πανελληνίου ἐγκλεισμοῦ μας καὶ τὴν ἐκμετάλλευση τοῦ κορώνα ἰοῦ, γιὰ νὰ ἀνατραπεῖ ἀπὸ τοὺς Πολιτικοὺς τὸ Πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Δογματικὴ καὶ ἡ Ἐκκλησιολογία Της, μὲ τὴν διακωμώδηση τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ τὴν ἀμφισβήτηση ἀκόμη καὶ τῆς Θείας Κοινωνίας(!), ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ κατασυκοφάντηση (ὄχι ἀπὸ Πολιτικούς, ἀλλὰ ἀπὸ Κληρικοὺς) τῆς προσπάθειας τοῦ π. Βασιλείου Βολουδάκη νὰ ὑπερασπισθεῖ Θεολογικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία (ἀποκαλύπτοντας τὰ σχέδια τῶν Πολιτικῶν), μὲ τὴ μομφὴ ὅτι ἡ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» εἶναι «τὸ πολιτικό του μαγαζί»(!), μᾶς ἔθεσαν μπροστὰ σὲ ἕνα πολὺ σημαντικὸ προβληματισμό: Μέχρι χθές, ἦταν ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ συστρατευθοῦμε γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῆς Πολιτικῆς, πού ἐπικρατεῖ στὴν Πατρίδα μας, καὶ γι’ αὐτὸ ἀγωνισθήκαμε. Ὅταν ὅμως ὁ πόλεμος προῆλθε ἀπὸ αὐτοὺς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι οἱ συμπαραστάτες καὶ σύμμαχοι καὶ ὑπερασπιστὲς τοῦ ἀγώνα μας, τότε εἴδαμε ὅτι, δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχει λαὸς μὲ τὴν ἀπαραίτητη πνευματικὴ ὡριμότητα, γιὰ νὰ κατανοήσει καὶ νὰ ἀγκαλιάσει τὴν προσπάθειά μας.
Καὶ τώρα, γιὰ μία ἀκόμα φορά, τὸ ὄνομα τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» διασύρεται καὶ γίνεται προσπάθεια σφετερισμοῦ τῶν θέσεών της ἀπὸ κάποιους δῆθεν θρησκευτικοὺς καὶ πνευματικοὺς κύκλους, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ διορθώσουν τὶς κατὰ τὴ γνώμη τους ὑπερβολὲς καὶ τὰ ὑποτιθέμενα κακῶς κείμενα.
Ποιὰ εἶναι ἡ θέση αὐτῶν τῶν κομμάτων γιὰ τὴν Μασωνία; Ἐμεῖς ὅλοι πληρώσαμε μὲ αἷμα –κυριολεκτικὰ καὶ μεταφορικὰ– τὴν ἔγγραφη δήλωσή μας κατὰ τῆς Μασωνίας, ποὺ μᾶς κόστισε ἐπαγγελματικὰ καὶ προσωπικά.
Ποιὰ εἶναι ἡ θέση τῶν κομμάτων στὸ θέμα τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ καὶ τῆς γελοιοποιήσεως τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ τῆς Θείας Λατρείας μὲ πρόσχημα τὸν covid;
Ποιὰ εἶναι ἡ Θέση αὐτῶν τῶν κομμάτων στὸ ζήτημα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ εἶναι ὁ Πατέρας τῆς Παγκοσμιοποιήσεως, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀκόμη ὀλεθριωτέρων διαθρησκειακῶν συμπροσευχῶν;
Ἡ πλειοψηφία τῶν ψηφισάντων Μελῶν (τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς μέχρι τώρα Διοικήσεως) τῆς Παρατάξεως στὸ κρίσιμο αὐτὸ ἐρώτημα ἔκρινε –μετὰ πολλῆς ὄντως θλίψεως– ὅτι ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες ἡ συνέχιση τοῦ ἐκλογικοῦ ἀγῶνος τῆς Παρατάξεως ὄχι μόνο «δὲν ὠφελεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται». Γι’ αὐτὸ ἀποφάσισε νὰ ἀπενεργοποιήσει Ἐκλογικὰ τὴν Πολιτικὴ λειτουργία τῆς «ΚΟΙΝΩΝΙΑ», δηλαδὴ τὴν ἀποχή της ἀπὸ τὶς Ἐκλογικὲς διαδικασίες καὶ ἀναμετρήσεις, καθ’ ὅτι ἡ εἴσοδός της στὴ Βουλὴ δὲν εἶναι οὔτε ἦταν ποτὲ ἀπροϋπόθετη ἢ αὐτοσκοπός.
Ἡ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» αἰσθάνεται πικρία, ὅταν παλαιὰ στελέχη της, ἀσχέτως τῆς ἐκλογικῆς ἐπιλογῆς των, δὲν ἀναφέρονται σὲ αὐτὴν ὡς ἀρχικὸ ἐμπνευστὴ καὶ ὁδοδείκτη τῆς ἐπιστροφῆς στὸ «ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ».
Ἡ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ» δὲν διαλύθηκε! Ἀπενεργοποιήθηκε –πρὸς τὸ παρόν– Ἐκλογικὰ ἀλλὰ ὄχι Ἰδεολογικά! Παραμένει καὶ ἀναμένει νὰ ὡριμάσει πνευματικὰ ὁ Λαός μας. Τὰ στελέχη της ἐργάζονται, ἀρθρογραφοῦν, μελετοῦν συνεχῶς καὶ βαθύτερα τὸ «ΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ», θὰ τὸ ἀνασύρουν ἀπὸ τὴν βαθειά του σκοτόμαινα καὶ θὰ ἀποδυθοῦν σὲ ἕνα πνευματικὸ ἀγῶνα ἐνημερώσεως τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν πιστῶν Κληρικῶν.
Ὅσο γιὰ τὶς ἐκλογὲς πού ἔρχονται; Μὲ πλήρη ἐπίγνωση σᾶς συνιστῶ νὰ περάσετε μία ὄμορφη Κυριακὴ μὲ τοὺς ἀγαπημένους σας, ἐπιλέγοντας ὁ καθ’ ἕνας τί θὰ πράξη, ἀκούγοντας τὴν μαρτυρία τῆς ἠθικῆς συνειδήσεώς του.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ!
Σημειώσεις: [1] tinyurl.com/2jvsepef