ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Α’ Τιμ. ς’ 17-21
17 Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε μὴ ὑψηλοφρονεῖν, μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ᾿ ἐν τῷ Θεῷ τῷ ζῶντι, τῷ παρέχοντι ἡμῖν πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν, 18 ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς, 19 ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς αἰωνίου ζωῆς. 20 Ὦ Τιμόθεε, τὴν παρακαταθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, 21 ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν. Ἡ χάρις μετὰ σοῦ· ἀμήν.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
17 Εἰς αὐτούς, ποὺ εἶναι πλούσιοι εἰς τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, παράγγελλε νὰ μὴ ὑψηλοφρονοῦν, οὔτε νὰ ἔχουν στηριγμένος τὰς ἐλπίδας των εἰς τὸν πλοῦτον, τοῦ ὁποίου ἡ κατοχὴ εἶναι ἀβέβαια καὶ ἄδηλος, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν Θεόν, ποὺ δὲν εἶναι ἄψυχος σὰν τὸν μαμωνάν, ἂλλ’ εἶναι Θεὸς ζωντανός, ὁ ὁποῖος μᾶς παρέχει πλούσια καὶ ἄφθονα ὅλα διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν. 18 Παράγγελλέ τους νὰ ἀγαθοεργοῦν, νὰ γίνονται πλούσιοι εἰς ἔργα καλό, νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς τὸ νὰ μεταδίδουν καὶ εἰς ἄλλους ἀπὸ τὰ ἀγαθά των, νὰ εἶναι ἁπλοὶ καὶ καταδεκτικοὶ 19 καὶ ἔτσι νὰ ἀποταμιεύουν διὰ τὸν ἑαυτόν των θεμέλιον στερεὸν εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ὡς ἀναφαίρετον κτῆμα τὴν αἰώνιον ζωήν. 20 Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ ὡς πολύτιμον θησαυρὸν μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος, φύλαξέ την καὶ ἀπόφευγε τοὺς κούφιους καὶ ματαίους λόγους, ποὺ τὴν βεβηλώνουν καὶ νοθεύουν, καὶ τὰς ἀντιλογίας τῆς πλάνης, ποὺ φέρει ψεύτικα τὸ ὄνομα τῆς γνώσεως. 21 Τὴν ψευδογνῶσιν αὐτὴν ἔχουν μερικοὶ τὴν ἀξίωσιν, ὅτι τὴν κατέχουν, ἀλλ’ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἔπεσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πίστιν. Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου. Ἀμήν.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Λκ. κα’ 28-33
28 Ἀρχομένων δὲ τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν. 29 Καὶ εἶπε παραβολὴν αὐτοῖς· ἴδετε τὴν συκῆν καὶ πάντα τὰ δένδρα. 30 ὅταν προβάλωσιν ἤδη, βλέποντες ἀφ᾿ ἑαυτῶν γινώσκετε ὅτι ἤδη ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν. 31 οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. 32 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα γένηται. 33 ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
28 Ὅταν δὲ θὰ ἀρχίσουν νὰ γίνωνται αὐτά, σεῖς, τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας μου, δὲν πρέπει νὰ φοβηθῆτε, ἀλλὰ πεταχθῆτε ἐπάνω γεμᾶτοι ἐλπίδα καὶ σηκώσατε τὰς κεφαλάς σας, ποὺ ἕως τότε θὰ εἶναι σκυμμένοι λόγῳ τῶν θλίψεων, ποὺ θὰ σᾶς εὕρουν. Ἀναθαρρήσατε, διότι πλησιάζει ἡ ἀπολύτρωσις καὶ τελεία ἀπαλλαγή σας ἀπὸ τὰ δεινὰ τοῦ παρόντος βίου. 29 Καὶ μετὰ μικρὰν διακοπὴν εἶπεν εἰς αὐτοὺς καποίαν παραβολὴν καὶ παρομοίωσιν· Ἴδετε τὴν συκῆν καὶ ὅλα τὰ δένδρα. 30 Ὅταν βγάζουν φύλλα καὶ ἄνθη, τότε βλέποντες σεῖς αὐτὰ γνωρίζετε μόνοι σας, ὅτι πλησιάζει πλέον τὸ θέρος. 31 Ἔτσι καὶ σεῖς, ὅταν ἴδετε νὰ γίνωνται αὐτὰ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, νὰ ξεύρετε, ὅτι πλησιάζει νὰ ἔλθῃ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ δίκαιοι θὰ ἀπολαύουν ἀτελευτήτως τὴν αἰωνίαν μακαριότητα. 32 Ὅσον δὲ ἀφορᾷ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία εἶναι τύπος καὶ εἰκὼν τῆς μελλούσης καταστροφῆς, ποὺ θὰ γίνῃ κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν θὰ περάσῃ ἡ γενεὰ αὐτὴ προτοῦ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά, ποὺ σᾶς προεΐπον. Συντόμως λοιπὸν θὰ συντελεσθῇ καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἱερουσαλήμ. 33 Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ποὺ σᾶς φαίνονται τόσον μόνιμα καὶ στερεά, θὰ περάσουν καὶ θὰ ἐκλείψουν, οἱ λόγοι μου ὅμως δεν θὰ περάσουν, ἀλλὰ θὰ ἐπαληθεύσουν καὶ θὰ παραμείνῃ ἀσάλευτος ἡ ἰσχύς των καὶ τὸ κῦρος των.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Ο ΟΣΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΝΕΟΣ ΣΤΥΛΙΤΗΣ
Στὶς 11 Δεκεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ ὁσίου Λουκᾶ, τοῦ νέου στυλίτου. Ὁ ἅγιος Λουκᾶς ἔζησε στούς χρόνους τῶν βασιλέων Ρωμανοῦ τοῦ Λεκαπηνοῦ καί Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογέννητου καί καταγόταν ἀπό τήν Ἀνατολή, οἱ δε γονεῖς του ὀνομάζονταν Χριστοφόρος καί Καλή. Ὅταν ξεκίνησε ὁ πόλεμος κατά τῶν Βουλγάρων, μετά ἀπό προσταγή τοῦ βασιλέα ὁ ἅγιος Λουκᾶς πῆγε στόν πόλεμο, ἐπειδή ὅμως ὁ πόλεμος ἦταν πολύ αἱματηρός καί ὁ ἅγιος ἐπέζησε κατά θεία πρόνοια, ὅταν τελείωσε ἀφιερώθηκε στόν Κύριο καί ἔγινε μοναχός καί μάλιστα ἐπειδή πρόκοψε πολύ στήν ἄσκηση χειροτονήθηκε ἱερέας, ἔβαλε δέ κατάσαρκα σίδερα, γιά νά δαμάση τό σαρκικό φρόνημα καί νήστευε ὅλη τήν ἑβδομάδα καί τήν Κυριακή ἔτρωγε μόνο ψωμί καί ὠμά λαχανικά. Ἔπειτα ἀνέβηκε σέ ἕνα στῦλο, ὅπου παρέμεινε τρία χρόνια. Μετά ἀπό θεία ὀπτασία πῆγε στόν Ὄλυμπο τῆς Βιθυνίας καί γιά νά ὑποτάξη τόν ἑαυτό του ἔβαλε μία πέτρα στό στόμα του, γιά νά μή μιλάη. Ἀπό ἐκεῖ γύρισε στήν Κωνσταντινούπολη καί ἐγκαταστάθηκε στήν Χαλκηδόνα, ὅπου ἀνέβηκε καί πάλι πάνω σέ ἕνα στῦλο. Ὁ Κύριος, γιά νά τιμήση τόν δοῦλο του τόν ἀξίωσε νά κάνη θαύματα καί ἔτσι πέρασε τό ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του. Τέλος ἐξεδήμησε πρός τόν Κύριο, ἀφοῦ εἶχε ἀξιωθῆ νά παραμείνη συνολικά σαράντα πέντε χρόνια πάνω σέ στῦλο.