13 Ἰανουαρίου

Share:

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Α΄ Ἰω. δ΄ 20 – ε΄20

     20 Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν ὃν ἐώρακε, τὸν Θεόν ὃν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν; 21 καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεὸν ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.

      ε΄1 Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστός, ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ. 2 ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸν Θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. 3 αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν· καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν, 4 ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον· καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν. 5 τίς ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ; 6 Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι᾿ ὕδατος καὶ αἵματος, Ἰησοῦς Χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ᾿ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τὸ αἵματι· καὶ τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ Πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια. 7 ὅτι τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῷ οὐρανῷ, ὁ Πατήρ, ὁ Λόγος καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, καὶ οὗτοι οἱ τρεῖς ἕν εἰσι· 8 καὶ τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῇ γῇ, τὸ Πνεῦμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα, καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν. 9 εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν, ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ μείζων ἐστίν· ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ ἣν μεμαρτύρηκε περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. 10 ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν αὐτῷ· ὁ μὴ πιστεύων τῷ Θεῷ ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν, ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ Θεὸς περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. 11 καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός, καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐστιν. 12 ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν· ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει. 13 Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔχετε, καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 14 καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παῤῥησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, ἀκούει ἡμῶν. 15 καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν ὃ ἂν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν παρ᾿ αὐτοῦ. 16 Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσι μὴ πρὸς θάνατον. ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ. 17 πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστί· καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον. 18 Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει, ἀλλ᾿ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ τηρεῖ ἑαυτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ. 19 οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται. 20 οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἥκει καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν· καί ἐσμεν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ. οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ζωὴ αἰώνιος.

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Λκ. κ΄ 1-8

     1 Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων διδάσκοντος αὐτοῦ τὸν λαὸν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εὐαγγελιζομένου ἐπέστησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις 2 καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν λέγοντες· εἰπὲ ἡμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, ἢ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην; 3 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον καὶ εἴπατέ μοι· 4 τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἢ ἐξ ἀνθρώπων; 5 οἱ δὲ συνελογίσαντο πρὸς ἑαυτοὺς λέγοντες ὅτι ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ; 6 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, πᾶς ὁ λαὸς καταλιθάσει ἡμᾶς· πεπεισμένος γάρ ἐστιν Ἰωάννην προφήτην εἶναι. 7 καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι πόθεν. 8 καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

 

     Στίς 13 Ἰανουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴν μνήμη τοῦ ὁσίου Μαξίμου τοῦ Καυσοκαλυβίτου .Ὁ Ὅσιος Μάξιμος καταγόταν ἀπὸ τὴν Λάμψακο. Οἱ γονεῖς του ἦσαν εὐγενεῖς καὶ ἐνάρετοι ἄνθρωποι καὶ τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Μανουήλ. Σὲ ἡλικία δέκα ἑπτὰ χρονῶν ἀποχωρίστηκε τοὺς γονεῖς του καὶ τὴν πατρίδα του καὶ ὑποτάχθηκε σὲ δόκιμο καὶ πρακτικὸ γέροντα στὸ ὄρος Γάνος στὴν περιοχὴ τῆς Θράκης. Μετὰ τὴν κοίμησι τοῦ γέροντος πηγαίνει στὴ Μακεδονία καὶ κατόπιν στὴ Κωνσταντινούπολι, ὅπου περνοῦσε τὴν νύκτα προσευχόμενος στὸν προαύλειο χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν, ἐνῶ τὴν ἡμέρα ὑποκρινόταν τὸν σαλὸ. Ἔπειτα ἀνεχώρησε γιὰ τὴν Θεσσαλονίκη, ὅπου ἀφοῦ προσεκύνησε τὸν Ἅγιο Δημήτριο ἒφτασε στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ στὴ ἱερὰ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου. Ἐκεῖ ποθῶντας νὰ μιμηθῆ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων Ἀθανασίου καὶ Πέτρου τῶν Ἀθωνιτῶν, ὑποτάχθηκε στὸν ἡγούμενο τῆς ἱερᾶς μονῆς. Ἀσκήθηκε ἐξασκώντας τήν νοερὰ προσευχή, τρεφόμενος ἐλάχιστα καὶ ἀναπαυόμενος στὰ στασίδια τοῦ νάρθηκα τοῦ Ναοῦ. Ἀλλὰ ὅπως τὸ ὄρος Σινᾶ ἐκάλεσε τὸν Μωυσῆ ἔτσι καὶ τὸ ὄρος τοῦ Ἄθωνος ἐκάλεσε τὸν Ἅγιο Μάξιμο. Ἐκεῖ τοῦ παρουσιάσθηκε ἡ Παναγία κρατώντας στὴν ἀγκαλιὰ της τὸν Κύριο ἀπὸ τὸν Ὁποῖο καὶ ἔλαβε πλούσια τὴν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Παρέμεινε στὸ ὄρος τοῦ Ἄθωνος ἐπὶ τρία ἡμερόνυκτα προσευχόμενος στὸ Θεὸ καὶ στὴν Θεοτόκο καὶ πειραζόμενος ἀπὸ τοὺς δαίμονες. Κατόπιν ἀνεχώρησε ἀπὸ τὸ ὄρος καὶ περιπλανιόταν ἀπὸ τόπο σὲ τόπο, ὑποκρινόμενος τὸν σαλὸ καὶ ἐξασκώντας τὴν ταπεινοφροσύνη καὶ τὴν ἀκτημοσύνη. Ὅπου πήγαινε ἔφτιαχνε ἀπὸ χόρτα καλύβα καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο τὴν ἔκαιε καὶ ἐπήγαινε σὲ ἄλλο τόπο. Γιʼ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκε Καυσοκαλυβίτης. Ὁ ἅγιος Μάξιμος μετὰ ἀπὸ ὑπόδειξη τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Σιναΐτου, ὁ ὁποῖος τὴν περίοδο ἐκείνη βρισκόταν στὸ Ἅγιο Ὄρος, ἐγκαταστάθηκε σὲ μόνιμο τόπο γιὰ νὰ ὠφελήση τοὺς ἀδελφοὺς μεταδίδοντας τὴν πλούσια πνευματική ἐμπειρία, ποὺ εἶχε ἀποκτήσει, συνεχίζοντας ὅμως νὰ ζῆ μὲ τὴν ἴδια ὑπεράνθρωπη ἄσκησι . Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ σὲ ἡλικία 95 ἐτῶν.

Previous Article

Συνεχεῖς ἐπιθέσεις εἰς τὸν «Ο.Τ.»

Next Article

Στυγνή ομολογία και φρίκη

Διαβάστε ακόμα