ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Β’ Κορ. η’ 1-5
1 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας, 2 ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθος πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸν πλοῦτον τῆς ἁπλότητος αὐτῶν· 3 ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ ὑπὲρ δύναμιν, αὐθαίρετοι, 4 μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους, 5 καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν, ἀλλ᾿ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
1 Σᾶς γνωστοποιῶ δέ, ἀδελφοί, τὸ χάρισμα τῆς ἐλεημοσύνης, ποὺ ἔχει δώσει ὁ Θεὸς εἰς τὰς Ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας. 2 Πραγματικὰ δὲ πρόκειται περὶ θείου χαρίσματος. Διότι ἐν μέσῳ μεγάλης δοκιμασίας θλίψεως δὲν κατεβλήθησαν, ἀλλ’ ἠσθάνθησαν ὑπεράφθονον χαρὰν καὶ ἡ βαθυτάτη καὶ ἐσχάτη πτωχεία των ἀπεδείχθη μὲ τὸ παραπάνω ἀξιοθαύμαστος εἰς τὸν πλοῦτον τῆς γενναιοδωρίας καὶ τὴν προθυμίαν των εἰς τὸ νὰ συνεισφέρουν μεγάλα ποσά. 3 Λέγω δὲ τοῦτο, διότι καὶ σύμφωνα μὲ τὰς οἰκονομικάς των δυνάμεις δίδω μαρτυρίαν δι’ αὐτὸ ἀλλὰ καὶ παραπάνω ἀπὸ τὰς δυνάμεις των ἔδωκαν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας καὶ εὐχαριστήσεως, χωρὶς νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ κανείς. 4 Καὶ μὲ θερμὰς παρακλήσεις μᾶς παρεκάλουν καὶ ἐζήτουν νὰ τοὺς κάμωμεν τὴν χάριν νὰ συμμετάσχουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν διακονίαν καὶ ὑπηρεσίαν, ποὺ ἀποβλέπει εἰς τὴν βοήθειαν τῶν πτωχῶν Χριστιανῶν. 5 Καὶ δὲν ἔδωκαν μόνον ὅπως καὶ ὅσον ἐπεριμέναμεν καὶ ἠλπίσαμεν, ἀλλ’ ἔδωκαν προτήτερα καὶ τὸν ἑαυτόν τους εἰς τὸν Κύριον καὶ εἰς ἡμᾶς σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Λκ. θ΄ 37-43
37 Ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἑξῆς ἡμέρᾳ κατελθόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους συνήντησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς. 38 καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ὄχλου ἀνεβόησε λέγων· διδάσκαλε, δέομαί σου, ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν υἱόν μου, ὅτι μονογενής μοί ἐστι· 39 καὶ ἰδοὺ πνεῦμα λαμβάνει αὐτόν, καὶ ἐξαίφνης κράζει καὶ σπαράσσει αὐτὸν μετὰ ἀφροῦ, καὶ μόγις ἀποχωρεῖ ἀπ᾿ αὐτοῦ συντρίβον αὐτόν· 40 καὶ ἐδεήθην τῶν μαθητῶν σου ἵνα ἐκβάλωσιν αὐτό, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν. 41 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς καὶ ἀνέξομαι ὑμῶν; προσάγαγε τὸν υἱόν σου ὧδε. 42 ἔτι δὲ προσερχομένου αὐτοῦ ἔῤῥηξεν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον καὶ συνεσπάραξεν· ἐπετίμησε δὲ ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ, καὶ ἰάσατο τὸν παῖδα καὶ ἀπέδωκεν αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. 43 ἐξεπλήσσοντο δὲ πάντες ἐπὶ τῇ μεγαλειότητι τοῦ Θεοῦ. Πάντων δὲ θαυμαζόντων ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
37 Κατὰ τὴν ἑπομένην δὲ ἡμέραν, ὅταν αὐτοὶ κατέβησαν ἀπὸ τὸ ὅρος, συνέβη νὰ τὸν συναντήση λαὸς πολύς. 38 Καὶ ἰδοὺ ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἐφώναξε καὶ εἶπε· Διδάσκαλε, σὲ παρακαλῶ, ρίψε σπλαγχνικὸν βλέμμα εἰς τὸν υἱόν μου, διότι μου εἶναι μονάκριβος. 39 Καὶ ἰδοὺ τὸν καταλαμβάνει πνεῦμα πονηρὸν καὶ ἔξαφνα φωνάζει δυνατὰ καὶ τὸ πνεῦμα τὸν σπαράζει μὲ ἀφρὸν ἀπὸ τὸ στόμα, καὶ μὲ κόπον πολὺν φεύγει ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον, ἀφοῦ τὸν κουρελιάσῃ καὶ τὸν κάμῃ ἀναίσθητον. 40 Καὶ παρεκάλεσα τοὺς μαθητάς σου νὰ τὸ βγάλουν καὶ δὲν ἠμπόρεσαν. 41 Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπε· Ὦ γενεά, ποὺ τόσα θαύματα εἶδες καὶ εἶσαι ἀκόμη ἄπιστος, ἀπὸ τὴν κακίαν σου δὲ εἶσαι καὶ διεστραμμένη, ἕως πότε θὰ εἶμαι μαζί σας καὶ θὰ σᾶς ἀνέχωμαι; Φέρε ἐδῶ τὸν υἱόν σου. 42 Ἐνῷ δὲ ὁ νέος αὐτὸς ἦτο ἀκόμη εἰς τὸν δρόμον καὶ ἤρχετο πρὸς τὸν Σωτῆρα, τὸν ἐπέταξε κάτω μὲ βίαν τὸ δαιμόνιον καὶ τοῦ ἐτάραξε μὲ σπασμοὺς ὁλόκληρον τὸν ὀργανισμόν. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως ἐπέπληξε τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα καὶ ἰάτρευσε τὸ παιδίον καὶ τὸ ἔδωκε πίσω εἰς τὸν πατέρα του ὑγιές. 43 Ἐκυριεύοντο δὲ ὅλοι ἀπὸ ἔκπληξιν διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐφανερώνετο διὰ θαυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐνήργει ὁ Ἰησοῦς. Ἐνῷ δὲ ὅλοι ἐθαύμαζαν δι’ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἔκαμεν ὁ Ἰησοῦς, εἶπεν εἰς τοὺς μαθητάς του.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΑΓΙΟΙ ΓΟΥΡΙΑΣ, ΣΑΜΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΒΙΒΟΣ
Τήν 15η Νοεμβρίου ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τήν μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Γουρία, Σαμωνᾶ καί Ἀβίβου. Οἱ ἅγιοι Σαμωνᾶς καί Γουρίας μαρτύρησαν κατά τούς χρόνους τοῦ Διοκλητιανοῦ, τό 288, διότι ἔπειθαν τούς ἀνθρώπους νά μήν θυσιάζουν στά εἴδωλα. Οἱ εἰδωλιλάτρες τούς κρέμασαν ἀπό τό ἕνα χέρι καί συγχρόνως τούς τραβοῦσαν τά πόδια μέ βάρη ἐπί τρεῖς ὧρες. Ὅταν τούς κατέβασαν, τούς ἔριξαν στήν φυλακή καί ἔσφιξαν τά πόδια τους στό τιμωρητικό ξύλο. Ὑπέφεραν ἀπό τήν πείνα καί τήν κακομεταχείριση ἐπί τέσσερις μῆνες. Κατόπιν ξανακρέμασαν τόν ἅγιο Σαμωνᾶ ἀπό τό πόδι τόση ὥρα, ὥστε ἐξαρθρώθηκε τό γόνατό του. Τήν ἑπομένη ἡμέρα ἀποκεφάλισαν καί τούς δύο.
Ὁ Ἄβιβος ἦταν διάκονος κι ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ Λικινίου, τό 316. Δίδασκε τήν χριστιανική πίστη στούς εἰδωλολάτρες, γι’ αὐτό τόν κρέμασαν, τόν ἔδειραν καί τέλος τόν ρώτησαν ἐάν ἀρνεῖται τήν πίστη του. Μή πειθόμενος τόν ἔβαλαν στήν φωτιά, ἀφοῦ τοῦ εἴχαν περάσει ἕνα λουρί σάν χαλινάρι στό στόμα.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Tριάδος ἰσάριθμοι τῆς Ὑπερθέου, σαφῶς Γουρίας καὶ Ἄβιβος καὶ Σαμωνᾶς ὁ κλεινός, ἔνθεοι ὑπάρχοντες ταύτην τοῖς ἀσεβέσιν ὡμολόγησαν ἅμα ἄθλων τὴν τρικυμίαν ἀβλαβῶς διελθόντες· καὶ νῦν ἡμᾶς κυβερνῶσιν ὅρμον πρὸς ἄκλυστον.
Μεγαλυνάριον
Τρίπλοκος χορεία ἀθλητική, Ἄβιβος ὁ θεῖος, καί Γουρίας καί Σαμωνᾶς, ὤφθησαν τῷ κόσμῳ, ὁμολογίας χάριν, καί πειρασμῶν τήν λύσιν ἡμῖν βραβεύουσι.