28 Σεπτεμβρίου

Share:

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Ἐφεσ. α’ 22- β’ 3

 Πάντα ὑπέταξεν ὑπό τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκε κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἥτις ἐστὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου. Καὶ ὑμᾶς ὄντας νεκροὺς τοῖς παραπτώμασι καὶ ταῖς ἁμαρτίαις, ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦ κόσμου τούτου, κατὰ τὸν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος, τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας· ἐν οἷς καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς σαρκὸς ἡμῶν, ποιοῦντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διανοιῶν, καὶ ἦμεν τέκνα φύσει ὀργῆς, ὡς καὶ οἱ λοιποί·

 

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Λκ. δ’ 38-44

Ἀναστὰς δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος. πενθερὰ δὲ τοῦ Σίμωνος ἦν συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ, καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν περὶ αὐτῆς. Καὶ ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς ἐπετίμησε τῷ πυρετῷ, καὶ ἀφῆκεν αὐτήν· παραχρῆμα δὲ ἀναστᾶσα διηκόνει αὐτοῖς. Δύνοντος δὲ τοῦ ἡλίου πάντες ὅσοι εἶχον ἀσθενοῦντας νόσοις ποικίλαις ἤγαγον αὐτοὺς πρὸς αὐτόν· ὁ δὲ ἑνὶ ἑκάστῳ αὐτῶν τὰς χεῖρας ἐπιτιθεὶς ἐθεράπευσεν αὐτούς. Ἐξήρχετο δὲ καὶ δαιμόνια ἀπὸ πολλῶν κραυγάζοντα καὶ λέγοντα ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπιτιμῶν οὐκ εἴα αὐτὰ λαλεῖν, ὅτι ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν αὐτὸν εἶναι. Γενομένης δὲ ἡμέρας ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἔρημον τόπον· καὶ οἱ ὄχλοι ἐπεζήτουν αὐτόν, καὶ ἦλθον ἕως αὐτοῦ καὶ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ’ αὐτῶν. Ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὅτι καὶ ταῖς ἑτέραις πόλεσιν εὐαγελίσασθαί με δεῖ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ· ὅτι εἰς τοῦτο ἀπέσταλμαι. Καὶ ἦν κηρύσσων εἰς τὰς συναγωγὰς τῆς Γαλιλαίας.

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Στίς 28 Σεπτεμβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὸν ἅγιο Χαρίτωνα. Ὁ ἅγιος Χαρίτων γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸ Ἰκόνιο ἐπὶ αὐτοκράτορος Αὐρηλιανοῦ. Λόγῳ τῆς εὐσεβείας του ὁδηγήθηκε στὸ βασιλικὸ κριτήριο, τό ὁποῖο καί ἤλεγξε γιὰ τὴν πίστη του στὰ εἴδωλα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ τόν ἔδειραν βάναυσα καὶ κατόπιν τόν ἔρριξαν στὴ φυλακή. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Αὐρηλίου ὁ ἅγιος Χαρίτων μὲ βασιλικὴ διαταγὴ ἐλευθερώθηκε καὶ γιὰ τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν Κύριο ἀπεφάσισε νὰ ἀκολουθήση ζωή στερήσεων. Ὅμως, ἐπέτρεψε ὁ Κύριος νὰ συλληφθῆ ἀπὸ ληστὲς καὶ νὰ φυλακισθῆ σὲ ἕνα σπήλαιο. Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ κατὰ θεία δίκη οἱ ληστὲς πέθαναν ἀπὸ ἕνα φαρμακερὸ φίδι, ἔτσι ὁ ἅγιος Χαρίτων ἔγινε κληρονόμος τῶν χρημάτων τῶν ληστῶν, ἀπό τὰ ὁποῖα ἄλλα μοίρασε στοὺς φτωχούς, μὲ ἄλλα ἔκτισε ἱεροὺς ναοὺς καὶ μὲ ἄλλα δημιούργησε ἁγία Λαύρα, ἐνῶ αὐτὸς ἡσύχαζε στὸ προαναφερθὲν σπήλαιο, ὅπου πολλοὺς ἀνθρώπους ἐπέστρεψε στὴν πίστη τοῦ Χρι στοῦ καὶ πολλοὺς προσείλκυσε στὴ μοναχικὴ πολιτεία. Κατόπιν ἔκτισε δεύτερη καὶ τρίτη Λαύρα λόγῳ τοῦ πλήθους τῶν μοναχῶν, ποὺ προσείλκυε γύρω του μέ τίς ἀρετές του. Ἀργότερα βρῆκε ἕνα σπήλαιο σὲ ὑψηλὸ καὶ δυσπρόσιτο μέρος, ὅπου καὶ ἡσύχασε κατά τὸ ὑπόλοιπο διάστημα τῆς ζωῆς του κάνοντας πολλὰ θαύματα. Μάλιστα μὲ τὴν προσευχὴ του κατάφερε νὰ ἀναβλύση νερό. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ο μακάριος Χαρίτων πέρασε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του μὲ ἄσκηση, ὁμολογώντας τὸν Κύριο ὡς Θεὸ ἀληθινὸ καὶ νουθετώντας τό πλῆθος τῶν μοναχῶν, ποὺ εἶχαν συγκεντωθῆ γύρω του. Ἐξεδήμησε πρὸς τὸν Κύριο, ἀφοῦ ἔγινε πλήρης ἡμερῶν σωματικῶς καὶ πνευματικῶς.

Previous Article

Η ΑΥΣΤΡΙΑ ΒΑΖΕΙ ΦΡΕΝΟ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ

Next Article

Περὶ τῶν μέτρων προστασίας ἐντὸς τῶν Ὀρθοδόξων Ναῶν

Διαβάστε ακόμα