1) ΔΙΑΝΟΜΗ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ
2) ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Ἔχουν δικαιώματα καὶ τὰ παιδιὰ τῶν χριστιανῶν Ἑλλήνων!
Τοῦ κ. Παναγιώτου Τσαγκάρη, Ὑπ. Δρ. Θεολογίας
Σὲ ἐποχὲς ὅπου ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία ἐνισχύει ἀδιάκριτα τὰ δικαιώματα κάθε εἴδους κοινωνικῶν ὁμάδων, προβάλλει λογικὸ τὸ αἴτημα γιὰ ἐνίσχυση ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Ἀγωγῆς στὰ σχολεῖα τῆς χώρας μας, μὲ στόχο τὴν ἰσχυρὴ πνευματικὴ θωράκιση τῆς μαθητιώσας νεολαίας ἀπέναντι σὲ κάθε εἴδους παρακμιακὰ καὶ ἐκφυλιστικὰ φαινόμενα.
Στὰ πλαίσια αὐτὰ οἱ γονεῖς καὶ οἱ κηδεμόνες τῶν ἑλληνοπαίδων, ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλος ὑπεύθυνος φορέας, ὀφείλουν νὰ ἀπαιτήσουν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση, τὴν ἐνίσχυση τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Ἀγωγῆς στὰ σχολεῖα τῆς χώρας μας. Ὅλοι ἔχουμε ὑποχρέωση καὶ μάλιστα, ὅταν ἡ Πολιτεία νομοθετεῖ ἀντίθετα πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας, νὰ ἀπαιτοῦμε μὲ κάθε νόμιμο τρόπο, ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Κυβέρνησης, ἀντισταθμιστικὰ μέτρα μὲ πνευματικὸ πρόσημο, ποὺ θὰ ἀναδεικνύουν καὶ θὰ τονώνουν τὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανικὸ πιστεύω ἰδιαίτερα στὸν εὐαίσθητο χῶρο τῆς μαθητιώσας νεολαίας.
Πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ κινούμενη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση, ἂν θέλει νὰ εἶναι ἀντικειμενικὴ καὶ νὰ συμπεριφέρεται ἰσότιμα πρὸς κάθε πολίτη τῆς χώρας μας, θὰ πρέπει ἄμεσα νὰ προχωρήσει σὲ δύο σημαντικὲς διορθωτικὲς κινήσεις – πρωτοβουλίες οἱ ὁποῖες καὶ θὰ ἀναδεικνύουν τὴν βούλησή της νὰ μὴ ἀποκοπεῖ ὁριστικὰ καὶ ἀμετάκλητα ἀπὸ τὸ ἐκλογικὸ σῶμα ποὺ διέπεται ἀπὸ χριστιανικὲς ἀρχὲς καὶ τὸ ὁποῖο τὴν στήριξε καὶ τὴν στηρίζει μέχρι τώρα ἐκλογικά, σύμφωνα μὲ ἐκτιμήσεις δικῶν της στελεχῶν. Συγκεκριμένα ὀφείλει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνηση διὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων νὰ μεριμνήσει γιά:
1. Τὴν διανομὴ κατ’ ἔτος, τοῦ βιβλίου τῆς Καινῆς Διαθήκης, ποὺ θὰ περιλαμβάνει τὸ ἀρχαῖο κείμενο καὶ τὴν μετάφρασή του στὴ δημοτική, ὡς ἀπαραίτητο σχολικὸ – μαθητικὸ βοήθημα, στοὺς Ὀρθόδοξους μαθητὲς τῆς Α΄ Γυμνασίου, μαζὶ μὲ τὸ βιβλίο τῶν Θρησκευτικῶν, μὲ τὸ ὁποῖο, ἐξάλλου, καλοῦνται νὰ διδαχθοῦν στοιχεῖα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ συνηγορεῖ καὶ ἡ πληθώρα τῶν ὀγκωδέστατων – πολυσέλιδων μαθητικῶν βοηθημάτων ποὺ διανέμονται στοὺς μαθητὲς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, κάθε χρόνο, μαζὶ μὲ τὰ διδακτικὰ βιβλία τῶν διαφόρων μαθημάτων. Ἕνα ἐπιπλέον μαθητικὸ βοήθημα καὶ μάλιστα, αὐτὸ ποὺ θεωρεῖται κορυφαῖο γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐνδυνάμωση τῶν μαθητῶν, θεωροῦμε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ξεκινήσει ἄμεσα ἡ διανομή του στοὺς μαθητὲς/τριες.
2. Τὸν διορισμὸ Θεολόγων καθηγητῶν στὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος καὶ βέβαια, κρίνεται ἀναγκαῖος, διότι ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία μπορεῖ νὰ ἔχει συμπεριλάβει τὴ διδασκαλία τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καὶ νὰ ἔχει διανείμει βιβλία Θρησκευτικῶν στὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα, ἀλλὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὴν πράξη ἀποδεδειγμένα καὶ μὲ τεκμηριωμένες ἐπιστημονικὲς ἔρευνες, γιὰ διάφορους λόγους, δὲν γίνεται καθόλου ἢ γίνεται ἐλλιπῶς στὰ παραπάνω Σχολεῖα. Εἶναι χαρακτηριστικὸ μάλιστα, τὸ παράδοξο γεγονός, ὅτι καλοῦνται οἱ δάσκαλοι νὰ διδάξουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, τὴ στιγμὴ ποὺ οἱ ἴδιοι δὲν τὸ ἔχουν διδαχθεῖ καθόλου στὶς Παιδαγωγικὲς Σχολὲς ποὺ φοίτησαν.
Ἐξυπακούεται ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ ἄμεση ἀποδοχὴ ἀπὸ τὴν Πολιτεία τῶν παραπάνω ἀντιπροτάσεων ὡς ἀντιστάθμισμα στὰ ὅσα, τραγικά, νομοθετοῦνται στὶς ἡμέρες μας. Ἐξάλλου, ἡ ἴδια ἡ Πολιτεία ἤδη προχώρησε σὲ γενναῖα μέτρα ἐνίσχυσης τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας, ὡς ἀντίβαρο στὶς νομοθετικὲς πρωτοβουλίες της, μὲ τὶς ὁποῖες θεσμοθετεῖ στὴν ἑλληνικὴ ἔννομη τάξη τὸν γάμο μεταξὺ δύο προσώπων τοῦ ἰδίου φύλου.
Αἰτούμαστε, ἐπίσης, καὶ τὴν συνηγορία τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ὑπὲρ τῶν παραπάνω προτεινόμενων δίκαιων αἰτημάτων, καθόσον μάλιστα, εἶναι ὑπεύθυνη ἀπὸ τὸν Καταστατικό της Χάρτη καὶ γιὰ τὴν ἐποπτεία ἐπὶ τοῦ δογματικοῦ περιεχομένου τῶν διδασκομένων βιβλίων τοῦ Ὀρθοδόξου μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν.
Ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὀφείλει λοιπόν, νὰ ἐντάξει στὶς ἀπαιτήσεις της ἀπὸ τὴν Πολιτεία, ὄχι μόνο μέτρα οἰκονομικῆς φύσεως, ἀλλὰ καὶ μέτρα πνευματικοῦ περιεχομένου.
Νὰ σημειώσουμε ἀκόμη, ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος Β΄, στὴν Τακτικὴ Συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὶς 6/10/2015, εἶχε τονίσει μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ παρακάτω ἐνδιαφέροντα, προφητικὰ καὶ πολὺ σημαντικά:
«Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν παγιδεύθηκε ποτέ, καὶ δὲν θὰ παγιδευθεῖ σὲ μονομερεῖς χωρισμοὺς μεταξύ τοῦ ἁγιαστικοῦ καὶ τοῦ φιλανθρωπικοῦ της (μὲ τὴν γενικότερη ἔννοια) ἔργου.
Στὴν Ὀρθόδοξη παράδοση, ἡ διακονία τοῦ ἀνθρώπου ἔχει πάντοτε, τελικὸ στόχο τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴ σωτηρία του καὶ ὑλοποιεῖται, ὡς ἔμπρακτη ἐφαρμογὴ τῆς καινῆς ἐντολῆς τῆς ἀγάπης. Φυσικὴ συνέπεια τοῦ χριστοκεντρικοῦ ἀγαπητικοῦ ἤθους τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καὶ ἡ μέριμνα γιὰ ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ ἀνθρώπινου βίου καί, ἰδιαίτερα, τῆς παιδείας, ἐκπαίδευσης καὶ ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν της.
Φαινόμενα ὅπως τὸ πρόσφατο ἐπεισόδιο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, φοβᾶμαι ὅτι εἶναι ἡ αἰχμὴ τοῦ δόρατος. Φαίνεται ὅτι οἱ φίλοι μας οἱ ἐδῶ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν δεινή μας οἰκονομικὴ κατάσταση, στὰ πλαίσια τῆς ρυθμίσεως τῶν οἰκονομικῶν μας σχέσεων, δὲν θὰ παραλείψουν, ἀλλὰ ἀντιθέτως, θὰ ἐπιδιώξουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἀλλοίωση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας μας, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν σχολική μας ἐκπαίδευση. Τὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι οἱ ἐχθροί μας δὲν εἶναι πλέον πέρα καὶ μακριά, εἶναι ἐντὸς τῶν τειχῶν μας. Τὸ βλέπουμε, τὸ ὀσφραινόμαστε.
Ἐὰν ὅμως ὑπάρχουν δεσμεύσεις καὶ σχεδιασμοί, ποὺ ἀποσκοποῦν, ὅπως ψιθυρίζεται ζωηρά, στὴν ἀλλοίωση τῆς μορφῆς τῆς κοινωνίας μας καί, μάλιστα, στὴν ὑποτίμηση τῆς Ἱστορίας καὶ τῶν Παραδόσεών μας, τὸ ξεθεμελίωμα τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας καὶ τὴν ἐπιβολὴ τῆς διαστροφῆς, τὴν περαιτέρω ὑποβάθμιση τῆς γλώσσας μας καὶ τὴν περιφρόνηση τοῦ ἀπὸ αἰῶνες πολιτισμοῦ μας, τῆς πατρίδος μας, τῶν ὁσίων καὶ τῶν ἱερῶν μας· ἂν ὅλα αὐτὰ εἶναι μέσα στὰ «προαπαιτούμενα» (πρᾶγμα ἀκατανόητο), τότε ἡ Ἱεραρχία, ὁ κλῆρος, ὁ εὐσεβὴς καὶ πιστὸς ἑλληνικὸς λαός, θὰ γίνουμε ἀνάχωμα, τείχη ὀχυρά.
Τότε θὰ ἀποδειχθῆ ἀληθινὴ ἡ φράση τοῦ Μακρυγιάννη “ἡ Φραγκιὰ δὲν μᾶς θέλει μὲ τέτοιο ντύμα Ὀρθόδοξον”».
Στοὺς χαλεποὺς καιροὺς ποὺ διανύουμε εἶναι, λοιπόν, δίκαιο καὶ ἐπιτακτικὸ τὸ αἴτημα, «ἡ Ἱεραρχία, ὁ κλῆρος, ὁ εὐσεβὴς καὶ πιστὸς ἑλληνικὸς λαός, νὰ γίνουμε ἀνάχωμα, τείχη ὀχυρά», ἀπέναντι σὲ κάθε προσπάθεια ξεθεμελιώματος τοῦ ἑλληνορθόδοξου τρόπου ζωῆς μὲ συγκεκριμένες καὶ στοχευμένες προτάσεις, ποὺ νὰ ὑπηρετοῦν, γνήσια, καὶ νὰ ἐνισχύουν δυναμικὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἑλληνορθόδοξης πορείας τοῦ Γένους μας, ἀπέναντι σὲ κάθε μεταρρυθμιστικὸ ὀρυμαγδὸ τοῦ σύγχρονου δικαιωματισμοῦ ποὺ προσβάλλει τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ ζωή.