Γράφει ἡ κα Μαρία Ντελῆ
Δέσποτα,
Εἶμαι μία χριστιανὴ ὀρθόδοξη καὶ ἔχω νὰ πῶ κάποια πράγματα γι’ αὐτὸ ποὺ ἐπικρατεῖ σήμερα στὶς ἐκκλησίες, γενικά τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδας.
Οἱ Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι ἀπὸ χιλιάδες χρόνια πρὶν (Ἅγιοι – Μάρτυρες – Δεσποτάδες, Ἱερεῖς – Ἱερομόναχοι, Δάσκαλοι) ἥρωες ἦταν, ἁπλοὶ πιστοί, καὶ ἔκαναν θεάρεστο ἔργο γιὰ τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους. Ὑπέμειναν πολλὰ βασανιστήρια καὶ μαρτύρια, γιὰ νὰ μείνουν πιστοὶ στὸν Χριστὸ μέχρι θανάτου.
Σήμερα, ὅπως βλέπουμε, ἄλλαξαν ὅλα· ἡ ταπείνωση ἔχει γίνει ἐγωισμὸς καὶ φαίνεσθαι. Τὰ λίγα, τὰ πτωχὰ καὶ τίμια ἔχουν γίνει χλιδὴ καὶ κοσμικότητες.
Οἱ ἐκκλησίες ποὺ ἦταν χῶρος λατρείας μὲ ταπεινότητα καὶ προσευχή, ἔχουν γίνει χλιδάτες, ἀνθοπωλεῖα, ἀνθόκηποι καὶ ψιλικατζίδικα.
Ὁ χῶρος τῆς Ἁγίας Τράπεζας ἦταν χῶρος καθαγιασμοῦ τῶν Τιμίων Δώρων, τῆς θείας Εὐχαριστίας καὶ τώρα ἔχει γίνει χῶρος μίας ἁπλῆς τελετουργίας μὲ λουλούδια, μέχρι ποὺ ἀφαιρέθηκε καὶ ὁ Ἐσταυρωμένος Χριστός μας.
Διώχθηκαν πολλοὶ ἱερεῖς, ψάλτες καὶ ἐπίτροποι συνετοὶ καὶ σεβαστοὶ ἀπὸ κάποιες ἐνορίες, γιατί δὲν ἄρεσαν στοὺς κοσμικούς.
Ἔχουν ἐπιβληθεῖ δίσκοι, κουπόνια στὶς ἐκκλησίες γιὰ δῆθεν βοήθεια στοὺς ἔχοντες ἀνάγκη καὶ τὰ τραπεζώματα, τὰ τσάγια καὶ οἱ πλούσιες συνάξεις αὐξάνονται συνεχῶς. Ἔχει καταντήσει ἡ ἐκκλησία λαϊκὴ ἀγορά.
Τὰ κατηχητικὰ σχολεῖα θέλουν δασκάλους ταπεινοὺς καὶ πιστούς, γιὰ νὰ κατηχήσουν τὰ παιδιά μας, μαθαίνοντάς τα προσευχές, τραγουδάκια καὶ μαθήματα γιὰ τὸν Χριστό μας καὶ τὴν Παναγία μας καὶ ὄχι περιττὰ πράγματα γιὰ περισσότερα ἔξοδα καὶ ὅλα αὐτὰ γιὰ τὸ φαίνεσθαι.
Ἔχουν ἀποσυρθεῖ οἱ ἱεροκήρυκές μας καὶ οἱ ἱερεῖς ποὺ βγαίνοντας στὴν ὡραία πύλη μᾶς συγκλόνιζαν μὲ τὸ κήρυγμά τους καὶ τὴν ταπεινότητά τους.
Ὅλα αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα, καλὸ εἶναι νὰ γίνονται μὲ πιὸ πολλὴ πίστη, ταπεινότητα καὶ πραότητα, κι ὄχι γιὰ τὸ φαίνεσθαι.
Αὐτὰ εἶχα νὰ πῶ, μὲ τὸν σεβασμὸ ποὺ ἔχω στοὺς Μητροπολίτες, στοὺς ἱερεῖς καὶ σὲ ὅλο τὸ ἐκκλησίασμα.
Μία ἁπλὴ γυναίκα ποὺ δὲν θὰ πάει μὲ τοὺς πολλούς, ἀλλὰ θὰ μείνει πιστή, μέχρι νὰ ἔλθει ἡ εὐλογημένη ὥρα γιὰ τὴν θριαμβεύουσα Ἐκκλησία.
Ὁ Χριστὸς εἶπε: «Πρᾶος εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ».