(Γιατί να υποχρεούται Επίσκοπος εις Κύπρον να δεχθεί βλάσφημη στρέβλωση;)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, αναφέρεται ότι ‘’οι εκκλησίες – μέλη (του Π.Σ.Ε.) εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών’’*. Αυτή η λεγόμενη ‘’εκκλησιολογική’’ προϋπόθεση η οποία αποτελεί μεγάλη βλασφημία, παρεισέφρησε ως μη ώφειλε σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.
Υπογράφοντας τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, γίνεται αποδεκτή και η ‘’εκκλησιολογική’’ αυτή προϋπόθεση. Θα υποχρεωθεί ο Επίσκοπος Τυχικός να υπογράψει κάτι τέτοιο, τη στιγμή μάλιστα που πέντε Επίσκοποι της Κύπρου, δεν έχουν υπογράψει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης;
Είναι μεγάλη βλασφημία να πιστεύεται και να διακηρύσσεται, ότι το Σώμα Χριστού οικοδομείται με τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες μέλη του Π.Σ.Ε. Κι όμως σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, παρεισέφρησε και αυτό ως μη όφειλε. Υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για βλάσφημη ‘’εκκλησιολογική προϋπόθεση’’;
Αυτό δυστυχώς διακηρύσσεται στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, η οποία ως μη όφειλε παρεισέφρησε και σε κείμενο της Σύνοδου της Κρήτης. Για τέτοιες αποφάσεις σεμνύνονται; Γιατί τόση ζέση για μια τέτοια απόφαση, από τους αμύντορες της Συνόδου της Κρήτης;
Είναι αυτή η απόφαση σύμφωνη με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας; Ας βρεθεί έστω και ένας από αυτούς που υπεραμύνονται της Συνόδου της Κρήτης, να προβάλει θεολογική ερμηνεία για μια τέτοια στρέβλωση. Είναι επόμενη των Οικουμενικών Συνόδων μια τέτοια κακόδοξη στρέβλωση; Άπαγε της βλασφημίας.
Το Σώμα του Χριστού θα οικοδομηθεί από τις ‘’πνευματικές’’ σχέσεις με αιρετικές κοινότητες και ομάδες μέλη του Π.Σ.Ε.; Γιατί μια τέτοια υποχρέωση αποδοχής τέτοιων αποφάσεων; Γιατί να υποχρεωθεί ο Επίσκοπος Τυχικός να υπογράψει κάτι τέτοιο;
Αυτό δεν αποτελεί ορθόδοξη θέση, ούτε και εκκλησιολογική προϋπόθεση. Καταγράφει απλούστατα τις μάταιες προσπάθειες συνύπαρξης στο συνονθύλευμα του λεγόμενου Π.Σ.Ε.
Τέτοιες προϋποθέσεις σχετικοποιούν την εκκλησιαστική μας αυτοσυνειδησία ως Ορθοδόξων, ότι δηλαδή ‘’η Ορθόδοξος Εκκλησία, είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία’’. Πρόκειται για εκκλησιολογικές στρεβλώσεις και όχι ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις.
Αποτελεί μεγάλη βλασφημία να διακηρύσσεται, ότι το Σώμα Χριστού οικοδομείται με τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες μέλη του Π.Σ.Ε. Το γεγονός ότι πέντε Επίσκοποι της Κύπρου δεν έχουν υπογράψει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, δεν αποτελεί ακόμα ένα εμπόδιο, να απαιτηθεί ειδικά από κάποιον Επίσκοπο να αποδεχθεί κάτι τέτοιο;
‘’Δια της Εκκλησίας, και εν τη Εκκλησία, δια της οποίας και μόνον οι άνθρωποι φθάνουν εις τον τελικόν σκοπόν και το τελικόν νόημα της ανθρωπίνης υπάρξεως σε όλους τους κόσμους»** παρατηρεί μεταξύ άλλων ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ερμηνεύοντας τον λόγο του Αποστόλου Παύλου «Μέχρι καταντήσωμεν…εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 4,13).
Πότε στην Ιστορία της Εκκλησίας έχει τολμηθεί κάτι τέτοιο; Γιατί να υποχρεούται Επίσκοπος να υπογράψει τέτοιες αποφάσεις; Γιατί δεν γίνεται παρόμοια προσπάθεια να υπογράψουν και οι πέντε Επίσκοποι της Κύπρου, οι οποίοι δεν έχουν υπογράψει τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης;
*«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη).
**Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος – Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας».