ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
3 ΜΑΪΟΥ 2026
Ἀπόστολος: Πραξ. θ΄ 32 – 42
Εὐαγγέλιον: Ἰωάν. ε΄ 1 – 15
Ἦχος: γ΄.-Ἑωθινόν: Ε΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
«μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται» (Ἰωάν. Ε΄ 14).
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Ὁ παράλυτος καὶ ἡ… Βηθεσδά!
Ἕως τῆς σήμερον, ἀγαπητοί μου, ὑπάρχουσι τὰ ἐρείπια τῆς «κολυμβήθρας τῆς Βηθεσδά», περὶ τῆς ὁποίας ἠκούσαμεν εἰς τὸ σημερινὸν ἱερὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα! Μέχρι τῆς σήμερον, οἱ προσκυνηταὶ τῶν Παναγίων τόπων τῶν Ἱεροσολύμων, ὑπάγουσι καὶ προσκυνοῦσιν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὅπου συνάζοντο τότε οἱ παντοῖοι ἀσθενεῖς καὶ ἀνάπηροι καὶ ἔμενον ἐκεῖ στεγαζόμενοι εἰς τὰς πέντε στοάς, ἀναμένοντες τὴν σωτήριον ἐκείνην στιγμήν, καθ’ ἣν… «Ἄγγελος… κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ˙ ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧδήποτε κατείχετο νοσήματι»! Ἕως τῆς σήμερον, ὁ τόπος οὗτος τῆς Βηθεσδά, μαρτυρεῖ τὰ ὅσα θαυμαστὰ συνέβαινον τότε, ὅτε τυφλοὶ ἀνέβλεπον καὶ χωλοὶ περιεπάτουν καὶ παραλυτικοὶ ἀνωρθοῦντο, καὶ ἅπαντες οἱ… ὑπὸ παντοίων νόσων παιδευόμενοι, οἵτινες ἐθεραπεύοντο, εἰς τὰ ὕδατα ἐκεῖνα, ἅτινα ἡγιάζοντο, μετὰ τὴν κάθοδον εἰς αὐτά, τοῦ Ἀγγέλου!
Ἐκεῖ, εἰς τὸν θαυμαστὸν τοῦτον τόπον, ἔρχεται ὁ Διδάσκαλος! Ἔρχεται, οὐχὶ τυχαίως καὶ συγκυριακῶς, – ἄλλωστε, τοῦτο δὲν συνέβη ποτὲ εἰς τὸν Κύριον, ἐφ’ ὅσον Οὗτος ὡς ὁ Ἀληθινὸς Θεός, ἐγνώριζε… πέραν τῶν παρελθόντων καὶ παρόντων, καὶ τὰ μέλλοντα – ἀλλὰ μὲ συγκεκριμένον σκοπόν! Ἔρχεται καὶ πλησιάζει ἕνα ἄνθρωπον, ὅστις «ἦν… ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ»! Εὑρίσκεται οὗτος «κατακείμενος» μεταξὺ τοῦ πλήθους τῶν ἀσθενούντων, ἀναμένων τὴν εὐλογημένην ἐκείνην στιγμήν, καθ’ ἣν θὰ προελάμβανεν ἅπαντας τοὺς ὑπολοίπους, καὶ θὰ ἔπιπτε πρῶτος εἰς τὴν «κολυμβήθραν, μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος»! Τοῦτο, ὅμως, παρέμενεν ἐν τῇ… φαντασίᾳ του, καθ’ ὅσον … ἀφ’ ἑνὸς εἶναι παντελῶς ἀκίνητος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι ἀπολύτως… μόνος, μὴ ἔχων τὸν βοηθὸν ἐκεῖνον ὅστις καὶ θὰ ἔσυρεν αὐτὸν ἕως τῆς «κολυμβήθρας»!
«Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;»
Εἰς τὸν τόπον τοῦτον τὸν μαρτυρικόν, ἔρχεται ὁ Κύριος, ὅστις, – ὡς ἤδη εἴπομεν, – ἔρχεται οὐχὶ συγκυριακῶς, ἀλλά… προσκεκλημένος! Ἔρχεται, διότι ἀκούει τὰς ἐγκαρδίους ἐπικλήσεις τοῦ ἐγκαταλελειμμένου παραλυτικοῦ! Ἔρχεται ὁ Χριστός μας, καὶ εἰσερχόμενος εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον τὸν κατακλυζόμενον ἀπὸ «πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων», κάμνει κάτι τὸ ἀσύνηθες! Παρακάμπτει ἅπαντας τοὺς λοιποὺς ἀσθενεῖς καὶ πλησιάζει μόνον τοῦτον τὸν παράλυτον! Θὰ ἦτο, ἆραγε, «δύσκολον» εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεόν, ἵνα… μὲ ἕνα καὶ μόνον λόγον Του, θεραπεύσῃ ἅπαντας τοὺς ἐκεῖσε κατακειμένους ἀσθενεῖς; Οὐδείς, ὅμως, ἀπορεῖ, μὲ τὴν τοιαύτην «συμπεριφορὰν» τοῦ Διδασκάλου! Ἀκόμη δὲ ἐκπληκτικώτερον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι καὶ μετὰ τὴν θαυμαστὴν θεραπείαν τοῦ παραλύτου, οὐδεὶς ἐκ τούτων τῶν ἀσθενῶν, ἢ καὶ ἐκ τῶν συνοδῶν των, παρακαλεῖ τὸν Κύριον, ὅπως θεραπεύση καί… ἄλλους˙ καὶ διατί ὄχι; καὶ ὅλους! Ἴσως εἰς τὴν συνέχειαν, λάβομεν τὰς ἀπαντήσεις ἐπὶ τούτων τῶν ἐρωτημάτων!
Περίεργον, ὅμως, ἐρώτημα, θέτει, ἐπίσης, καὶ εἰς τὸν παράλυτον! «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;». Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτᾷ κάποιος ἕνα ἀσθενῆ… «ἐὰν θέλῃ νὰ εὕρῃ τὴν ὑγείαν του»! Ἢ μᾶλλον, θὰ ἠδύνατο, ἀσθενής τις νά ἀπαντήσῃ εἰς τοῦτο τὸ ἐρώτημα… ἀρνητικῶς; Ὁ Κύριος, ὅμως ἐρωτᾷ! Καὶ ἡ ἐρώτησίς Του, ἀσφαλῶς καὶ δὲν εἶναι ἀνόητος ἢ ἐσφαλμένη! Ἴσως μάλιστα αὕτη μᾶς διευκολύνει, ἵνα κατανοήσωμεν καὶ τὴν διακριτικὴν στάσιν Του ἀπέναντι εἰς τοὺς λοιποὺς ἀσθενεῖς! Ναί, ἐρωτᾷ ὁ Κύριος, διότι σέβεται τὴν ἐλευθερίαν μας, ἀκόμη καί… εἰς τὰ πλέον αὐτονόητα! Ἐρωτᾷ, διότι, παρ’ ὅτι ἡ ἀπάντησις θεωρεῖται αὐτονόητος καὶ καταφατική, ὁ Κύριος θέλει τὴν ὁλόθυμον ἀποδοχὴν καί… κατάφασιν τῆς ἀνθρωπίνης θελήσεως!
Ὁ παραλυτικὸς θέλει τὴν θεραπείαν του! Ἄλλωστε, διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, εὑρίσκεται κατάκοιτος ἐκεῖ, ἀναμέσον τόσων ἄλλων ἀσθενούντων! Τὴν θεραπείαν του ἐπιζητεῖ! Παρακαλεῖ δι’ ἕνα εὐλογημένον ἄνθρωπον, ὅστις θὰ τὸν συμπονέσῃ καὶ θὰ τὸν βοηθήσῃ, ἵνα προτρέξῃ τῶν ἄλλων, καὶ ἔμβῃ πρῶτος εἰς τὴν «θαυματουργὸν κολυμβήθραν», μετὰ τήν… εἴσοδον τοῦ Ἀγγέλου! Τοῦτο, ἀκριβῶς, εἶναι καὶ τὸ «παράπονον», τὸ ὁποῖον διατυπώνει εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἀπάντησιν εἰς τὸ ἀνωτέρω ἐρώτημά Του! «Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν»!
«Μηκέτι ἁμάρτανε»!
Ἡ θεραπεία τοῦ παραλύτου, ἀλλὰ καὶ ἅπαντα τὰ θαύματα ἅτινα ἔπραξεν ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, ἦσαν διὰ τὸν Παντοδύναμον Θεόν, …ἁπλουστάτη ὑπόθεσις! Τοῦτο ἀκριβῶς βλέπομεν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν! Προστρέχει πρὸς τὸν παραλυτικόν, κατανοεῖ τὴν θλῖψιν του καὶ συμπονεῖ εἰς τὴν ἀδυναμίαν του καὶ τὸν θεραπεύει! Συμμερίζεται τὴν “μοναξιά“ του καὶ τὸν ἐγείρει ἐκ τῆς θλιβερᾶς στρωμνῆς του. Συγχωρεῖ ἀκόμη καὶ τὰς ἁμαρτίας του, – ὡς τοῦτο εὐκόλως διαπιστοῦται – ἐφ’ ὅσον αὗται ἦσαν αἱ αἰτίαι τῆς παραλυσίας του! Δίδει, ὅμως, ὁ Χριστός μας εἰς τοῦτον καὶ μίαν χαρακτηριστικὴν συμβουλήν. “Μηκέτι ἁμάρτανε”! “Μὴ ἁμαρτήσεις πλέον”! Δὲν ἔχει ἀξίαν ἡ θεραπεία, … ὅταν διὰ τῆς ἁμαρτίας, σκοπεύωμεν νά ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀσθένειαν! Δὲν ἀξίζει ἡ ὑγεία, ὅταν ἐπιθυμῶμεν τὴν “κλίνην τῆς ἀσθενείας μας”! Δὲν ἀξίζει, οὔτε κἄν, καὶ αὐτὴ ἡ συγχώρησις, ὅταν σκεπτώμεθα καὶ νοσταλγῶμεν τὴν ἐπιστροφήν μας εἰς τὴν ἁμαρτίαν!
Ὡς ἤδη προείπομεν, ὁ Κύριος συγχωρεῖ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας του, …συμβουλεύει ὅμως καὶ διδάσκει, τὴν παντελῆ ἀποστασιοποίησίν μας ἐκ τούτων…! Τοῦτο σημαίνει τό… “μηκέτι ἁμάρτανε”! Μὴ θελήσεις νὰ ἐπιστρέψῃς εἰς τήν… δυσωδίαν τῶν ἁμαρτημάτων σου! Μὴ ἐπιθυμεῖς τὴν … πτῶσιν σου! Μὴ νοσταλγεῖς τήν… ἀποστασίαν σου ἀπὸ τὸν Θεόν!!! Ἀγάπησε τὴν καθαρότητα τῆς καρδίας σου καὶ κατανόησον “… τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου” (Β΄ Πέτρ. Β΄ 22).
Κατὰ πόσον ἐπιθυμοῦμεν τὴν «θεραπείαν» μας;;;
Πολλάκις συμβαίνει εἰς ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀναζητῶσιν Ἐκεῖνον, ὅστις νὰ δύναται νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰς ἐνοχάς των. Πολλάκις ἡμεῖς οἱ Πνευματικοί, συνηντήσαμεν ἁμαρτωλούς, οἵτινες ἀνεζήτουν τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τὰ χρόνια βάρη τῶν ἁμαρτιῶν των! Πολλάκις εἴδομεν ψυχὰς καταβεβλημένας, αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν συγχώρησίν των, νὰ ἀποχωρῶσιν ἐκ τοῦ ἐξομολογητηρίου, ἀνακουφισμένοι, καί… κλαίοντες, νὰ εὐχαριστῶσι τὸν Ἐλεήμονα Κύριον διὰ τὴν συγχώρησιν τῶν πολλῶν, ἀλλὰ καὶ βαρυτάτων ἁμαρτιῶν των! Καί …ὄντως! Ἡ λύτρωσις αὕτη, δὲν συγκρίνεται μὲ οἱανδήποτε ἄλλην τοιαύτην, οὔτε καὶ ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς… ἐκ τοῦ σωματικοῦ θανάτου!
Ὅμως… διὰ τὸν Θεόν, ἡ συγχώρησις καὶ ἡ… λύτρωσις τοῦ πλάσματός Του, εἶναι κάτι τὸ αὐτονόητον καί… εὔκολον! Ὡς, εὐστόχως, ἐλέχθη, …αἱ ἁμαρτίαι, διὰ τὸν ἄνθρωπον μέν, εἶναι βάρος δυσβάστακτον, … καὶ πῦρ ἀτελείωτον καὶ αἰώνιον, τὸ Θεῖον, ὅμως, ἔλεος εἶναι ὁ… ὠκεανὸς ἐκεῖνος πρὸ τοῦ ὁποίου ὠχριᾷ ἡ δύναμις τῆς οἱασδήποτε …φλογός! Ἄς μὴ ἀμφιβάλλωμεν, ἀδελφοί μου καὶ ἀδελφαί μου, περὶ τοῦ Ἐλέους καὶ τῆς Φιλανθρωπίας τοῦ Κυρίου μας… Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μᾶς προβληματίζῃ εἶναι, μᾶλλον ἐκείνη ἡ… ἐρώτησις τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν παραλυτικόν: “θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;” Θέλομεν, ἆραγε, τὴν συγχώρησιν; Ὁ μὲν Κύριος, ὡς Φιλάνθρωπος, καὶ μᾶς συγχωρεῖ, καὶ μᾶς θέλει…, καὶ μᾶς ἀγαπᾷ! “Θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν”! Ἡμεῖς, ὅμως, …θέλομεν;
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκήρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν