Συχνά και πυκνά επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα της ερήμωσης των χωριών της παραμεθόριας περιοχής, μερικές φορές μάλιστα το συνθέτουν με το οξύ δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Η «Σύνθεση Ιδεών», για το θέμα της ερήμωσης των παραμεθόριων χωρών, έχει πολλές σελίδες, γεμάτο από περιγραφές και εικόνες της ερημίας αλλά και φιλότιμες προτάσεις «επίλυσης» (!), με δηλώσεις υπουργών και συνθέσεις επιτροπών «μελετών»! Σε αυτή την περιπλάνηση θα ανασυρθεί μια παλιά ιδέα με «ώριμη ηλικία», 35 ετών, τότε που μόλις άρχισε και επισημάνθηκε «για πρώτη φορά» η ερήμωση στα παραμεθόρια χωριά. Αρχίζει η περιπλάνηση με το κυρίαρχο, τότε και τώρα, πρόβλημα, πολύ πιο «ώριμον» και «επείγον»!
– Ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα ανάπτυξης που πρέπει να αντιμετωπιστεί στα παραμεθόρια ερημοχώρια, είναι και η ασφάλεια των συνόρων αλλά και γενικά το αίσθημα της ασφάλειας των χωριών της συνοριακής ζώνης. Λίγοι τολμούν να κυκλοφορήσουν τη νύχτα, και λίγοι είναι, όσοι τολμούν μια επίσκεψη για κάποιο πρόβλημα των σπιτιών, που διανυκτερεύουν το βράδυ.
– Η Ασφάλεια λοιπόν είναι ένα σύνδρομο της ερημοποίησης, που πρέπει να εξεταστεί σαν αναπτυξιακή επέμβαση, όπως λέγεται ότι μελετάται.
– Μια ιδέα η οποία συζητήθηκε στο παρελθόν, στη δεκαετία του 1990, τότε που κρίθηκε άμεση και αναγκαία η συγκρότηση του Σώματος των Συνοριοφρουρών. Ίσως είναι πρακτικά χρήσιμο, να ανασυρθεί, επίκαιρα τώρα, που συζητιέται το θέμα της μείωσης της δυνάμεως των μεθοριακών στρατιωτικών Φρουρών και το κλείσιμο Στρατοπέδων και της ιδέας να δημιουργηθεί και σώμα των εφέδρων.
– Τότε λοιπόν, με τη σύσταση του Σώματος των Συνοριοφρουρών, και επί Υπουργίας του Παπαθεμελή, συζητήθηκε πολύ, να ενταχθούν στη Συνοριοφρουρά πολίτες, κάτοικοι των παραμεθόριων χωριών ή και μακράν κατοικούντες, 60 ετών, με αμοιβή ένα βασικό μισθό κάπως οικονομικό, να είναι ασφαλισμένοι, αλλά να είχαν και το ελεύθερο να ασκούν παράλληλα κάποιο ελεύθερο επάγγελμα, στο χωριό και στην περιοχή, για το οποίο θα είχαν μια βοήθεια, για εξοπλισμό, για επαγγελματικό αυτοκίνητο (καλή ιδέα θα ήταν στους επαγγελματίες αυτούς να διατίθενται δωρεάν κατασχεμένα αυτοκίνητα), για μια επαγγελματική στέγη και βέβαια, μια φορολογική απαλλαγή για μια πενταετία. Οι Συνοριακοί αυτοί φρουροί, θα ήταν ένοπλοι, με διακριτή στολή, θα είχαν μια βασική εκπαίδευση ολίγων εβδομάδων, θα ανταποκρίνονταν αμέσως σε κάθε προσκλητήριο και αποστολή της Συνοριοφρουράς στην περιοχή τους.
– Έτσι θα εξασφαλιζόταν ένα σταθερό ανθρώπινο δυναμικό του χωριού, ενισχυμένο και με ένα χρήσιμο επαγγελματικό δυναμικό, παραγωγικό στο χωριό και στην περιοχή.
– Απλό στη σύλληψη, και προσκλητήριο για τους μετοικήσαντες παλαιότερα στις πόλεις, για συνταξιούχους και μη επαγγελματικά ευδοκιμούντες.
– Αν εξαγγελθεί, με τα πρώτα αναπτυξιακά μέτρα, θα εκτιμηθεί χρήσιμο και πρακτικό και θα αποτελεί την εκκίνηση για επόμενα αναπτυξιακά μέτρα.
– Τα επόμενα βήματα, πρέπει να είναι πιο ριζοσπαστικά, με πολλές πρακτικές ενισχύσεις, και με δυναμικές οικονομικές προσφορές και επιχειρηματική προοπτική.
– Μια φάση αυτού του αναπτυξιακού κεφαλαίου, θα ήταν ένα προσκλητήριο στους συνταξιούχους παντός κλάδου, καταγόμενους από τα ερημοχώρια και διαβιούντων σε μεγάλα αστικά κέντρα, να μετοικίσουν στα χωριά καταγωγής με ένα ποσοστό ενισχύσεως της σύνταξης που λαμβάνουν για μια διαμονή στο χωριό μεγαλύτερη του εξαμήνου.
– Αυτό να συνδυάζεται με ένα πρόγραμμα, βελτιώσεως της κατοικίας, του ιδιόκτητου σπιτιού στο χωριό, με όλα τα υποπρογράμματα, αλλαγής εξοπλισμού, βελτιώσεως θερμικά της κατοικίας και άλλα που πληθωρικά προσφέρονται στους κάτοικους των μεγάλων πόλεων. Εδώ ενισχυμένα με πρόσθετες διευκολύνσεις. Ή, σε περίπτωση μη υπάρξεως οικίας, να ενταχθεί αμέσως σε αυτά τα πολλά προγράμματα βελτιώσεως κατοικίας, επεκτάσεως κατοικίας, ή αποκτήσεως προκατ Κατοικίας σαν αυτές που στεγάζουν χιλιάδες πρόσφυγες, στο Ελαιώνα (!), στους καταυλισμούς που άδειασαν (!), μικρού κόστους, χωρίς πολεοδομικές επιβαρύνσεις. Δωρεάν. Η Ελλάδα ανασυγκροτήθηκε μετά τον μεγάλο πόλεμο και ανοικοδομήθηκαν τα καμένα χωριά με δωρεάν κατασκευή μικρών τυποποιημένων σπιτιών χωρίς πολεοδομικές επιβαρύνσεις και «χαρτόσημα» υπέρ συλλόγων και άλλων μεσαζόντων και περιφερόμενων λάθρα σιτιζόμενων.
– Μια ανάμνηση της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης της καμένης από τους πόλεμους Ελλάδας, με σύγχρονη τεχνολογία, και κοινωνική συναντίληψη, θα αποτελούσε μια καινοτόμο ιδέα ανάπτυξης και διάσωσης των παραμεθόριων ερημοχωρίων.
– Να σχεδιαστούν από το ΤΕΕ, δύο ή τρεις τύποι κατοικίας δύο ή περισσοτέρων δωματίων με βοηθητικούς χώρους (80- 100 τ.μ.), χωρίς οπλισμένα στοιχεία, που θα κατασκευάζονται όπως παλαιότερα, με άδεια του Κοινοτάρχη και σε κοινοτικό χώρο 500 τ.μ. εντός του «σχεδίου πόλεως» (!) της Κοινότητας ή ακόμη σε κάποια ζώνη εκτός (!), με δάνειο του πολίτη εν μέρει δωρεάν και εν μέρει με ελάχιστο τόκο.
– Για επαγγελματίες, μετοικούντες έτσι στα χωριά, πλέον των παραπάνω ευκολιών να προστεθεί συνδρομή για μεταφορά και της επιχείρησης στο χωριό, κατ’ αρχήν μιας οικονομικής ενίσχυσης του επιχειρηματία, για την μετοίκηση, μιας πρώτης γενναίας φοροαπαλλαγής για τα πρώτα πέντε χρόνια και επανεξέταση για μια ακόμη τριετία. Και πλήρη ψηφιακή υποστήριξη της νέας τεχνολογίας και ενεργειακή υποστήριξη για 2-3 χρόνια.
– Ένα fast track πρόγραμμα θα ενίσχυε το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων των παραμεθόριων περιοχών και την εμπιστοσύνης τους προς την Πολιτεία, ενώ θα αποτελούσε ένα κίνητρο επιστροφής και πολλών «φυγάδων», για μια ήσυχη και ασφαλή επαγγελματική αποκατάσταση, σε ένα κλίμα us ασφάλεια και προοπτική.
– Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…
ο μέτοικος