2ον
Δὲν ὑπάρχει σῶμα χωρὶς ψυχὴ οὔτε ψυχὴ χωρὶς σῶμα
Δὲν νοεῖται, σὲ ζῶντα ἄνθρωπο, νὰ ὑπάρχη σῶμα ἄνευ ψυχῆς, οὔτε ψυχὴ ἄνευ σώματος. Λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Τὴν ψυχήν, οὔτε γὰρ προϋφίσταται τοῦ σώματος, οὔτε μεθυφίσταται, ἀλλ᾽ ἅμα τῇ τούτου γενέσει κτίζεται καὶ αὐτή». Δηλ., ἡ ψυχή, οὔτε προϋπάρχει τοῦ σώματος, οὔτε ὑπάρχει μετὰ ἀπὸ αὐτό, ἀλλὰ ταυτόχρονα μὲ τὴν γέννηση τοῦ σώματος κτίζεται καὶ ἡ ψυχή. Καὶ τονίζει ὁ Ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης: «Οὔτε γὰρ σῶμα πρὸ τῆς ψυχῆς ὑφίστατο, οὔτε ψυχὴ πρὸ τοῦ σώματος», δηλ. ὅτι ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα κτίζονται ταυτόχρονα.
Πρόσεξε, μὴ κάνης αὐτὸ τὸ κακὸ
Σὲ χωριὸ τῆς Δ. Μακεδονίας ζοῦσε πρὶν ἀπὸ μερικὰ χρόνια ἕνα ζεῦγος, ποὺ εἶχε δύο ἀγοράκια, ἡλικίας τότε 12 καὶ 9 ἐτῶν. Στὸ μεταξὺ ἡ σύζυγος καὶ μητέρα ἔμεινε ἔγκυος, ἀλλὰ δὲν καλοδέχτηκε τὸ γεγονός. Γι᾽αὐτὸ καὶ πῆγε στὸ γιατρό της καὶ ζήτησε νὰ κάμη ἔκτρωση. Καὶ εὐτυχῶς, ὁ καλὸς ἐκεῖνος γιατρὸς (γιατὶ ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν πάντοτε καὶ καλοί, ἔστω σπανίζοντες, δηλαδὴ μεταξὺ τῶν μαιευτήρων – γυναικολόγων), τῆς συνέστησε νὰ μὴ κάμη ἔκτρωση. Ἀλλὰ ἐκείνη δὲν πείσθηκε. Εἶχε ἀποφασίσει νὰ τὴν κάμη…
Πρὶν ὅμως τὴν κάμη, εἶδε στὸν ὕπνο της ὄνειρο (μᾶλλον ὅραμα), μιὰ μαυροφορεμένη γυναίκα (ποὺ … πιστεύει ὅτι ἦταν ἡ Παναγία), ἡ ὁποία τῆς εἶπε: «Πρόσεξε νὰ μὴ κάμης τὸ κακὸ ποὺ ἔχεις στὸ νοῦ σου, γιατὶ θὰ πάθης μεγάλη συμφορά»! Ἀλλὰ ἐκείνη, ἐνῶ ἀντιλήφθηκε τὸ μήνυμα τοῦ φανεροῦ ἄλλωστε ὀνείρου – δράματος, δὲν ἔδωσε σημασία. «Ὄνειρο εἶναι, εἶπε. Στὰ ὄνειρα θὰ πιστεύουμε»; Τελικὰ προχώρησε καὶ ἔκαμε ἔκτρωση… Ἀλλὰ δὲν πέρασε μήνας καὶ τὰ δύο ἀγοράκια της, χωρὶς αὐτὴ νὰ τὸ ἀντιληφθῆ, πῆγαν σ᾽ἕνα γειτονικὸ ποτάμι νὰ παίξουν καὶ ἐκεῖ ἠθέλησαν καὶ νὰ κολυμπήσουν. Ὅμως τὸ ἕνα παιδὶ παρασύρθηκε ἀπὸ τὸ ρεῦμα καὶ τότε τὸ ἄλλο ἔσπευσε νὰ βοηθήση τ᾽ἀδελφάκι του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παρασυρθοῦν καὶ νὰ πνιγοῦν καὶ τὰ δύο παιδιά!…
Στὸ χρόνο ἐπάνω κλονίστηκε ὁ πονεμένος σύζυγος – πατέρας καὶ πέθανε! Ἐνεργοῦν οἱ πνευματικοὶ νόμοι.
Δημήτριος Παναγόπουλος
Τὸ φάρμακο γιὰ τὸν καρκίνο
Πόσο τραγικὴ εἶναι ἡ ἔκτρωση, πόσο μεγάλο ἔγκλημα εἶναι! Θὰ πρέπη νὰ σταματήση. Οἱ ἀθῷες αὐτὲς ὑπάρξεις δὲν πρέπει νὰ σκοτώνωνται τόσο τραγικὰ καὶ χωρὶς ἔλεγχο συνειδήσεως. Ἔτσι μὲ τὸν ἁπλὸ λογισμὸ ὅτι δὲν μπορεῖς νὰ θρέψης ἄλλο παιδί. Κανονίζουμε δηλαδὴ ἐμεῖς, πῶς θὰ μᾶς φερθῆ ὁ Θεός; Κανονίζουμε ἐμεῖς, ἄν θὰ μπορέσουμε ἤ ὄχι νὰ φέρουμε εἰς πέρας ὅσα παιδιὰ μᾶς δώση ὁ Θεὸς μέσα στὴν οἰκογένεια; Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι κανοναρχοῦμε τὸν Θεό, πῶς θὰ μᾶς φερθῆ;».
Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀγαποῦμε τὰ παιδιά μας;
Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστής:
«Οἱ ἐκτρώσεις, μοῦ ἔλεγε ἕνας χαριτωμένος παππούλης, ἕνας γέροντας στὸ Ἅγιο Ὄρος, ὅταν θὰ πᾶς παιδί μου, λέει, στὸ ἀπολογητικὸ βῆμα θὰ ἔχης χιλιάδες ἀντίδικους, δικηγόρους δηλαδή, νὰ ἀντιμετωπίσης σὲ ψυχές.
-Γιατὶ γέροντα, πῶς θὰ ᾽ρθοῦν οἱ χιλιάδες; Ὅλοι, λέει, θὰ τοὺς ἔχουνε. Εἶναι, λέει, οἱ ψυχὲς τῶν παιδιῶν ποὺ δὲν ἀφήσανε νὰ γεννηθοῦν, καὶ ἔφυγαν. Αὐτοί, λέει, θὰ εἶναι ἀπέναντί μας.
Καὶ μιὰ ἄλλη φορὰ ἄκουσα, ἀπὸ ἄλλον γέροντα, ποὺ τὸν ρώτησαν: «Δηλαδὴ τόσο σκληρὸς εἶναι ὁ Θεός, νὰ μὴ μᾶς δώση τὸ φάρμακο γιὰ τὸν καρκίνο, ποὺ ὑποφέρει σήμερα ὅλος ὁ κόσμος;». Ἀπάντησε ἀποστοματικά: «Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, παιδί μου, καὶ τὸ ἔχει στείλει τρεῖς φορές, ἀλλὰ καὶ τὶς τρεῖς φορές, ποὺ τὸ ἔστειλε κάνατε ἔκτρωση τὸ παιδί, ποὺ θὰ τὸ ᾽φερνε ὡς δῶρο στοὺς ἀνθρώπους». Λόγια Ἁγίου.