5ον
Ἐθνικὴ τραγωδία
Δυστυχῶς στοὺς ἐσχάτους καιροὺς συμβαίνει κάτι τὸ ἀπίστευτο. Ψηφίστηκε νόμος (1609) τὸ ἔτος 1986 ποὺ νομιμοποιεῖ τὸν φόνο τῶν ἐμβρύων, δηλαδὴ ἐπιτρέπει τὴν ἔκτρωση, βέβαια ὑπὸ ὁρισμένους ὅρους. Δηλαδὴ ἐπιτρέπει νὰ σκοτώνωνται ἄνθρωποι, διότι τὸ ἔμβρυο εἶναι ἄνθρωπος, μὲ τὴν συμμετοχὴ τῆς μητέρας. Ἄν ἀπὸ τὸ ἔτος 1986 ποὺ ψηφίσθηκε ὁ νόμος μέχρι σήμερα, δηλαδὴ 38 χρόνια, ὑπολογίσουμε τὶς 300.000 – 400.000 ἐκτρώσεις ποὺ γίνονται κάθε χρόνο, ὁ ἀριθμὸς τῶν δολοφονημένων ἐμβρύων εἶναι 10.000.000 – 13.000.000, δηλαδὴ μία Ἑλλάδα μεγαλύτερη σὲ πληθυσμὸ ἀπὸ ὅσος ὑπάρχει σήμερα (10.000.000). Ἡ ἁμαρτία αὐτὴ εἶναι θανάσιμη καὶ μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἁμαρτωλοὺς νόμους, πολιτικὸ γάμο, ὁμοφυλοφιλία, σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀνηθικότητα καὶ στὶς ἐκτρώσεις ἔφεραν τὴν Ἑλλάδα μας σὲ αὐτὴ τὴν λυπηρὴ κατάσταση. Τὰ παιδιὰ εἶναι δῶρα Θεοῦ καὶ οὐδενὸς ἰδιοκτησία. Λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «… Τὸ τεκεῖν ἄνωθεν ἔχει τὴν ἀρχήν, ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας καὶ οὔτε γυναικὸς φύσις, οὔτε συνουσία, οὔτε ἄλλον οὐδὲν αὔταρκες πρὸς τοῦτό ἐστιν» (PG 54, 639): Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς, λέγει ὅτι: «… ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ, ὁ ἄνθρωπος συνεργεῖ» (Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος).
Ἡ Ἑλλάδα ποτὲ δὲν πεθαίνει, ἀλλὰ δυστυχῶς λίγο – λίγο αὐτοκτονεῖ.
Αἰτία τοῦ αἵματος ποὺ χύνεται στοὺς πολέμους εἶναι οἱ ἐκτρώσεις!»
«Ἐγώ, παιδιά μου, σήμερα εἶμαι καὶ αὔριο δὲν θὰ εἶμαι. Ἀλλὰ νὰ θυμηθῆτε αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς εἰπῶ. Στὴν ἀνθρωπότητα θὰ ἔλθουν πολλὰ δεινά. Αἰτία τῶν δεινῶν ποὺ ὑπάρχουν καὶ αὐτῶν ποὺ ἔρχονται, καὶ μάλιστα τοῦ αἵματος ποὺ χύνεται στοὺς διαφόρους πολέμους, εἶναι οἱ Ἐκτρώσεις. Τὰ ἔμβρυα, αὐτὰ τὰ ὁποῖα δὲν θεωροῦν πολλοὶ ἰατροὶ ὅτι εἶναι πλήρεις ἄνθρωποι, ἐκδικοῦνται. Γιὰ τὸ ἁμάρτημα αὐτὸ δὲν ὑπάρχει ἔλεος. Τὸ παιδὶ θὰ ζητήση λόγο ἀπὸ τὴν μητέρα του, γιατὶ τὸ ἔστειλε ἀφώτιστο. Ποιὸς τῆς ἔδωσε αὐτὸ τὸ δικαίωμα; Θὰ προτιμοῦσα νὰ σᾶς ἀσπαστῶ κατὰ τὴν κηδεία σας ὡς νεκρές, ὡς πόρνες, παρὰ ὡς μητέρες μὲ ἔκτρωση.
Ἅγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος
«Ἡ ἔκτρωση εἶναι πράξη δολοφονίας ἐκ προμελέτης»
«Ἡ ἔκτρωση (σὲ ὁποιαδήποτε στιγμὴ μετὰ τὴν σύλληψη κι ἄν συμβῆ) εἶναι πράξη δολοφονίας ἐκ προμελέτης. Ἐπιστημονικὰ δὲν θεμελιώνεται μὲ καμιὰ σοβαρότητα ἡ ὕπαρξη τάχα κάποιας “ΜΑΓΙΚΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ”, πρὶν ἀπὸ τὴν ὁποία τὸ ἔμβρυο ἦταν κομμάτι σάρκα, καὶ μετὰ ἀπὸ αὐτὴν ἔγινε παιδί, ἄνθρωπος… Τὸ γονιμοποιημένο ὠάριο, τὸ ἔμβρυο, τὸ βρέφος, τὸ παιδί, ὁ ἐνήλικας εἶναι ἁπλῶς στάδια ἐξελίξεως καὶ ὡριμότητας τῆς ΙΔΙΑΣ ἀνθρώπινης ζωῆς, τοῦ ΙΔΙΟΥ ἀνθρώπου! Ὁ καθένας ἀπὸ μᾶς ΥΠΗΡΧΕ ἐξ ὁλοκλήρου στὸ γονιμοποιημένο ὠάριο καὶ χρειαζόταν μόνο τροφὴ καὶ χρόνος γιὰ τὰ ἑπόμενα στάδια τῆς ζωῆς του»!.
Dr καὶ Mrs J. C. Willke, διάσημο ζεῦγος γυναικολόγων