Ο ΝΕΟΦΑΝΗΣ καὶ χαριτόβρυτος Ἅγιος Εὐμένιος ὁ Νέος, μὲ ἁπλοϊκὸ τρόπο, ἔδινε νουθεσίες στὰ πνευματικά του τέκνα. Ἰδοὺ μία: «Νὰ βλέπουμε τὶς ἀρετὲς τῶν ἄλλων καὶ τὰ δικά μας ἐλαττώματα. Ἔτσι θέλει ὁ Θεός. Ἔτσι εἶν’ ὡραῖα. Ἐὰν νομίζεις πὼς ἔχεις ἀρετὲς δὲν ἔχεις τίποτα. Ὅποιος πεῖ πὼς εἶναι ἅγιος δὲν εἶναι. Οἱ Ἅγιοι ποτὲ δὲν εἶπαν ὅτι ἦσαν Ἅγιοι. Ὅσο ταπεινώνεται ὁ ἄνθρωπος, τόσο ἁγιάζεται. Οἱ θλίψεις καὶ ὁ πόνος μᾶς φέρνουν πιὸ κοντὰ στὸν Θεό. Ὅλα τὰ ξεπερνᾶ κανεὶς μὲ τὴν πίστη στὸ Θεό. Ἂν συγχωρεῖς τοὺς ἐχθρούς σου καὶ ὑπομένεις τὶς θλίψεις εἶσαι στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ. Ὅταν εἴμαστε ταπεινοὶ καὶ πρᾶοι ὁ Θεὸς θὰ μᾶς δώσει χαρίσματα. Γι’ αὐτὸ νὰ πιστεύομε καὶ νὰ λέμε πὼς εἴμαστε “ἀχρεῖοι δοῦλοι”, ὅσα καλὰ κι ἂν ἔχομε. Μὴ λὲς τί κάνουν οἱ ἄλλοι, μόνο τί κάνεις ἐσύ. Μὴ κατηγορήσης ποτὲ κανένα ἱερωμένον ἢ ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεὸν οὔτε τοὺς κοσμικοὺς οὔτε τοὺς μεγαλύτερους ἁμαρτωλοὺς καὶ ἂν ἀκόμα τοὺς βλέπεις νὰ ἁμαρτάνουν. Ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν γῆν καὶ τοὺς κοιμηθέντας ἀπὸ κτίσεως κόσμου νὰ τοὺς βλέπομε ἁγίους καὶ δικαίους καὶ μόνον τὸν ἑαυτό μας νὰ βλέπομε ἁμαρτωλόν, τελευταῖον ὅλου τοῦ κόσμου καὶ ἄξιον κατακρίσεως καὶ πολλῶν τιμωριῶν. Εἶναι καλὸν καὶ θεάρεστον νὰ πεθάνομε διὰ τὸν κόσμον, διὰ νὰ ζήσομε αἰωνίως μὲ τὸν Θεόν…» (Πηγή: Ἱστ. trelogiannis.blogspot.com)! Ἀναμφίβολα ἡ ταπείνωση καὶ ἡ αὐτομεμψία, εἶναι ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἀρετές. Αὐτὴ τὴν εὐλογημένη περίοδο τοῦ Ἱεροῦ Σαρανταημέρου, ἂς ἀσκηθοῦμε καὶ ἐμεῖς σ’ αὐτές, γιὰ νὰ λάβουμε τὴν εὐλογία καὶ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ!
Νουθεσίαι Ἁγίου Εὐμενίου τοῦ Νέου (Σαριδάκη)
