Ἡμέρες τοῦ Πάσχα… Καὶ ὅπως κάθε χρόνο, ὁρισμένοι σκοτεινοὶ κύκλοι, προσπαθοῦν νὰ ἀμαυρώσουν τὴν χαρμόσυνη καὶ παγκόσμια γιὰ τὴν Χριστιανοσύνη αὐτὴ ἡμέρα μὲ ἀντιχριστιανικὰ δημοσιεύματα ἢ μὲ ἐνέργειες ποὺ προσβάλλουν κατάφορα τὴν πίστη μας (βλέπε τὶς περσυνὲς βλάσφημες ἀπεικονίσεις τῶν Ἁγίων μας, ποὺ τοὺς ἀπεικόνιζαν σὰν «βαμπίρ», ἢ τῆς Παναγίας μας νὰ… καπνίζει τσιγάρο(!!) στὴν Ἐθνικὴ Πινακοθήκη) ἔτσι καὶ φέτος συνέβησαν ὁρισμένα γεγονότα ποὺ προσέβαλαν τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα τοῦ πιστοῦ λαοῦ καὶ δὲν πρέπει νὰ μένουν ἀσχολίαστα, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν.
Συνέβησαν ὅμως καὶ ὁρισμένες ἐκδηλώσεις στὴν Θεσσαλονίκη, χαριτωμένες καὶ ἀξιέπαινες ποὺ μᾶς προξένησαν θαυμασμὸ καὶ συγκίνηση καὶ ἀπὸ αὐτὲς ἀρχίζουμε.
Εἴδαμε σὲ Ἱερὸ Ναὸ Θεσσαλονίκης τὴν νεολαία μας, 1.000 παιδάκια, ὁμοιόμορφα ντυμένα, μὲ καθαρὸ πρόσωπο ποὺ καθρεπτίζει τὴν ἁγνὴ ψυχή τους, νὰ ψάλουν ὁμαδικὰ χριστιανικοὺς ὕμνους χωρὶς χασμῳδίες, τὸν ἐθνικὸ ὕμνο τῆς Πίστεώς μας, τὸ: Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ…, τοὺς κανόνες τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, νὰ ἀπαγγέλλουν τὸν τρισάγιον ὕμνον, νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους εὐλαβικὰ καὶ εἴπαμε «Δόξα σοι, ὁ Θεός! ἔχουμε ἐλπίδες ἀκόμα».
Ἀξίζει νὰ δώσουμε πολλὰ συγχαρητήρια στοὺς ὀργανωτὲς αὐτῆς τῆς σεμνῆς καὶ ἀξιέπαινης ἐκδηλώσεως, στὸν χοράρχη καὶ κυρίως στὸν οἰκεῖο ποιμενάρχη, Παναγιώτατον ἅγιον Θεσσαλονίκης, καθὼς καὶ στὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο γιὰ τὴν παρουσία του καὶ τὸν ἐμπνευσμένο λόγο του.
Τὸ λυπηρὸ ὅμως εἶναι ὅτι αὐτὴν τὴν ὄμορφη ἐκδήλωση ποὺ προκάλεσε θαυμασμὸ καὶ πολλὰ θετικὰ σχόλια, ἀνέτρεψαν μετὰ οἱ ἐκδηλώσεις ποὺ ἔγιναν μέσα στοὺς Ἱεροὺς Ναούς, ὅπου μὲ μουσικὰ ὄργανα καὶ κορυφαίους «σολίστ», σοπράνο κ.λπ., προσπάθησαν «νὰ προσεγγίσουν μέσα ἀπὸ τὴν μουσικὴ τὸ βαθύτερο νόημα τῶν θείων Παθῶν»(!).
Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι, γιατί αὐτὴ ἡ προσέγγιση νὰ γίνει, μὲ τὴν ἔγκριση μάλιστα τοῦ Παναγιωτάτου, μέσα στοὺς ἱεροὺς χώρους τῶν Ναῶν, ὅπου τελεῖται ἡ ἀναίμακτος Θεία Λειτουργία καὶ ὅλη ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας. Καὶ ἔτσι νὰ τὴν ἀμαυρώσουμε μὲ αὐτὸ τοῦ δυτικοῦ τύπου intermezzo τῆς «λατρευτικῆς ἑβδομάδος», ποὺ ἐρεθίζει τὸ κοινὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Θὰ περιμέναμε μία σθεναρὴ ἄρνηση ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας καὶ αὐτὸ μᾶς ἀπογοήτευσε.
Θὰ μποροῦσε ὁ δῆμος Θεσσαλονίκης νὰ παρουσιάσει τὸ ὅλο πρόγραμμα σὲ αἴθουσες πού, δόξα τῷ Θεῷ, διαθέτει ἀρκετὲς καὶ ὄχι μέσα στοὺς Ἱεροὺς Ναούς. Ἐφ΄ ὅσον ὁ οἰκεῖος ποιμενάρχης ἐπικροτοῦσε τὸ ὅλο ἐγχείρημα θὰ μποροῦσε καὶ αὐτὸς νὰ παραστεῖ ἐκεῖ (στὶς αἴθουσες) μὲ τὴν συνοδεία του καὶ νὰ τιμήσει δεόντως τὶς ἐκδηλώσεις. Ὄχι ὅμως μέσα στοὺς Ἱεροὺς Ναούς, ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τοὺς προστατεύει ἀπὸ κάθε ἐνέργεια ποὺ ἀντίκειται στὴν παράδοση καὶ εἰσάγει ἐπικίνδυνες καινοτομίες. Ἔτσι εἴχαμε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δικαιολογημένης ἀντιδράσεως πλήθους πιστῶν στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι τὴν ὥρα τῆς ἐκδηλώσεως εἰσῆλθαν καὶ ἔψαλλαν ὁμαδικὰ τὸ «Τῇ ὑπερμάχῳ…» καὶ ἄλλους ὕμνους τῆς Ἐκκλησίας μας. Ταὐτόχρονα ἡ σοπράνο, μὲ ὑψηλὲς κορῶνες προσπαθοῦσε νὰ τοὺς ἐπισκιάσει, ἐνῷ τὰ μουσικὰ ὄργανα δὲν ἀκούοντο σχεδὸν καθόλου ἀπὸ τὴν προκληθεῖσα σύγχυση· ὁ δὲ συντονιστὴς ἀπὸ μικροφώνου προσπαθοῦσε μὲ δυνατὲς φωνὲς νὰ σταματήσει τὴν ὁμαδικὴ ψαλμῳδία τῶν πιστῶν… Μετὰ δὲ τὴν ἐκδήλωση, βρέθηκαν στὸν ναὸ ἀρκετὰ πλαστικὰ ποτήρια τοῦ καφέ, ποὺ ἔπιναν οἱ θεατές, δίκην αἰθούσης θεάτρου.
Αὐτὰ εἶναι λυπηρὰ γεγονότα ποὺ ἀντὶ νὰ τονώσουν τὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα, ἔφεραν τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα. Καὶ δὲν φταίει ὁ λαός, ἀλλὰ οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ποὺ τὰ προκάλεσαν. Ὁ δῆμος Θεσσαλονίκης, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ ὁποίου τέθηκαν οἱ ἐκδηλώσεις, εἶναι αὐτὸς ποὺ σὲ λίγο θὰ δεχθεῖ καὶ προβάλει καὶ τὴν παρέλαση ὑπερηφανείας, ὅπως κάνει κάθε χρόνο. Μποροῦμε λοιπὸν νὰ υἱοθετοῦμε τὶς προτάσεις του σὲ ἐκκλησιαστικὰ θέματα ἀλλότρια τῆς ἁρμοδιότητας καὶ κουλτούρας του;
Αὐτὰ ἂς ἔχει κατὰ νοῦν ὁ Παναγιώτατος, ἐὰν τοῦ χρόνου ὁ δῆμος Θεσσαλονίκης ἐπαναλάβει τὴν ἴδια πρόταση, ὅτι καὶ ὁ πιστὸς λαὸς πιθανὸν νὰ ἐπαναλάβει τὴν ἴδια ἀντίδραση καὶ μὲ τὴν ἴδια ἔνταση.
Καὶ δὲν θὰ ἔχει ἄδικο.
Δημήτριος Δροσερός