(Κάποιαι Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι σκοπίμως σιωποῦν;)
Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Τὰ ἐγκλήματα σὲ βάρος τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης Τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, συνεχίζονται καὶ μᾶς θλίβουν βαθύτατα.
Ἡ συνεχιζόμενη ἀντιεκκλησιαστικὴ βία σὲ βάρος τῆς Αὐτόνομης Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν κατὰ Τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, δὲν κάμπτει τὴ σκόπιμη σιωπή, ὅσων ἐπιλέγουν κάτι τέτοιο; Ἕως πότε ὅμως; Θὰ ἔλθουν καλύτερες μέρες γιὰ τὴν Ἐκκλησία, γιατί “Ὁ Χριστὸς κυβερνᾶ τὴν Ἐκκλησία”, ὅπως τόνιζε ὁ Ἅγιος Παΐσιος.
Σὲ ἄρθρο τοῦ κ. Γιώργου Λειμωνίδη, τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὴ Romfea.gr στὶς 22/4/2026 καὶ τιτλοφορεῖτο “ΟΗΕ καὶ Διεθνὴς Ἀμνηστία γιὰ ἀπαγόρευση τῆς Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία”, ἀνεφέροντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: “Στὸ ἐπίκεντρο τῆς διεθνοῦς κριτικῆς βρίσκεται ἡ διαχείριση τῆς οὐκρανικῆς κυβέρνησης ἀπέναντι στὴν Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην Ὀνούφριον μὲ τὴ Διεθνῆ Ἀμνηστία καὶ ἐμπειρογνώμονες τοῦ ΟΗΕ νὰ ἐκφράζουν σοβαρὲς ἀνησυχίες γιὰ τὶς μεθοδεύσεις ἀπαγόρευσής της”.
Εἶναι ὅμως μόνο αὐτὴ ἡ μορφὴ ἀντιεκκλησιαστικοῦ πολέμου, σὲ βάρος τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης Τοπικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν; Ἡ ὅποια σκόπιμη σιωπή, δὲν διαγράφει τὰ ἀντιεκκλησιαστικὰ ἐγκλήματα.
Ἡ βίαιη ἁρπαγὴ Ἱερῶν Ναῶν, τί εἶναι; Οἱ βανδαλισμοὶ Ἱερῶν Ναῶν καὶ Μονῶν, τί εἶναι; Νὰ θυμίσουμε ὅτι, ὅλα αὐτὰ ἐγίνοντο καὶ πρὶν τὴ λεγόμενη “Ἑνωτικὴ Σύνοδο” στὴν Οὐκρανία. Τότε ὅλες οἱ Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τὰ κατεδίκαζαν. Ἡ διακοπὴ τῆς Θείας Λειτουργίας, καὶ οἱ ἐπιθέσεις σὲ πιστοὺς τὴν ὥρα ποὺ ἐκκλησιάζοντo, γιατί συνοδεύεται ἀπὸ τέτοια συνένοχη ἀφωνία.
Ἔγινε ἀναφορὰ στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο τοῦ κ. Γιώργου Λειμωνίδη, σὲ “στοχοποίηση Θρησκευτικῆς Ταυτότητας”. Ὑπάρχει ὁποιαδήποτε ἀμφιβολία γι’ αὐτό; Ὅπως ὀρθὰ παρατηρεῖται στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο, “ἰδιαίτερη αἴσθηση προκαλεῖ ἡ προειδοποίηση γιὰ διωγμὸ κατὰ τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας”. Ὁ ΟΗΕ τὰ βλέπει καὶ αὐτοὶ τὰ ἀγνοοῦν ἢ μᾶλλον “πρέπει” νὰ τὰ ἀγνοοῦν; Γιατί τέτοια σκόπιμη ἀφωνία;
Νὰ θυμίσουμε τὴ φυλάκιση τοῦ Ἡγουμένου Παύλου τῆς Λαύρας τοῦ Κιέβου, τὴν ὁποία καὶ πάλιν συνόδευσε συνένοχη ἀφωνία. Νὰ θυμίσουμε ὅτι πέταξαν τὴν Θεία Κοινωνία στὸ δρόμο μὲ τὸ Ἅγιο Δισκοπότηρο οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἐκκλησίας καὶ πάλιν ἡ ἀντίχριστη αὐτὴ πράξη συνοδεύτηκε ἀπὸ σκόπιμη σιωπή. Τί ἄλλο θέλουν νὰ ἀκούσουν, γιὰ νὰ σπάσει μία τέτοια σκόπιμη σιωπή;
Προκαλεῖ λύπη καὶ προβληματισμό, τὸ ἀκόλουθο τὸ ὁποῖο τονίζεται στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο στὴ Romfea.gr: “Οἱ εἰδικοὶ ἐπέκριναν τὶς ποινικὲς διώξεις ἐναντίον κληρικῶν, ἑνὸς δημοσιογράφου καὶ ἑνὸς δικηγόρου ὑπεράσπισης, χαρακτηρίζοντάς τις ὡς μορφὴ «συλλογικῆς τιμωρίας»”. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ ἐπισημαίνεται ὅτι, “ἡ διεθνὴς κοινότητα καλεῖ πλέον τὸ Κίεβο νὰ εὐθυγραμμίσει τὶς ἐνέργειές του μὲ τὰ διεθνῆ πρότυπα προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν”. Γιατί ὑπάρχουν Τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες (ὀλίγιστες εὐτυχῶς), οἱ ὁποῖες ἐπιμένουν στὴ σκόπιμη σιωπή;
Νὰ θυμίσουμε καὶ τὸ πρωτάκουστο τῆς ἀντιεκκλησιαστικῆς ἀσέβειας τοῦ ἐκδικητικοῦ “ἐλέγχου” ἀπὸ τὸ καθεστὼς Ζελένσκι, σὲ βάρος Ἁγίων Λειψάνων στὴν Οὐκρανία. Τὴν ἐθνοφυλετικὴ ἀσέβεια “ἐλέγχου” τῶν Ἁγίων Λειψάνων στὸ Κίεβο, συνόδευσε καὶ πάλιν ἡ σκόπιμη σιωπή. Ὁ πρωτάκουστος ἀντιεκκλησιαστικὸς ἐθνοφυλετισμός, ὁ ὁποῖος στρεφόταν εἰς βάρος τῶν Ἁγίων Λειψάνων, μὲ ἀσεβῆ ἀντιεκκλησιαστικὸ “ἔλεγχο” ἀπὸ τὸ καθεστὼς Ζελένσκι, συνοδεύτηκε καὶ πάλιν ἀπὸ σκόπιμη σιωπή.
Νὰ θυμίσουμε καὶ τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴ ἀσέβεια σὲ βάρος τοῦ Ἁγίου Ἀλέξανδρου Νιέφσκι. Σὲ ἄρθρο τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὴ Romfea.gr στὶς 8/2/2024 μὲ τίτλο “Ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας διέγραψε τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Νιέφσκι”, σημειώνοντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Συνῆλθε τὴν Παρασκευὴ 2 Φεβρουαρίου 2024 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου Ἐπιφανίου. Μία ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις ποὺ προκαλεῖ ἀλγεινὴ ἐντύπωση ἦταν ἡ διαγραφὴ ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Πρίγκηπα Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν τιμοῦνταν στὴ Γῆ τῶν Ρὼς ὡς ὑπέρμαχος καὶ προστάτης τῆς Ὀρθοδοξίας”. Καὶ αὐτὴ τὴν ἀσέβεια ἀλλοίωσης τοῦ Ἑορτολογίου τῆς Ἐκκλησίας, κάλυψε καὶ πάλιν ἡ συνένοχη σιωπή. Ἡ σκοπιμότητα τῆς σιωπῆς εἶναι ἐμφανέστατη. Θὰ ὁμιλήσει ὅμως ὁ Θεός.
Ἂς ἐνθυμηθοῦμε τί δήλωνε ὁ Μητροπολίτης Κίτρους Γεώργιος, ὅταν ἐκπροσώπησε τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας στὶς ἐκδηλώσεις τῆς Αὐτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας τὸ ἔτος 2017 στὸ Κίεβο, τονίζοντας τὴν ἀνάγκη ἐπιστροφῆς τῶν σχισματικῶν στὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας καὶ τὴν ἀνάγκη ἐπιστροφῆς τῶν 40 καὶ πλέον Ἱερῶν Ναῶν ποὺ εἶχαν μὲ βία ἁρπαγεῖ. Ποιὸς φανταζόταν ὅμως τότε τέτοια ἀνατροπή, καὶ μία τέτοια συνένοχη σιωπὴ γιὰ τὸ ἀντιεκκλησιαστικὸ αὐτὸ μένος;
Πρὶν τὴν κληθεῖσα “Ἑνωτικὴ Σύνοδο” στὴν Οὐκρανία, ὅλοι αὐτοὶ οἱ βανδαλισμοὶ ἐναντίον Ἱερῶν Ναῶν τῆς Αὐτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, πανορθοδόξως κατεδικάζοντο. Τότε ὅλοι αὐτοὶ οἱ βανδαλισμοὶ ἦταν ἀποτέλεσμα ἀντιεκκλησιαστικῆς φαυλότητας καὶ τώρα δὲν εἶναι; Ὁ ΟΗΕ διαμαρτύρεται καὶ κάποιοι ἐπιμένουν στὴ σκόπιμη σιωπή; Ἀντιλαμβανόμαστε τὴ μεγάλη δυσκολία κάποιων, καθότι δὲν “πρέπει” νὰ καταδικάζουν τὰ ἀντιεκκλησιαστικὰ ἐγκλήματα, σὲ βάρος τῆς μόνης ἀναγνωρισμένης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ “σιωπὴ” εἶναι προτιμότερη.