Το Σχέδιο «Χιντρελέζ» 2026 – Η Γεωγραφία της Προξενικής Διείσδυσης και η Τουρκοποίηση των Εθίμων στη Θράκη
Η παραδοσιακή γιορτή της άνοιξης, το Χιντρελέζ (ή Εντερλέζι), μετατράπηκε τον Μάιο του 2026 σε μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη επιχείρηση πολιτικής επιρροής.
Με επίκεντρο τον Νομό Ξάνθης και στρατηγικές επεκτάσεις στη Ροδόπη και τον Έβρο, το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, σε συνεργασία με την παράνομα λειτουργούσα Τουρκική Ένωση Ξάνθης (ΤΕΞ) και την πλήρη κάλυψη του Δήμου Μύκης, επιχείρησε να επιβάλει ένα ενιαίο εθνοτικό αφήγημα, «καπελώνοντας» τις αυθεντικές λαϊκές παραδόσεις των Πομάκων, των Ρομά και των Αλεβιτών.
Το «Οδοιπορικό» της Προπαγάνδας: Από την Μύκη και το Ωραίο μέχρι τη Λεπτοκαρυά
Η ηγεσία της ΤΕΞ και οι προξενικοί ακόλουθοι εφάρμοσαν μια στρατηγική «ασφυκτικού εναγκαλισμού» των τοπικών κοινωνιών, αναπτύσσοντας ένα δίκτυο εκδηλώσεων σε καίρια σημεία:
-
Ίλιτζα (Δήμος Μύκης): Η «ναυαρχίδα» των εκδηλώσεων (6 Μαΐου). Με συνδιοργανωτή τον Δήμαρχο Μύκης Αχμέτ Κουρτ (πρώην πρόεδρο της ΤΕΞ), η γιορτή μετατράπηκε σε πολιτικό μανιφέστο.
-
Ωραίο (Yassıören): Στην εκδήλωση του τοπικού «Συλλόγου Πολιτισμού, Αθλητισμού και Εκπαίδευσης», διασφαλίστηκε η πλαισίωση του εθίμου από την απαραίτητη εθνοτική «ταυτότητα».
-
Σέλερο (Gökçeler): Παρέμβαση στον «Εκπαιδευτικό και Πολιτιστικό Σύλλογο», όπου παραδοσιακοί χοροί και τραγούδια εργαλειοποιήθηκαν ως απόδειξη ομοιογένειας.
-
Λεπτοκαρυά (Palamutluk – Έβρος): Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες (3 Μαΐου), το Προξενείο στήριξε την εκδήλωση του «Συλλόγου Νοτίου Έβρου», επιδιώκοντας την τουρκοποίηση των Αλεβιτών μέσω του αφηγήματος του «Ruz-ı Hızır».
-
Μέγα Πιστό (Ροδόπη): Στοχευμένες δράσεις με τη συμμετοχή καλλιτεχνών και εκθεμάτων που παραπέμπουν απευθείας στο τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού.
Η «Εμπροσθοφυλακή» του Μηχανισμού: Οι Συμμετέχοντες
Η προκλητική εργαλειοποίηση των εθίμων επισφραγίστηκε από την παρουσία μιας πολυπληθούς ομάδας στελεχών.
Τον ρυθμό έδωσε η Διπλωματική Ηγεσία (Πρόξενος Aykut Ünal, Υποπρόξενος Umut Yamık, Ακόλουθος Yunus Boz), σε πλήρη ευθυγράμμιση με Θεσμικούς Άρχοντες (Βουλευτής Burhan Baran, Δήμαρχος Αχμέτ Κουρτ, Περιφερειακοί Σύμβουλοι Salih Yörük και Ahmet Osman Pehlivan).
Το πολιτικό σκέλος εκπροσώπησε η Πρόεδρος του ΚΙΕΦ, Çiğdem Asafoğlu, ενώ η Θρησκευτική Ηγεσία εκπροσωπήθηκε από τον ψευδομουφτή Mustafa Trampa. Τον επιχειρησιακό έλεγχο των Συλλόγων είχαν οι Kerem Abdurahimoğlu (Πρόεδρος ΤΕΞ), İpek Salihoğlu, Hüseyin Mahmut, Aydın Ahmet και Şerafettin Hurşit.
Τέλος, το καλλιτεχνικό «περιτύλιγμα» επιμελήθηκαν οι μουσικοδιδάσκαλοι Süleyman και Merve Kara και οι δάσκαλοι χορού Tülin Hacıhalil και Gökhan Mustafa.
Η Μέθοδος της Τουρκοποίησης
Η επιχείρηση αυτή επιτυγχάνεται μέσω της Ονοματολογίας (ταύτιση αποκλειστικά με την τουρκική μυθολογία έναντι του Άη Γιώργη), της Θεσμικής Κάλυψης (χρήση δημοτικών πόρων) και της Πολιτιστικής Ομογενοποίησης, όπου αυθεντικά δρώμενα (κούνιες, κουρμπάνια) αντικαθίστανται από εισαγόμενες δραστηριότητες (τέχνη ebru).
Σχόλιο Συντάκτη
Η ταυτόχρονη ενεργοποίηση τόσων εστιών αποδεικνύει ότι δεν έχουμε να κάνουμε με αυθόρμητες γιορτές, αλλά με ένα μελετημένο «στρατηγικό βάθος» της Άγκυρας. Όταν η λαϊκή παράδοση των Πομάκων, των Ρομά και των Αλεβιτών «μεταφράζεται» υποχρεωτικά από προξενικούς υπαλλήλους και υπογράφεται από Έλληνες αιρετούς, η πολιτιστική πολυμορφία της Θράκης κινδυνεύει με αφανισμό. Η ιστορική μνήμη μας θυμίζει ότι αυτά τα έθιμα ανήκουν στους ανθρώπους της περιοχής και όχι στα γραφεία των ξένων προξένων.