Ανδρέας Κατσούρης
Το μη επανδρωμένο θαλάσσιο επιθετικό όχημα που βρέθηκε τυχαία σε σπηλιά στη Λευκάδα από Έλληνες αλιείς και η σύγχυση του Υπουργού Αμύνης Νίκου Δένδια που σε δηλώσεις του είπε ότι βρέθηκε έξω από τα Ελληνικά χωρικά ύδατα (!), δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά. Ιδιαίτερα αν τα συνδυάσουμε αυτά με τις πληροφορίες ότι η Ελληνική κυβέρνηση διαπραγματευόταν τη συνεργασία με την Ουκρανία για την συμπαραγωγή τέτοιων επιθετικών όπλων.
Να θυμηθούμε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε επανειλημμένως και σε Ελληνικά μέσα και σε διεθνή, στην Αγγλική γλώσσα, την οποίαν κατέχει άριστα και υπερηφάνως χρησιμοποιεί στις διεθνείς συναντήσεις του αντί της Ελληνικής, ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία.
Επιπλέον, είναι ο πρώτος που έσπευσε, άγνωστον αν από δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν κάποιων συμβουλών από συμμαχικές ξένες δυνάμεις, να αποστείλει όπλα στην Ουκρανία, εν κρυπτώ, ερήμην και εν αγνοίᾳ του Ελληνικού λαού, αλλά και των πολιτικών κομμάτων.
Ομολογεί η κυβέρνηση ότι τα όπλα που απεστάλησαν (αντιαεροπορικά, πυροβόλα, άρματα μάχης, πυρομαχικά παντός τύπου, χιλιάδες καλάσνικοφ κ.ά.) υπολογίζονται σε αξία πάνω από 500 εκατομμύρια. Άγνωστο σε ποιον λογαριασμό κατατέθηκαν αυτά τα χρήματα.
Όλο αυτό το στρατιωτικό υλικό, που το πλήρωσε ο Ελληνικός λαός με το αίμα του, απολύτως απαραίτητο για την άμυνα της χώρας μας έναντι της Τουρκίας σε περίπτωση σύρραξης, αφαιρέθηκε από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, υπακούοντας, πιθανόν, στις απαιτήσεις της Άγκυρας για αποστρατικοποίηση.
Το εύλογο λοιπόν ερώτημα που προκύπτει είναι, κατά πόσον η Κυβέρνηση σε συνεννόηση με τον διεφθαρμένο Πρόεδρο της Ουκρανίας έχει συμφωνήσει στον υβριδικό εκ μέρους της Ουκρανίας αυτό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας στη Μεσόγειο, κάτι που θα έθετε την πατρίδα μας σε άκρως επικίνδυνη κατάσταση.
Είχαμε από την αρχή της έκρηξης του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου εκφράσει τις απόψεις μας ότι η Ελλάδα προς το συμφέρον της έπρεπε να ακολουθήσει ουδέτερη πολιτική, αποστέλλοντας ανθρωπιστική βοήθεια και, έχοντας καλές σχέσεις και με τις δύο ορθόδοξες χώρες. Θα μπορούσε κάλλιστα να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο, αντί να τον παραχωρήσει αυτόν τον ρόλο στην Τουρκία.
Η πεποίθηση ότι αυτή η πολιτική είναι “στη σωστή πλευρά της ιστορίας” έβλαψε τα εθνικά και οικονομικά συμφέροντα της πατρίδας μας. Η Ρωσία είχε ταχθεί υπέρ της επέκτασης των Ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, εισήγαγε χιλιάδες τόνους φρούτων από τη βόρειο Ελλάδα (ροδάκινα, κεράσια, μήλα κ.ά.) και εκατομμύρια Ρώσοι τουρίστες επισκέπτονταν την Ελλάδα.
Και ούτε είδαμε να ωφελείται η Ελλάδα εθνικά από αυτήν της την πολιτική, η οποία ήταν ευθύς εξ αρχής λανθασμένη, επειδή ήταν μια προσωπική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη, χωρίς συνεννόηση ούτε με τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως.
Έχουμε επίσης επανειλημμένως επισημάνει την ανάγκη για ίδρυση Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο θα είναι υπεύθυνο για τη χάραξη εθνικής πολιτικής, μεσοπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης, για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων, και όχι να τρέχει κάθε φορά η Κυβέρνηση πίσω από τις εξελίξεις.
Σε αυτὴ την περίπτωση η ευθύνη θα ήταν συλλογική, ενώ τώρα η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον Πρωθυπουργό, τις συνέπειες όμως της πολιτικής του τις πληρώνει η πατρίδα μας και ο λαός μας.